Jaargetijden.

Gedichten van Moeder Posch, (94) vervolg.

 

Het windje komt uit het Noorden,

Uit het Oosten komt de zon,

De warmte uit het Zuiden,

Het Westen vult de regenton.

 

De natuur? Op zich een wonder,

Alles in evenwicht gebracht,

Ging de zon niet onder,

Dan werd het ook geen nacht.

 

Zouden wij dit eens verstoren,

Tussen aarde, zon en maan,

Dan zijn wij allemaal verloren,

En hebben het onszelf aangedaan.

 

Geniet dus van alle jaargetijden,

Als je de schoonheid ervan ziet,

Kan een ander je soms benijden,

Want velen zien het niet.

 

Trijnie-Root- Posch. (februari 2014).


Zomer.

Als de bloemen, planten en struiken staan te bloeien,
De bomen met de bladeren stoeien,
De jonge vogels in de ochtendgloren,
Hun gekwetter en getjilp laten horen,

Dan is het zomer.

De zwaluwen vliegen af en aan,
Om hun kroost te voeden,
Tot ze sterk genoeg zijn mee te kunnen,
Naar Afrika te gaan.

De torenvalken is een ander verhaal,
Die hebben een eigen thuis boven op een paal,
Ze hebben het vast naar hun zin, want ieder voorjaar
Zitten er jonge torenvalkjes in.

De paddentrek, ook zij hebben zich in deze dagen,
teruggetrokken achter de spoorlijn,
Om in de zwoele maneschijn,
De vrouwtjes te behagen.

Ook met hun monotone geluid,
Lokken ze de vrouwtjes tot hun bruid,
ook de dieren hebben hun eigen vertier,
Die hebben een mooi plekje hier.

Ook hoor je ze op een mooie zomeravond,
Het hele stel in koor in een gewone sloot achter spoor.
Dit gebeurt zo om en nabij de langste dag,
Wanneer de zon de gehele dag schijnt,
En 's-avonds heel langzaamaan weer verdwijnt in de kortste nacht.

Trijnie-Posch-Root (94) mei 2014.


"We zochten en we vonden woorden die niet bestonden,
Die niet konden zeggen wat we bedoelden en wat we voelden,
Maakten tot een "iets",
Dus zeiden we maar niets."


"Verlangen".

Antje en Agie weunden op ut boerenland,
Niet getrouwd, altijd an het werk,
Deur de week hadden ze de nieuwtjes uit de krant,
Hun ienig uitje was zundags naar de kerk.

Ze naaiden en ze breeen wat,
Hadden veul aanspraak an de kat,
Op de worf wat skepen veur 't gras,
Wat knienen in de skuur,
Geslacht as ut teugen kerstmis was,
Dat dokte wat of veur de huur.

Op een dag zee Antje,  "Aagt,
Is het teveel gevraagd,
As je straks effe mee gaat lopen,
Ik wou zo graag wat kippen kopen".

Zo gezeid, zo gedeen,
Eerst effe boer Kok gebeld,
Hunnie saampjes lopend heen,
Antjes tassie stijf onder heur arm knelt.

De boer wist waarvoor ze kwamen,
En gong de kippen voor ze dakke,
Gelukkig ware het tien tamme,
Dus kon hij ze zo in het korvie laten zakken.

Maar nu was het Agie, die verlegen zei:
"We willen er graag tien hanen bij",
"Tien hanen?",
"Nou ik wil graag verkopen, maar als
Je die hanen bij de kippen laat lopen,
Komt er niks van terecht,
Dan wordt het met recht, een hanengevecht.

Ien haan bij tien vrouwen,
Dat kan ie best bijhouwen".

De vrouwen hielden voet bij stuk,
Waarom willen we er zoveel hanen bij?,
We gunnen de kippen meer geluk dan wij,
We voelen nog na al die jaren steeds het gemis,
Allien wij weten wat wachten is.

T.Posch Root, (94)   21 juni 2014.




 

W.K. voetbal in Brazilië 2014.

Wat we al wisten en weer eens bevestigd krijgen , is dat

de bal rond blijft  en (bijna) iedereen doet alsof dat niet zo is. Geluk, foute waarnemingen en opportunisme spelen weer eens  de hoofdrol  in dit voetbaltheater.

 

De kans dat de beste ploeg van de 32 deelnemende landen de hoofdprijs wint is niet groter dan 25%!.

 

Logisch, wanneer je  de scheidsrechterlijke dwalingen beziet. Het is werkelijk stuitend en ergerlijk hoeveel fouten er gemaakt worden door deze arbitrage. Mexico weet er inmiddels alles van.

 

Niet alleen wat de buitenspelregel betreft, maar ook en vooral de overtredingen. Bij het nemen van een strafschop dient de doelman op zijn lijn te blijven, voordat de speler de bal aanraakt. Bij de Europa-Cup is dat Atletico-Madrid fataal geworden.

 

Waarom is er nog steeds geen video terug te zien?  Is het nu zo moeilijk om dat fenomeen in te voeren?  Bij andere sporten zoals hockey bestaat het al. Het voetbal loopt achter en dat terwijl de techniek zich alsmaar verder ontwikkeld.

 

Ook het wegsturen van een speler voor bijv. tien minuten na een grove overtreding wil maar geen voeten aan de grond krijgen, om nog maar niet te spreken over het afschaffen van de buitenspelregel, ( behalve in het strafschopgebied), en al helemaal niet over het intrappen van de bal in plaats van ingooien. Zelfs het terugbrengen van het aantal spelers van 11 naar 9 zou m.i. een enorme verbetering zijn voor de amusementswaarde van het spel.

 

Dat de scheidsrechterlijke dwalingen een enorme invloed uitoefenen op de uiteindelijke resultaten is volkomen duidelijk. De Brazilianen werden bevoordeeld door de Japanse scheidsrechter in hun wedstrijd tegen Kroatië. Een onterecht gegeven strafschop aan het gastland en een ten onrechte afgekeurd Kroatisch doelpunt zorgden in de openingswedstrijd voor een mineurstemming. Mogelijkerwijs heeft de Japanse referee min of meer bewust voor dit negatieve spektakel gezorgd. Immers, een fout richting Brazilië  zou wel eens  catastrofaal hebben kunnen uitpakken voor hem en het gastland.

 

Zonder meer ook stuitend zijn de oerconservatieve en corrupte bobo’s, die dus hardnekkig blijven weigeren om de edele voetbalsport van de broodnodige nieuwe   impulsen te voorzien. Terwijl de kosten de pan uitrijzen (acht miljard euro!) en de lokale bevolking het onderspit delft als het er echt op aankomt, blijft de oerconservatieve FIFA (=wereldvoetbalbond) de dienst uitmaken en het meeste geld opstrijken. De seniele oude baas  Sepp Blatter (voorzitter) wil niet alleen  geen afstand doen van het pluche, maar staat ook principieel afwijzend tegenover elke vorm van kritiek. Hij is zonder meer verstrikt geraakt in de grijs/zwarte wereld van de voetbalmaffia.

 

En dat we met z’n allen straal voor de gek gehouden worden als televisiekijker, mag toch wel duidelijk zijn geworden bij de wedstrijd Duitsland- Ghana. Een halve naaktloper kwam het veld oprennen en daarna zagen we alleen maar beelden van spelers. Stompzinniger kan bijna niet. Juist door deze handelwijze besef je weer eens hoe we worden bezien: als  kleine kinderen, zoet gehouden met lolly’s en toverballen.

 

 

Ook Nederland werd benadeeld door de scheidsrechter. Een strafschop wegens hands in de wedstrijd tegen Australië  was volkomen misplaatst, hetgeen volkomen duidelijk werd in de herhalingsbeelden. Gelukkig had deze stommiteit verder geen negatieve gevolgen voor het eindresultaat. Dat gold overigens niet voor sterspeler Robin van Persie: hij kreeg ten onrechte voor de tweede keer geel en moest dientengevolge de wedstrijd tegen Chili missen.

 

Gelukkig zijn er ook mooie en spannende wedstrijden om van te genieten. Vooral en met name die, waarbij beide ploegen op winst (moeten) spelen. Duitsland- Ghana (2-2) was daar een goed voorbeeld van, evenals Mexico-Brazilië (0-0) en  Argentinië tegen Iran ( 1-0).

 

 

Dat de oranje-gekte weer helemaal terug is van weggeweest mag geen verwondering wekken na twee vaderlandse overwinningen op resp. oud-kampioen Spanje en Australië. Ik ben het volkomen eens met sportjournalist Willem Vissers dat het geen liefde is voor het voetbal  als zodanig, maar meer een verglijdenis van vluchtheuvel naar vluchtheuvel op zoek naar tijdelijk geluk. Volgend keer kijken we weer naar de Tour de France of vermaken we ons met de speeltjes van ons  koningshuis.

 

Wie er wereldkampioen wordt valt niet te voorspellen. Het is een feit dat er 31 verliezers zullen zijn en slechts één winnaar.

 

Maar de gemiddelde Braziliaan is ook een verliezer. Deze arme sloeber betaalt de tol voor onze (tijdelijke) vreugde om te kunnen feesten en beesten en onze identiteit te kunnen bevestigen via (onschuldig) nationaal chauvinisme.

 

Neen, pas als we onszelf echt niet meer voor de gek zullen kunnen houden wordt het uitkijken geblazen;

voor de meedogenloze  bittere realiteit, het monstrum dat elke dag kan toeslaan.

 

 

Jan Posch, 22 juni 2014.

 

Over economie, politiek en andere (geloofs)zaken.

Dat economie geen wetenschap is , moge als algemeen bekend worden verondersteld. Het is eerder politiek (geloof). Linksom of rechtsom.

 

Zo werd de Britse econoom John Maynard Keynes als links betiteld. Waarom?  Hij vond dat de staat een belangrijke rol moest spelen in het economische verkeer. En, ten tijde van recessie , de boel met investeringen moest oppeppen. In tijden van halleluja zou deze staat geld moeten opsparen. Zo voorkom je  minder werkloosheid en armoede in tijd van tegenspoed.

 

Maar niet iedere econoom is daarvan overtuigd of gediend. Die rechtse economen, waaronder de Amerikaan Milton Friedman , vinden juist dat het vrije marktmechanisme de drijvende kracht achter de economie moet zijn. Dan zal alles op een natuurlijke manier zijn weg wel weten te vinden, en alles in goede orde op zijn pootjes terechtkomen.

 

Wie heeft het bij het rechte eind?  Waarschijnlijk allebei niet. De krachten van het vrije verkeer komen een heel eind, maar missen de remmende werking. Zij denderen door, ook daar, waar de trein vaart dient te verminderen of zelfs zou moeten stoppen. De kredietcrisis en de  uitspattingen van de banken met hun ongelimiteerde leningen zijn daar een goed voorbeeld van.

 

Alles en iedereen heeft op zijn tijd goede en onafhankelijke controle nodig.

 

Keynes heeft overigens wel  gelijk gekregen met zijn zienswijze over de herstelbetalingen van Duitsland na de Eerste Wereldoorlog. Hij waarschuwde voor het gevaar van een Tweede Wereldoorlog, omdat hij besefte dat deze herstelbetalingen een strop om de hals voor dit land zou betekenen. De rechtse garde had geen oog voor deze zienswijze, zoals deze het wel meer laten liggen wanneer het  op het sociale vlak aankomt. In deze faalde de Engelse en Franse politiek, maar je kan je afvragen of  in onze tijd de Europese leiders met betrekking tot het kwijtschelden van schulden wel de juiste weg weten te bewandelen.

 

 

Ook de linkse econoom, de Fransman Thomas Piketty krijgt inmiddels ruime kritiek op zijn zienswijze van het gevaar van toenemende inkomensongelijkheid. De verschillen in inkomens zullen volgens Piketty alleen maar gaan toenemen, door dat het kapitaal van de rijken sneller groeit dan de  inkomsten van de arbeidende klasse. Daarom pleit hij voor een gedwongen welvaartsherverdeling via een progressieve inkomsten en vermogensbelasting.

 

Ook hier weer een tweesnijdend economendom. Toch hebben hier de rechtse economen nog geen gat weten te slaan in de  muur van het nieuwe linkse kasteel van  de Fransman. Deze heeft  zijn bouwwerk dan ook extra beveiligd  middels dubbele muren en grachten via een onuitputtelijke reeks vermogens- en inkomensstatistieken over de afgelopen 250 jaar.

 

 

Nog een paar voorbeelden van linkse en rechtse ongelovigen.

 

A.                      Er zijn economen, die beweren dat een hoge staatsschuld  slecht is voor de economische groei. (Rogoff en Reinhart).  Natuurlijk kritiek vanuit de linkse hoek. Het tegendeel is niet bewezen. Maar Rutte en de zijnen weten hier grote slagen te boeken.

B.                       De Indier Dube heeft via een onderzoek aangetoond dat een verhoging van het minimumloon geen betekenisvol effect heeft op de werkgelegenheid. Dit in tegenstelling tot de economische basiswet dat hogere lonen per definitie tot baanverlies leiden.

 

De diverse stromingen vechten elkaar over bovenstaande theorieën de tent uit. Wel waar, niet waar.

 

Ondanks deze tweespalt, waarvan je toch een zekere vorm van bescheidenheid zou mogen verwachten, blijven we te maken houden met hooghartige types als Frank Kalshoven en Martin Sommer. Salonsocialisten , met een zeer laag gehalte aan creativiteit en oplossend vermogen.

 

 

Kortom, politiek en geloof zijn de peilers waarop de economische maatschappij voortmoddert en de wetenschap het nakijken geeft. In een dergelijke wereld leven wij. De regeringsleiders maken of oorlog, ( zo die er al zijn, anders moorden de diverse anarchistische bevolkingsgroepen elkaar wel uit) of  in een zogenaamd beschaafd  land  vechten zij elkaar de tent uit..

 

 

Neen, ik ben het met Diederick Samson eens dat een meer progressievere belasting op vermogen voor de grote vermogens welkom  zou zijn. Dit temeer aangezien in Nederland de staat redelijk ruimhartig is voor de huizenbezitter (hypotheekrenteaftrek) en de pensioenhouders ( premie aftrekbaar) . Weliswaar worden de vermogens niet gespaard door de vermogensrendementsheffing van 1.2 %, uitgaande van een fictief rendement van 4%, maar daar staat weer tegenover dat de winst op eigenwoning en aandelen onbelast is.

 

De vergrijzing in Nederland vormt in deze ook een factor. Steeds minder werkenden die de belastingen zullen moeten gaan ophoesten. Verminder dus de druk op arbeid (de belasting op inkomen en consumptie (BTW)  is relatief al vrij hoog) en verhoog de belasting op vermogen. De jongeren moeten toch al langer doorwerken (67 , 70?) en de grijsaards hebben ruimschoots geprofiteerd van het bijzonder oneerlijke kapitalistische systeem. Met niets doen veel geld verdienen, middels de belachelijk gestegen prijzen voor steen, hout  en andere rotzooi. ( 1965-2008).

 

Maar , ze zullen blijven janken over hun vermogen, ondanks de vele vakantiereizen en tripjes, de jachten, de kampeerauto’s en grote tuinen, tot hun dood aan toe.

 

 

Jan Posch, 3 juni 2014.

Gedachten na de Europese verkiezingen.

Dat de oorlog in onszelf huist wisten we al. Dat wij  onszelf ook, gelijk lemmingen,  te pletter willen lopen is minder algemeen bekend. Oorlog is van alle tijden, evenals geweld, ruzie en onenigheid..

 

De oorlog in Oekraine geeft van bovenstaande een perfect voorbeeld. Tel daar de oneindige domheid en ander oneindig menselijk falen bij op en plotseling zijn de resulterende ontwikkelingen volkomen helder, begrijpelijk  en zelfs voorspelbaar.

 

Europa heeft een betrekkelijke rust en vrede gekend na de Tweede Wereldoorlog (40-45). Met name de periode tussen 1950 en 1970 kenmerkt zich door hard werken, wederopbouw en vooruitgangsgeloof.

 

Maar, zoals zo vaak na voorspoed en welvaart,  treed de gewenningsfase in en gaan uitbuiting, zakkenvullerij, graai- en praalzucht weer de eerste viool spelen.

 

Bert Wagendorp probeert ons gerust te stellen door de stemmen van voor en anti-Europa met elkaar te vergelijken: 536 zetels voor en 215 zetels tegen; wie doet je wat, zegt hij.

 

Helaas zijn bij deze zienswijze verschillende kanttekeningen te plaatsen. De opkomst van met name Marine Le Pen in Frankrijk (Front National) en  het UKIP van de Brit Nigel Farage in het Verenigd Koningrijk zou je als weldenkend mens op zijn minst zorgen moeten gaan baren, gegeven het feit, dat deze twee partijen de grootste zijn geworden in  Frankrijk en het  U.K.

Bovendien kan de euro nog teruggedraaid worden. Hij is niet onomkeerbaar. In het verleden is dat bijvoorbeeld ook gebeurd met de Latijnse Muntunie (1865-1927) en de Scandinavische Monetaire Unie (1873-1914), zoals Pieter Markus uit Geldrop dat uitlegde. Een monetaire unie zonder een politieke unie blijft een hachelijke en eigenlijk een ondoenlijke zaak.

 

 

Tweederde van de kiezers bleef thuis.  Waarom?,  en wat zouden die gestemd hebben?  De laatste vraag is waarschijnlijk gemakkelijk te beantwoorden:  de stemverhoudingen zouden min of meer dezelfden  zijn gebleven, gegeven het principe van de z.g. exit-polls.(uitgangspeilingen).

 

De eerste vraag is interessanter: waarom blijf je thuis. Waarschijnlijk omdat je het idee hebt, dat jouw stem toch niet gehoord wordt of beter: dat jouw stem niet uitmaakt.  Dat zou betekenen, indien deze gedachte juist zou zijn , dat democratie eigenlijk niet bestaat en één grote leugen is. Dat zou wel eens waar kunnen zijn. Ten tweede blijf je thuis omdat je het gewoon niet weet en mogelijk ook omdat je het niet wil weten, hetgeen onverschilligheid wordt genoemd.

 

Aan het volk worden (te) grote waarden toegekend op het moment van verkiezingen. Het volk stemt met de onderbuik en  denkt niet na. Zij zijn daarvoor eenvoudig te lui en niet geïnteresseerd genoeg. Zij willen bier drinken en neuken en hebben meer dan genoeg aan hun dagelijkse beslommeringen. Dat wil bepaald niet zeggen, dat dit volk geen enkele macht heeft. Dat heeft het namelijk wel en in de vorm van de meerderheid. Het gaat bij dezen om de hoeveelheid en niet om de kwaliteit. Een zeer gevaarlijk mechanisme, zoals wij allen (en politici) weten.

 

Zouden de ontwikkelingen naar rechts populisme zich in de toekomst gaan uitvergroten?  Die kans bestaat . Zeker wanneer er geen grote leiders opstaan in combinatie met schokkende gebeurtenissen. Europa zal dan een ideale zondebok worden, zeker  voor de populistische opportunisten met hun onnadenkende aanhangers.

 

Toch blijf ik persoonlijk optimistisch.  Ik denk dat  , ondanks de vele tekortkomingen van de Europese Unie, deze zich zal handhaven door het maken van grote stappen voorwaarts op een zeer langzame en trage wijze. Denk hierbij aan de bankenunie  en ook aan de gezamenlijke Europese energiemarkt. Ook de aanpak van de klimaatcrisis met de daarbij behorende onontkoombare CO-2 belasting , zullen de gespleten gelederen weer voldoende doen sluiten, vermoed ik.

 

Indien de EU  dan ook nog in staat zal zijn een belasting op vermogen in te voeren, teneinde  de inkomensverschillen enigszins te nivelleren, dan  zie ik ook de toekomst voor mijn nageslacht nog met enig optimisme tegemoet.

 

Jan Posch, 29 mei 2014.

 

 

Uitspraken en vragen.

"Zolang het rendement op kapitaal hoger is dan de economische groei, zullen het inkomen en het vermogen van de rijken sneller groeien dan het inkomen uit arbeid".

Vraag:  van welke Franse econoom is deze uitspraak?

In Amerika schijnt 70% van het totale kapitaal in het bezit te zijn van 10% van de bevolking. ( de helft daarvan schijnt in het bezit te zijn van slechts 1%). 40 % van de bevolking (=middenklasse) bezit 25% en de rest (50%) bezit dus 5%.

De economie schijnt het vermogen te bezitten om steeds grotere hoeveelheden kapitaal in te passen zonder een daling van het rendement.

Deze uitspraak is van Thomas Piketty in zijn boek "Kapitaal in de 21e eeuw". Deze stelling gaat vergezeld met zijn oproep om kapitaal te gaan belasten, teneinde deze groeiende macht van het kapitaal te beteugelen.

Vraag 2:

"Het probleem van de moderne geïndustrialiseerde landbouw is, dat ze de natuur ziet als een tegenstribbelende partner, die je moet bewerken en onderwerpen om er zoveel mogelijk rendement ui te halen". "Voor mij is de aarde een minnares, die je moet koesteren en strelen".

Vraag: van welke Amerikaan is deze uitspraak?

Verder beweert hij dat de landbouwwetenschap de natuur heeft gedegradeerd tot een verzameling chemische processen, die door de mens gestuurd kunnen worden. Hij wil geen kunstmest en pesticiden. De natuur is groter dan wij zijn, zegt hij.

Het probleem van de mens is dat hij verliefd is op geld. Hij denkt dat hij onoverwinnelijk is, dat wat goed is voor business ook goed is voor de natuur.  Verder vindt hij dat Nederland niet in balans is met zijn landbouw en ook kwetsbaar.

Antwoord:

Deze uitspraken zijn van Joel Salatin, de meest innovatieve boer ter wereld.

Vraag 3 :

Wie zei altijd wanneer hem gevraagd werd hoe het ging:  "ik ben blijmoedig op weg naar de afgrond".

Antwoord:  Theo van Gogh.

Vraag 4:

Cynisme- de kroon op onze beschaving- is het diepe besef dat alles volstrekt zinloos is.

Antwoord:  Theodor Holman.


Vraag 5:

"De mens, die schoft, went aan alles".  Wie zei dat?

Antwoord:  Dostojevski


Vraag 6:

Van wie is deze fameuze uitspraak?

"De regering is niet de oplossing van het probleem, de regering is het probleem".

Antwoord:  Ronald Reagan.


Vraag 7:

"Het kwaad zit in de mens, ongeacht religie."

Antwoord:  Asha ten Broeke ( columniste VK)


Vraag 8.

"Ons geheugen is selectief en verwijdert datgene wat ons niet welgevallig en onaangenaam is".


Antwoord:  Gabriel Garcia Marquez. (Colombiaans schrijver).

Vraag 9.

Wie schreef: "Politiek is geen middel om een samenleving een ideologisch doel op te dringen, maar om het besturen van een samenleving mogelijk te maken, rekening houdend met uiteenlopende belangen ter voorkoming van conflicten".

Antwoord:  een mij onbekende Nederlandse journalist.


Vraag 10 .

Wie schreef:  " Media scheppen af en toe ,een amper op feiten gebaseerde werkelijkheid, waarna ze alles op alles zetten ,deze illusie tot waarheid te promoveren ,
volgens de principes van de zichzelf scheppende verwachtingen".

Antwoord:  Bert Wagendorp.


Vraag 11.

Wie zei:  "de media hebben veel aandacht voor spelletjes, peilingen en vorm, en weinig voor waar het werkelijk om draait, namelijk de inhoud".

Antwoord:   Diederik Samson.


Vraag 12:

Wie beweerde dat er slechts via revolutionaire ontwikkelingen iets aan de oplossing van het klimaatprobleem kan worden gedaan?

Antwoord:  Naomi Klein.








Jan Posch, 12/20 mei 2014.


 

Europese verkiezingen en Europa.

Op 22 mei 2014  zijn er Europese verkiezingen.  Heeft het zin om te gaan stemmen op die dag?

 

Een lastige vraag.  We kunnen immers niet op buitenlandse personen stemmen. Slechts op partijen en wel op nationale partijen.  Een gemiste kans van Europa, zoals er wel meer blunders worden gemaakt.

 

Ik zou op Guy Verhofstadt willen stemmen, maar deze liberale leider kan ik slechts steunen door op een combinatie van D’66 en de VVD  te stemmen. En deze combinatie vormt ook nog eens geen eenheid, want de VVD staat uiterst sceptisch tegenover Europa. Zij steunen Europa slechts, indien Nederland er beter van kan worden. Een uiterst pragmatisch-machiavellaans  aandoend standpunt, gespeend van elke vorm van idealisme.

 

Ook is het nog maar de vraag of de leider van de stroming met de meeste stemmen onze nieuwe voorzitter van de Europese Commissie zal gaan worden, nog afgezien van de wet van de grote getallen, die bepaald in het voordeel uitvalt van de sociaal- en christen-democraten. In die zin gesproken zijn deze verkiezingen feitelijk niet meer dan een raadgevend referendum.

 

Reden genoeg dus om thuis te blijven op 22 mei a.s.

 

Maar deze redenatie is puur rationeel. Europa is nog steeds in een idealistisch ontwikkelingsstadium, en likt feitelijk nog steeds haar wonden , geslagen uit het trauma van 2005, waarin zij tengevolge van het verwerpen in Holland en Frankrijk  van haar grondwet, terecht is gekomen.

 

Neen , Europa heeft behoefte aan sterke leiders, die het voortouw nemen om veranderingen tot stand te brengen, zoals:

 

·       De vorming van een Europees leger.

·       Belastingharmonisatie.

·       Verkiezing van een Europese president.

·       Spreken van één Europese taal (Esperanto).

·       Uitgeven van euro-bonds (obligaties) door de Europese centrale Bank.

·       Instellen van een vrije zone voor vluchtelingen, zoals dat met Israel is gedaan.

·       Instellen van één vergaderlokatie. (Brussel of Straatsburg).

·       Afschaffing van oneigenlijk belastingvoordeel via zogenaamde postbusfirma’s.

·       Verscherpte controle op fraudes.

·       Halvering van landbouwsubsidies.

·       Instellen van gespecialiseerde centra voor vernieuwende activiteiten op wetenschappelijk en technologisch gebied.

       Benadrukking van vrede en veiligheid door jaarlijkse overdenking, opdat de verwende burger inzicht krijgt in zijn eigen psyche, via een internationale feestdag.

 

Verkiezing van een minister van Buitenlandse Zaken, Financiele Zaken, Defensie, Energie en Milieu door Europees Parlement.

 

Instelling van een gemeenschappelijk energiebeleid, opdat Europa onafhankelijk van Rusland zal worden.

Want van dat verwende nest, dat zich burger noemt, hoef je inderdaad niet veel meer te verwachten, dan egoisme, afgereageerd en nog niet afgereageerd chagrijn en verregaand eigen belang, en dan hebben we het nog niet eens gehad over zijn grenzeloze en eindeloze kortzichtigheid.

 

Jan Posch, 11 mei 2014.

 

        

Statement.

De Oostenrijker Tom Neuwirth meende een statement ( uitspraak/bewering) te moeten maken omwille van de vrijheid van andersdenkenden. Dat deed hij als vertegenwoordiger van Oostenrijk tijdens het Eurovision Songfestival in Kopenhagen in Denemarken, bij het zingen van een lied over de verrijzenis van Phoenix uit zijn as,( Rise like A Phoenix)  door zich als vrouw te verkleden.

 

Dat was een moedige daad, die tot doel had om iedereen te accepteren zoals die is, wat hem natuurlijk op bergen kritiek en weerstand kwam te staan en wel met name uit de hoek van behoudend/conservatieve denkers en landen.

 

En daarvan lopen er in deze wereld veel van rond. Vraag dat maar aan Femke Halsema, die een onderzoek deed naar de redenen van het dragen van bedekte kleding van  Islamvrouwen. Daaruit bleek dat deze moslimvrouwen  , naast godsdienstige redenen, dat doen, omdat anders mannen in verleiding zouden kunnen komen! Met name in Saoedi-Arabië schijnt deze denkwijze te floreren. We kunnen deze materie in zes afleveringen van  “sex en zonde” a.s. weken volgen op de kijkbuis.

 

Wanneer ik mij niet vergis is er in Nederland reeds geruime tijd sprake van een verkleed-cultuur. Denk in dit geval eens aan Jurgen Raymann, aan André van Duyn, aan Paul de Leeuw en aan Snip en Snap (Willy Walden en Piet Muyselaar).

 

Maar de actie van Tom wordt door de behoudende krachten gezien als verloederend verschijnsel van fascisten. ( met name door Wit-Rusland).

 

Gelukkig is het een fantastisch lied, gezongen door een ideale combinatie van man en vrouw. Vele Russen zullen jaloers kunnen zijn op zoveel schoonheid.

 

Met Zweden geef ik Tom een zeer goede kans op de eindzege a.s. zaterdag 10 mei 2014 in Kopenhagen, alhoewel ik persoonlijk behoorlijk gecharmeerd was van San Marino, met Rusland, Oekraïne  en Azerbeidsjan als goede outsiders.

 

Daar zal Nederland ( Waylon en Ilse de Lange) het niet van kunnen winnen, maar het is maar de vraag of wij daar rouwig om zullen moeten zijn; immers zo nationalistisch als Rusland en Wit-Rusland zijn wij toch niet?

 

Jan Posch, 9 mei 2014.