De vier aanslagen.

1.  Hoe de natuur zegevierde over het geweten.
2.  Afgestrafte onnozelheid.
3.  Het verraad op Portugal.
4.  De begrafenis van God.

Wanneer ik het geestelijk/mentaal kan opbrengen zal ik, in de mij nog resterende tijd ,een tipje van deze vier sluiers proberen op te lichten.

Maar het is ook mogelijk ,dat ik daarvoor niet meer de  moed zal kunnen opbrengen.

Jan Posch, 21 januari 2016.

Over vreemdelingenhaat, nationalisme en ander terreurdenken.

Dat de mens oorzaak is van verreweg de meeste van zijn eigen problemen is een niet geliefd gespreksonderwerp. Niets is namelijk erger voor ons soort dan geconfronteerd te worden met zichzelf. 
Maar wat kan en mag je eigenlijk verwachten van een gemankeerd wezen, dat het meest van zichzelf houdt.

Weinig natuurlijk en toch wil hij graag voor God spelen. Hij smeekt voortdurend om liefde, aandacht en genegenheid, zonder het overigens goed te beseffen, denkt bijna altijd het gelijk aan zijn zijde te hebben en beschouwt zichzelf als het centrum van deze wereld.

Wat hij niet weet, beseft hij nauwelijks. Zijn eigen gezichtsveld acht hij vrijwel synoniem met het wereldse gezichtsveld. Het is voor hem onvoorstelbaar hoeveel negatieve eigenschappen hij bezit, ziet wel de fouten van anderen en vindt dat hij die zelf niet of nauwelijks heeft.  

Verscheurd in zichzelf dus.

Tegen deze achtergrond bezien, wil ik ingaan op een stelling van Joop Hummel, die , en met hem vele anderen, beweert ,dat wij onze nationale trots, respect en cultuur dienen te handhaven , waarden die bedreigd zouden worden door mensen met een andere achtergrond en cultuur, die al genoeg verkwanseld zijn  door kapitalistisch denken, ingevoerd door linkse (vooruitgangs)denkers als bijvoorbeeld Saint Simon.

Dat het grootkapitalisme (economisme) een weinig verheffende bijdrage heeft geleverd aan onze nationale trots en andere culturele waarden is wel navenant, ongeacht onze Gouden Eeuw, zeeroverijen, slavenhandel en onze alom geëerde held Jan Pieterzoon Coen, die voor onze "trots" complete dorpen wegvaagde inclusief bewoners.
Maar om de verderfelijkheid van dit kapitalisme in de schoenen te schuiven van Simon en consorten gaat mij persoonlijk toch te ver.
Vrije wereldhandel lijkt mij voor iedereen een goede zaak, maar de uitwassen daarvan kunnen we missen als kiespijn. Neen, de verrotheid van dit systeem moeten we toch echt zoeken in het machts - en grootheidsdenken van het gemankeerde wezen zelf en daarvan zijn de heren bankiers en andere financiële "specialisten" , een goede afspiegeling.

Nu over zijn angst en afkeer voor de vreemdeling, ook wel xenofobie genoemd en waarom ik het hartgrondig met hem oneens ben.

• Deze wereld is in principe van iedereen. Wij zijn slechts rentmeester over onze grondgebieden. 
• Sinds jaar en dag hebben mensen aan volksverhuizingen gedaan. 
• Onder onze ouders en met name groot-overgroot- en betovergrootouders zitten enorme aantallen migranten.
• Amerika, Brazilië, Australië: landen die zijn opgebouwd door migranten.
• Onze wereld (land) is al een smeltkroes van nationaliteiten. Amsterdam, Rotterdam: ik meen 200 .
• Voorheen had je ook geen natiestaten, een fenomeen van twee decennia geleden.Toen waren er nog geen landsgrenzen maar stadspoorten die samenvloeiing tegenhielden.
• Emigratiestromen: na de Tweede Wereldoorlog stimuleerde onze regering de emigratie ( 500.000 mensen) naar landen als Canada, de VS, Zuid-Afrika, Australië en Nieuw_Zeeland.
• Binnen Europa zijn er altijd migratiestromen geweest. Duitsers woonden in Polen en omgekeerd, Grieken in Turkije en omgekeerd, Duitsers in Zuid-Europa en ga zo maar door.
• Nederland heeft vluchtelingen opgenomen uit België, Hongarije, Tsjecho-slowakije, Joden, hugenoten uit Frankrijk, Ambonezen, Indiers, Surinamers en later ook gastarbeiders uit Marokko en Turkije.

Vroeger had je al animositeit tussen twee naburige dorpen, wanneer je verkering kreeg met een "vreemd|"  meisje. Protestanten meden de katholieken en omgekeerd. Het was een hele toer om de "Zeven Provinciën van Nederland" te bewerkstelligen. Ook om de natiestaat Nederland te formeren. Nu is ons land lid van de Europese Unie en maakt deel uit van tal van internationale bewegingen, o.a ook op het gebied van de wereldhandel.

Neen, Joop, laten we hopen dat deze wereld ooit nog eens echt een groot dorp gaat worden, alwaar wij allemaal ook nog eens dezelfde taal zullen spreken. Waar de egoïsten geen kans hebben om een  splijting van onze samenleving te bewerkstelligen  en alwaar een machtsdespoot als Poetin zich niet om die reden zal zitten te verkneukelen.

En wanneer ik jou ooit  spartelend in een prutsloot zie worstelen om daaruit te komen, dan zal ik je helpen je uit je benarde positie te bevrijden , je schone kleren geven en een warme douche om weer op verhaal te komen. Zelfs wanneer je verkleed bent als Zwarte Piet, behoef je je in dat geval geen zorgen te maken.

Jan Posch, 7 januari 2016.

Gentechnologie en vooruitgang.

Het lezen en schrijven met genen schijnt steeds gemakkelijker te worden en is eigenlijk de belangrijkste stap (wetenschappelijke doorbraak) vooruit in 2015, (het jaar waarin de Nederlandse Minister van Algemene Zaken, ook wel Rutte genoemd, als leugenaar werd ontmaskerd) geweest.

Dat is een zeer heugelijk feit. Muggen die geen malaria meer overbrengen en baby's die genezen van leukemie.

Voor het komende jaar zal de detectie van zwaartekrachtrimpelingen in het heelal waarschijnlijk de belangrijkste vooruitgang worden.

Had Einstein dan toch gelijk met zijn stelling dat de dimensies waarin wij leven eigenlijk een soort drilpudding zijn?

Leve 2016 , leve de toekomst.

Jan Posch. 22 december 2015.

Even maar.....met IS in het achterhoofd.

Overtuigingen zijn gevaarlijker vijanden van de waarheid dan leugens.  (Friedrich Nietzsche)

Iedereen houdt de grenzen van zijn eigen gezichtsveld voor de grenzen van de wereld. (Arthur Schopenhauer.)



Jan Posch,  19 november 2015.

Over vrijheid en logica.

• Zelf ben ik voor individuele verantwoordelijkheid voor het dragen van een autogordel. De Staat kan wel een plicht instellen om gordels aan te brengen in auto's, maar mensen zouden zelf moeten kunnen beslissen , om ze wel of niet om te doen.
• Een arts zou m.i. nooit , met het oog op zijn geweten, een euthanasieverzoek mogen weigeren. Hij is dienstverlener en moet er dus zijn voor zijn klanten.
• Een gemeenteambtenaar zou m.i. ook niet , met het oog op zijn geweten, een homohuwelijk mogen weigeren. Hij is in dienst van de Staat en heeft dus de plicht ook deze huwelijken in te zegenen.

Overigens ben ik zelf geen voorstander van het homohuwelijk. Ik vind het bewijs van samenleving goed genoeg.

In discussies hierover met gelovigen, viel het mij op dat sommigen op alle bovengenoemde punten precies een tegenovergestelde mening verkondigden.


Interessant wordt de vraag of er een tegenstrijdigheid in logisch denken bestaat, indien je je realiseert dat de vrijheid van een individu in geval 2 (arts) en 3 (ambtenaar) aan banden wordt gelegd ten opzichte van geval 1 (gordels).

In het geval van de arts kun je zeggen, dat hij zelf voor het negatieve kiest. Hij geeft zijn eigen ego voorrang boven die van de hulpvrager, ook al ligt die te creperen en willen zijn dierbaren ook niet liever dan euthanasie toe te passen. ( het is overigens ook belachelijk dat je bij zijn collega wel terecht kan, dat is al een tegenstrijdigheid in zichzelf).

In het geval van de gemeenteambtenaar:  hij kiest er zelf voor om in dienst van de gemeenschap huwelijken te voltrekken. Hij wil vervolgens zelf niet iets doen. Ook hij kiest voor zijn eigen ego en niet voor de ander, die wel afhankelijk is van anderen.

Samenvattend:

In het geval van de autogordel wordt je verplicht iets te doen, dat van boven af wordt opgedragen.

In de gevallen van de arts en de ambtenaar hebben zij vrijwillig voor dat beroep gekozen en weigeren vervolgens zelf dienst te doen.

Naschrift:  ik besef dat in geval van de autogordel het democratisch principe mij tot zwijgen zou moeten brengen. Maar dan stel ik dat ook onze democratie kan falen. De meerderheid kan ook slechte besluiten nemen, helaas. Aangenomen wetten en regels , kunnen tot gesels verworden. 
  

Jan Posch, 24 augustus 2015.
 
 

Schoonheden.

De waarheid is een nietsontziende kracht, die met het vuur van zijn oprechtheid, dood en verderf kan zaaien.

Dit meesterlijke aforisme legt een groot deel van onze ontoereikendheid bloot.

Naast Waarheid, bestaan er begrippen als :  Schoonheid, Zuiverheid, Rechtvaardigheid.

Deze begrippen vormen mijn levensdraad, zoals het Godsbeeld dat voor de gelovige mens vormt. Zij zijn dus naar mijn eigen verrukkelijke mening zelfstandige begrippen, die niet door God geschapen zijn.

Een goede vraag is, waarom gevoel en liefde niet in bovengenoemde opsomming zijn opgenomen.

Omdat gevoel en liefde veranderlijke begrippen zijn.  Zij zijn weliswaar enorm belangrijk en kunnen op hun beurt tot waarachtige verhevenheid uitgroeien , maar blijven in hun wezen flexibel.
Zij kunnen ook tot het nulpunt degraderen.

Dat geldt overigens ook voor het begrip lust. Heel belangrijk, maar ook heel veranderlijk en bovendien gevaarlijk. In het zuivere hedonisme schuilt een enorme duivel, cynisch gesproken.

Een mens is grofweg gezegd, opgebouwd uit ruggenmerg, verlengde merg, sensitieve centra en grote hersenen.

Biologische blijk van zijn innerlijke gespletenheid.

Hij is daardoor een vat vol tegenstrijdigheid, onderworpen aan mengsels van liefde en haat. Een verscheurd wezen in zichzelf.

Hij staat desalniettemin voor de opgave een harmonieus evenwicht  in zichzelf te vinden.

Het zal duidelijk zijn dat die opgave voor bijna iedereen te moeilijk is.

De meesten van ons knoeien er maar wat op los en sommigen doen dat zelfs met fatale gevolgen.

Een kunstmens (robot) zou eventueel een oplossing kunnen betekenen.  Een vierdimensionale geest zonder een lichaam lijkt mij een ideale oplossing voor ons levensprobleem.

Wat zou ik overigens graag in een paradijselijk hierna geloven. Opgenomen worden in een vierdimensionale ruimte vol liefde en heerlijkheid, zonder behoeftes en verlangens, vol rust en tevredenheid.

Wil ik dat niet of kan ik dat niet, vraag ik mij dikwijls af.

Jan Posch, 14 augustus 2015.


 

Uit de oude doos.

Die ik na vele jaren weer eens tegenkwam en tot groot genoegen weer eens ben gaan doorbladeren. Ik kon het niet laten om mijn (bijna) vergeten opgeschreven wijsheden weer eens in het zonnetje te zetten:

·      Om veel over anderen aan de weet te komen is het zeer raadzaam om uitgebreid over jezelf na te denken.

·      Niets is erger voor een mens om geconfronteerd te worden met zichzelf. (of met de waarheid).

·      Enkele uitverkorenen eindigen met eenvoudig te worden.

·      Humor is overwonnen droefheid, de pleister op de wond en de bloem op de mestvaalt.

·      Hij begint pas te twijfelen, indien je hem volmondig gelijk geeft.

·      Een fanaticus is een weifelaar, die een besluit heeft genomen.

·      Generaliseren is een vorm van denken die weinig inspanning behoeft en daarom vaak beoefend wordt.

·      De realiteit is altijd minder opwindend dan het vermoeden ervan.

·      Geluk wordt pas zichtbaar, wanneer het voorbij is.

·      Er is zelden iets, dat ik zeg of denk, of het tegenovergestelde speelt ook door mijn gedachten.

·      Geringschattend over jezelf spreken, is de meest armzalige vorm van hoogmoed.

·      Veel mensen danken hun goede geweten aan hun slechte geheugen.

·      De kunst van het leven is thuis te zijn, alsof men op reis is.

·      Onze wezenlijke bestemming is te komen tot een optimale zelfrealisatie.

·      Het durven nemen van risico’s, is een kenmerk van geestelijke gezondheid.

·      Wie veel bezit, maar nooit iets geeft, steelt meer dan wie gestolen heeft.

·      Wie zelden prijst, spreekt vriendentaal, wie altijd vleit liegt menigmaal.

·      Ouders leren hun kinderen spreken, kinderen leren hun ouders te zwijgen.

·      Wie geen vrede vindt bij zichzelf, behoeft er elders niet naar te zoeken.

·      Grote beschaving blijkt vaak uit grote eenvoud. In de beperking ziet men de meester.

·      Wie vol is van zichzelf, is leeg voor een ander.

·      Ontmoet je iemand zonder glimlach, geef hem dan de jouwe. (verbeter de wereld en begin met jezelf).

·      Men kan zichzelf niet meer verkleinen, door steeds maar groot te willen schijnen.

·      De zin van dit leven is, die welke men daaraan geeft.

·      Wij raadplegen de ander slechts, in de verwachting, onze eigen mening bevestigd te zien worden.

·      Heb de moed om te worden wie je echt bent, daarna om jezelf te zijn en blijven, want je wordt onthouden door datgene waarin je van je medemens verschilt en niet waarin je met hem overeenkomt.

·      Wie zijn eigen hart doorziet, spot met zijn buurman niet en wie in zijn eigen tuintje wiedt, ziet het onkruid bij dezelfde buurman niet.

·      Aan de vrucht kent men de boom en de duivel schijnt de mooiste psalmen te zingen.

·      Niet uit het loochenen van talenten die gij bezit, blijkt uw bescheidenheid, maar uit het bezit van talenten, die in u geloochend worden.

·      Wie in een glazen huis woont, moet niet met stenen gaan gooien.

·      Wat de overeenkomst is tussen een optimist en een pessimist? Zij geloven allebei dat een vrouw braaf is.

·      Gelukkig zijn is tevreden zijn met wat je hebt en niet het krijgen wat we verlangen.

·      Geloof is het aanvaarden van de ingevingen van onze ziel.

·      Ware woorden schijnen altijd ongerijmd, maar geen enkele andere vorm van lering kan hen vervangen.

De waarheid is een nietsontziende held, die met het vuur van zijn oprechtheid dood en verderf kan zaaien.

Voorlopig ben ikzelf weer even (mentaal) bevredigd en kan de oude doos in de prullenbak.

Jan Posch, 4 augustus 2015.