Het zinkende schip

Hoe kan zwart winnen?

2012-02-16T11:18:00.003+01:00

XABCDEFGHY
8-+-tr-trk+(
7zpp+-wq-+-'
6-+pzp-+n+&diagram v.d.Meulen-Posch
5+-+-+l+p%
4-+P+-zPp+$
3+PsNLvl-vL-#
2P+Q+-+PzP"
1+-tR-+R+K!
xabcdefghy
Hoe kan zwart winnen?
Fragment uit de 4e ronde van het Fries seniorenkampioenschap na de 22e zet van wit. Een kampioenschap waarin de nadelen van het werken met één groep in volle glorie zichtbaar worden. In volle glorie, aangezien de krachtsverschillen enorm zijn. Twee groepen met een promotie/degradatieregeling zou een welkome verbetering zijn. Maar ik moet oppassen, wanneer ik dat namelijk zeg, loopt de kans aanzienlijk op, dat het helemaal nooit gebeurt. (Zie mijn voorstellen over Friesland staat schaak en zie mijn voorstellen bij s.c. de Burcht ).

Jan Posch. 21 februari 2012.

Bedorven ijspret.

2012-02-15T18:30:00.000+01:00

Donderdagmiddag 9 februari had Hannie vrijaf genomen om te gaan schaatsen. Wij vertrokken vanaf de steiger van een te koop staand huis in Finkum aan de Finkumer vaart en gingen 6.5. kilometer (moeizaam) richting Bartlehiem tegen de felle oostenwind in . Bij het kruispunt Bartlehiem (bekend van de elfstedenroute) besloten wij om naar Birdaard te gaan en nog 2.5 kilometer aan deze tocht toe te voegen. Alles ging goed, we kregen steeds minder krampgevoelens en net voor onze beslissing om terug te gaan, zou Hannie nog even een foto maken aan de andere kant van de tweede brug bij Birdaard.

Zij viel in een sneeuwijs-gedeelte achterover en probeerde haar val te breken met haar pols. In het MCL bleek dat niet alleen haar pols gebroken was, ook waren de handbeenderen verschoven. Gewichten en menselijke trekkracht bleken via een zeer pijnlijke verticale correctie niet in staat om deze beenderen weer op de juiste plaats te krijgen. Na een nieuwe poging in horizontale richting met hulp van gipsverbandmeester Dirk van Butselaar, gipsmeester Durky Bloemberger en verpleegkundige Maike Alberts lukte dit wonderwel. De onderarm werd direct gefixeerd via een snelwerkend gipsverband en wij konden alleen maar hopen dat deze losgeschoten delen na een week nog op dezelfde plaats zouden zitten, zo niet, dan volgt er een operatie.

Er waren in één week bijna 200 schaatsers die op de spoedeisende hulp in Leeuwarden MCL belanden, waarvan de helft met (al dan niet gecompliceerde) polsbeuken.

Ook ervaren rotten in het schaatsvak overkomt dit. Een voorbeeld is Gerd Jacobs uit Emmen, die twee keer viel en zijn enkel op twee plaatsen brak + een gescheurde pees in zijn schouder.. Hij bleef er vrij laconiek onder. Het idyllisch aandoende landschap scheen bij hem een ansichtkaartdroomwereld opgewekt te hebben.

Meer dan 1500 schaatsliefhebbers beeindigden in de anderhalve week van februari 2012 hun natuurijsschaatstocht in één van de vijf ziekenhuizen van Leeuwarden, Drachten, Dokkum, Heerenveen en Sneek met allerhande verwondingen en kwetsuren.

Je vraagt je af, waarom er bij deze gevaarlijke schaatssport geen veiligheidsmaatregelen in acht worden genomen, zoals het dragen van een schaatshelm en pols-, elleboog en kniebeschermers.. Bij het skeeleren en het skaten is het normaal, dat deze hulpmiddelen gebruikt worden en ook bij het skieën en het toerfietsen zie je steeds meer mensen met een helm op. Toerfietsen lijkt mij minder gevaarlijk dan het schaatsen. Schaatsen moeten geslepen worden, met stompe schaatsen zul je onherroepelijk sneller vallen. Ook doen wij het minder, waardoor de spieren sneller vermoeid worden door ongewoonte. Wanneer veel mensen op het ijs komen, zal de ijskwaliteit snel achteruit gaan, waardoor er door scheuren en sneeuwvorming ook weer sneller valpartijen zullen ontstaan.

Ik pleit daarom ( minstens) voor het dragen van een ( verplichte) valhelm bij het schaatsen.

Jan Posch, 15 februari 2012.

De sprong van Nico en Tea in het diepe.

2012-02-13T22:47:00.004+01:00

Na een proeftijd van meer dan anderhalf jaar,

Hebben Nico Bonnema en Tea Torensma zoveel vertrouwen in elkaar,

Dat zij zich durven te verbinden,

Ongeacht wat anderen daarvan vinden.

Onlangs namen zij een zeer moedig en kloek besluit,

Zij kochten een oude boerderij met 3000 m2 grond,

Met een groot gat in het dak en totaal ongeïsoleerd,

In Finkum aan de Feinsumer feart.

Zij verenigen zich dus nu samen,

Het huurhuis in Ouwe Syl en het koophuis in Tzummarum worden binnenkort verleden tijd,

Zij zijn nu plannen aan het beramen,

Hoe te slagen in deze nieuwe strijd.

Er circuleren al allerlei namen,

Voor hun romantisch ideaal,

En het zou mij niets verbazen,

Wanneer ik straks “Het zinkende Schip” lees op een paal.

Hun optimisme en positieve denken,

Tezamen met hun ongebreidelde energie,

Biedt hen een zeer aanlokkelijk en wenkend perspectief,

De nadelen van deze daad, nemen zij daarbij voor lief.

Moeilijkheden zijn er om te overwinnen,

Van hard werken ga je niet dood,

Vrienden zijn er om bij te springen,

En nerveus wordt je slechts van een lekkende boot.

Er komt een zilveren dak, een prieel van kristal,

Gouden kranen, massieve muren,

Balken van gietijzer en een marmeren vloer,

Vloerverwarming, sauna, lakens van fluweel en stoelen van satijn,

Wanneer het geldschip langs zou komen varen,

Maar hun grootste kracht, is, behalve hun ijzeren wil,

Om er iets moois van te maken, tevreden kunnen zijn,

In een bouwval met tochtige vertrekken en goten die lekken.

Tea en Nico zijn het ultieme voorbeeld van vooruitstrevendheid en moed,

Tea’s ongeëvenaarde optimisme, voortvarendheid en dadendrang en Nico’s makkelijkheid en goedheid vormen samen een zeer krachtig wapen, die er toe doet.

Echte adepten van de filosoof J.J. Rousseau, terug naar de natuur,

Daarom heb ik vertrouwen in hun welslagen op den duur.

Ik wens jullie beiden een behouden vaart en zeer veel succes.

Jan Posch, 13 februari 2012.

Friesland stond (weer) een keer schaak.

2012-02-13T19:09:00.000+01:00

Friesland stond ooit een keer schaak,

En dreigde mat te gaan,

Maar geen nood, onze voorzittende redder kwam er aan,

Er wachtte Hajé een schone taak, en hij ging voor de goede zaak..

Op zich was het geen beroerde jongen,

Hooguit een sympathieke onbenul, volgens vrije tongen,

Van wie ik ooit een keer diens ego had gekraakt,

Waardoor hij verstoord was geraakt.

Na jaren bleek zijn boosheid nog niet bekoeld,

Zo ernstig had ik het nu ook weer niet bedoeld,

Was had ik in hemelsnaam gedaan met mijn pen en geest,

Waren die dan zo giftig geweest?

In plaats van een gezellig Workums schaakfeest,

Verscheen, als een skelet, een wraakzuchtige geest,

Misvormde uitwerpselen uitkraaiend, onheil en verderf zaaiend,

Een tweede Westergoo-team terugdraaiiend,

Ik begrijp nu, ik ben te streng voor hem geweest,

En vergeef al zijn fouten, de waarheid is een beest,

Terug van nooit weggeweest, was het weer raak,

Friesland stond weer eens helemaal schaak.

Janneman, 6 februari 2012.

Een weekje schaken in Wijk aan Zee in januari 2012.

2012-01-30T17:27:00.001+01:00

Al in november 2011 had ik gebeld naar een bekende naam in Koog aan de Zaan, maar mevrouw Smit vertelde mij dat zij geopereerd moest worden aan kanker. Uiteindelijk vond ik een adres via de club van fietsvrienden in Heemskerk.

Dit bleek een gouden greep. Voor 18.50 euro per dag slapen op een ruime tweepersoonskamer, inclusief ontbijt en als leuk extraatje elke dag geroepen worden voor koffie ( in de morgen en in de avond) en ook nog mee kunnen eten met het warmeten. Bovendien mocht ik elke dag gebruikmaken van een (zwaartrappende) damesfiets, waarvan zowel aan de voor- als aan de achterkant een verlichtingselement werd gemonteerd door de heer des huizes.

Vraag overigens niet hoe ik daar gekomen ben op de eerste dag van het Tata-Staaltoernooi, het vroegere Hoogovensschaaktoernooi en later het Corustoernooi. De routebeschrijving liet het afweten na het bouwen van nieuwe rotondes en het werd zoeken geblazen in het pikdonker naar de Mozartstraat.

Het zou de voorloper worden van een legendarisch weekje.

Al op de eerste dag was er het bericht van een gestrand schip bij de kust van Wijk aan Zee en in de stromende regen moesten de schoolkinderen met hun juf de storm en regen trotseren, om dit evenement te kunnen bekijken. Ik kon niet achterblijven.

Op de tweede dag ging ik voor de eerste maal via de zeeweg op de fiets naar het schaakwalhalla, alwaar ik een file van automobielen passeerde van Beverwijk tot het parkeerterrein in Wijk aan Zee, waar iedere voorste chauffeur gevraagd werd waar hij voor kwam. Deze gang van zaken leidde er uiteindelijk toe, dat 20 schakers een nul kregen, wegens anderhalf uur te laat komen, waaronder Klaas Abma van s.v. Heerenveen. Later zou blijken, dat deze schakers op de rustdag hun partij mochten overspelen, mits hun tegenstander daartoe bereid was. Klaas vond dat een merkwaardige beslissing, maar de wedstrijdleiding redeneerde dat zij met deze maatregel toeschietelijk opereerden.

Op de derde dag kwam er een buurvrouw met een hond op bezoek bij de familie waar ik logeerde en het gesprek kwam tijdens de koffie over het onderwerp kanker. “Dat is hier welbekend”, zei zij op een onbewaakt ogenblik. Toen bleek, dat mijn gastheer een maand eerder te horen had gekregen, dat hij aan leukemie leed en elke maand nieuw bloed moest krijgen, afhankelijk van de hoeveelheid rode bloedcellen (erytrocyten) in zijn bloed.

Al vanaf zijn 32^e levensjaar had hij de ziekte van Hodgkin (lymfeklierkanker) , waarschijnlijk ontstaan door besmetting met giftige stoffen uit lekkende oliekanalen tijdens zijn werkzaamheden bij de Hoogovens. Chemokuren hadden zijn afweersysteem in de loop der jaren ernstig aangetast.

Op de vierde dag had ik bij toeval een mooiere route naar de schaakzaal ontdekt en kunnen zien hoe de bomen nabij het omheinde Tata-Steelcomplex volkomen verwaarloosd worden en onder de indruk geraakt van het schitterende ago-cultural industriecomplex, nabij de duinen van Heemskerk.

Op de vijfde dag vond ik na navraag een nog mooiere route via de noordkant van Heemskerk en langs de duinranden kwam ik na ongeveer een uur fietsen aan op de plaats van bestemming, alwaar ik een oud geworden Jan Timman ontwaarde, lopend vanaf de zeekant.

De zesde dag kenmerkte zich door een man op een fiets, die aan mij vroeg hoe hij moest rijden naar Wijk aan Zee. Het bleek Conrad Mostertman te zijn, een oude bekende schaaktegenstander. Onderweg vertelde hij mij o.a. over zijn broer Johan, die veertig jaar gestopt was met schaken, nadat hij als jeugdkampioen schaken van Noord-Holland als 17-jarige een partij verloren had. In deze periode was Johan zo verstandig geweest om zijn meestergraden in de vakken klassieke talen, Nederlands en psychologie te behalen(!).

De zevende dag ging ik op bezoek bij mijn moeder en zuster in mijn geboorteplaats Oostzaan, waar ik als vanouds verwend werd en van alles mee kreeg.

Er resteerden nog drie dagen. Ik had uitgerekend dat ik mijn partijen moest winnen om nog kans te maken op de eindoverwinning. Maar in de zevende partij moest ik na een min of meer gewonnen positie toch genoegen nemen met een puntendeling.

Op de achtste dag, liep ik in een openingsval, kwam een pion achter, maar met hulp van mijn met zichzelf spartelende tegenstander kwam ik toch nog op de 21^e zet met de schrik vrij.

De laatste partij moest ik winnen. Het werd de kortste partij van mijn toernooi. Op de 16^e zet offerde ik mijn paard op f7. Mels van de Water uit Zaandam vergreep zich redelijk snel aan dit kleinood om vervolgens, na mijn 17. Dh5 schaak, drie volle kwartieren geheel onnodig te gaan nadenken hoe ik hem uiteindelijk mat kon zetten. Dat had hij beter een zet eerder kunnen gaan doen. Met een verwoestende blik greep hij de stukken om ze weer in hun uitgangspositie te zetten. Bij deze die partij:

1. e4, d5. 2. ed5, Dd5. 3. Pf3, Da5. 4. Pc3, e6. 5. d4, c6. 6. Ld3, Le7. 7. 0-0, Pd7. 8. Te1, Pgf6. 9. Pe5, Dd8. 10. Lf4-Pb6. 11. Le3-Ld7. 12. Pe4-h6. 13. Df3-Pbd5. 14. Ld2-Pb4. 15. Pxf6-gxf6. 16. Pxf7-Kxf7. 17. Dh5 schaak. (1-0)

Met deze overwinning werd ik voor de eerste keer groepswinnaar (5A) van een tienkamp in Wijk aan Zee, omdat mijn medekoplopers niet in staat bleken elkaar te verslaan. Met een promotie en 50 euro meer in mijn zak, kon ik met een trots gevoel 160 kilometer huiswaarts rijden.

Jan Posch, 30 januari 2012.

Over problemen, oplossingen en schadebeperking.

2012-01-19T20:07:00.000+01:00

Zoals bekend is ieder mens zijn/haar eigen probleem , veroorzaakt door zijn tweesnijdendheid. Hij is goed ( bewustzijn), die voor 20%, en hij is kwaad( onnadenkend, irrationeel en vol driften), die voor 80% zijn gedrag bepalen.

Ook onze wereld waarin wij leven is één groot problemenveld, zo niet mijnenveld… De kranten laten slechts , schat ik, meestal bij toeval, voor 0.00001% zien waar de problemen liggen. Op de wegen kan je het kwaad zien rondrijden, wanneer je een beetje goed oplet, en wie dit niet gelooft, moet maar eens naar een amateurvoetbalwedstrijd gaan kijken.

Wij moeten dus voortdurend met dit kwaad en deze problemen leven en leren leven. In het beste geval weten wij zo nu en dan een probleem op te lossen. Maar in verreweg de meeste gevallen blijft het bij een aanpassing aan deze problemen, waardoor wij er mee kunnen omgaan of een vermindering van deze problemen met hetzelfde resultaat. De liefde en directe communicatie verminderen het kwaad , waardoor meestal net oorlog , moord en doodslag voorkomen kan worden.

Wij hebben de natuurlijke neiging deze problemen te ontkennen, te doen alsof deze helemaal niet bestaan, te bagatelliseren of willen de indruk wekken ze gemakkelijk de baas te kunnen. In geen geval zal de mens willen erkennen dat deze problemen ons de baas zijn en dat wij ons vanuit dien hoofde zullen moeten neerleggen bij ons lot.

Iedereen probeert op alle mogelijke manieren en zeker op zijn eigen manier tussen deze problemen door te laveren op zoek naar het walhalla, wat niet bestaat. Het is altijd zo geweest en het zal altijd zo blijven. Dat is geen pessimistische constatering , maar een realistische vaststelling.

Het hoogste wat je in onze leefwereld kan bereiken is het opperste bewustzijn van hoe het is. De kennis daarvan, is op zichzelf geen pretje, maar bij volledige erkenning van deze modderpoel/varkensstal-doctrine maak je de last voor jezelf alleen maar dragelijker. De boedisten noemen deze zijnswijze het Nirvana. Let wel, ik zeg niet dat de boedist de oplossing heeft, de oplossing bestaat namelijk doodeenvoudig niet. Het is simpelweg, met veel vallen en opstaan, proberen, al schipperend en laverend, te overleven in een chaotisch en zinledig universum, en de schade binnen de perken te houden.

De Godsdienst is een bijna perfecte manier om jezelf voor de gek te houden. Die doet alleen alsof er een oplossing zou bestaan. Onze Bijbel is, evenals de Koran en de Thora, een sprookjesboek voor volwassenen.

De Kunst wil onze problematiek gelukkig wel benoemen en ook de Wetenschap erkent ons menselijk falen, hoewel zij dat niet direct ruiterlijk zal toegeven. Deze laatste zal altijd proberen de hoop levendig te houden. In het Onderwijs wordt niet over het probleemgeval gesproken.

Een troosteloos einde ligt voor ons in het verschiet. Wij zullen het moeten doen met dit aardse bestaan, een huiveringwekkend tranendal, waarin idiotie en waanzin hoogtij vieren.

Echte , waarachtige vrijheid bestaat ook al niet en kan ook niet bestaan. Het Lot bepaalt onze omstandigheden en ons Zijn. Ook hebben wij altijd en immer te maken met de ander, die ook naar volledige vrijheid streeft. Dat past niet met elkaar, zelfs zijn blik perkt jouw vrijheid al in. Het summum van deze vrijheidsproblematiek zie je zich bij rampen afspelen. In opperste nood vertrappen we elkaar.

Ook in de economie, zie je de bovengenoemde problematiek. Ook daar bestaat er geen echte oplossing voor ons vraagstuk. De vrije markt leidt tot onmetelijke verschillen in inkomens, ons kapitalisme zorgt voor uitwassen in rijkdom naar boven en in armoede naar beneden. Het communisme, de totalitaire ideologie om gelijkheid te scheppen in inkomens, leidt tot slaafsheid, zonder oprechte betrokkenheid, onechte verantwoordelijkheden en valse plichtsbetrachting.

In de politiek hetzelfde verhaal. Zowel het democratische als het totalitaire regiem schieten tekort. De dictator gaat zichzelf megalomaan overschreeuwen, ( bij gebrek aan weerwoord schromelijk overschatten), en de democraat verliest zich in zijn zelfgeschapen bureaucratische wirwar van regels.

De Staat en het individu hebben een soort haat-liefdeverhouding met elkaar en het Systeem is te vergelijken met een soort Cycloop, die je elk ogenblik kan opslokken.

In de dierenwereld is het ook al geen hosanna .Hoewel daar geen sadisme is, leidt het overlevingsprincipe ook hier tot afschuwelijke doods- en vreetpartijen.

De wetenschap en technologie zorgen wel voor vooruitgang, waardoor de miljardenvermenigvuldiger niet behoeft te verhongeren, zodat hij de ongemakkelijke waarheden voor zich uit kan blijven schuiven en zijn vernietigende werk op deze aardkloot ongestraft (denkt hij) kan blijven voortzetten.

In de creativiteit kan hij ( de scheppende mens) nog het dichtst bij zijn ware zelf komen en in het spel ( de ludieke of spelende mens) kan hij de meeste troost vinden. In zijn zoektocht naar een uitgang in deze dwaalwegen, ( ontsnapping aan zijn trieste lot), trapt hij ook nog heel vaak in de immens diepe valkuil van de verslaving, waardoor zijn hel nog groter wordt.

Niet forceren dus, maar roeien met de riemen die we hebben meegekregen, liefst onopvallend en marginaal , om de afgronden en valkuilen zoveel als mogelijk te vermijden en om zo lang als mogelijk onze reis ongeschonden te kunnen blijven voortzetten, in de stille hoop, dat het Lot geduldig zal zijn, alvorens Hij ons in de gedaante van Magere Hein voorgoed zal neermaaien.

Ontsnappen aan ons Lot is een onmogelijkheid. Ieder weldenkend wezen weet dat. Maar wij zullen deze wetenschap, zoals gezegd, natuurlijk zo lang als mogelijk blijven ontkennen, tot het moment, dat zelfs die weg onbegaanbaar is geworden.

Jan Posch, 18 januari 2012.

De fabrieksvoervreters.

2012-01-16T20:28:00.002+01:00

Vroeger kon je voor veel geld lekker eten in een hotel. Die tijd is geweest. Dat kan alleen nog in sommige buitenlanden binnen Europa. Tegenwoordig krijg je voor veel geld, groenvoer (salades) en fabrieksvoer (met name schnitzels) opgediend. Een hotel is niet exclusief meer, behalve dan met hun torenhoge prijzen. De hoge salariskosten worden betaald door de gewone stervelingen, de fabrieksvoervreters dus.

Het zijn niet alleen de hotels, die je op een buitengewoon vriendelijke manier het geld uit je zak stelen. Wanneer je oliebollen koopt , bijvoorbeeld op oudejaarsdag, dan weet je van tevoren dat je gumballen krijgt. Je krijgt geen luchtige, knapperige bol, maar een klont deeg met een korst erom.. Zij zijn werkelijk niet te vreten. Het personeel staat te stressen achter de balie, maken ruzie met elkaar, en nemen niet de tijd om kwaliteit te produceren, maar doen er alles aan om zo veel mogelijk geld te genereren. Zij rotzooien en klungelen maar wat aan en het resultaat van al dit zielige geklootviool, moet je ook nog door je strot zien te krijgen.

Hetzelfde kan gezegd worden over kibbeling. Ook daar wordt vaak aangeklooid, met name de mobiele viswagen maakt er een potje van. Met een slecht bereide kibbeling kan je trouwens ook gaan stuiterballen.

Laatst was er een onderzoek van een consumentenprogramma, radar geloof ik, naar de kwaliteit van vanille-ijs. Ook daar werden grote verschillen in kwaliteit geconstateerd (geproefd). Rotzooi is het sneeuwijs van Jumbo, je weet wel die supermarkt uit het zuiden van het land, die zowel Super de Boer als de C-1000 hebben aangekocht. Zij adverteren met de laagste prijzen en gebruiken geen consumentenkaart. Datzelfde C-1000 had overigens het lekkerste ( minst slechte) ijs.

Zo kan je heel lang doorgaan. Bijna overal wordt er een aanslag op je geldzak gepleegd. Hoe groter de rotzooi, hoe hoger de rekening, een kwestie van communicerende vaten.

Met de discussie over de smaak kan je natuurlijk eindeloos doorgaan, maar de fijnproever is wel in staat om rotzooi van kwaliteit te onderscheiden. Het is dankzij Jan Lul de Behanger en Jan de Goedprater dat ons invalide voersysteem in stand blijft.

En bleef het maar bij dit voersysteem ….

Ossiach , 10 januari 2012.

Vertrouwen in 2012.

2012-01-03T23:39:00.001+01:00

Sprekend over teloorgang van vertrouwen, in alles en iedereen,

Kan ik daar niet eens echt meer om rouwen,

En klaagzang ik geen steen en been,

En ga geen cliché”s ontvouwen.

Dat organische geheel, driedubbel meervoudig,

Dat slechts van zijn eigen verrukkelijke mening houdt,

Dat voorspelbare en discreatieve wezen,

Is het niet waard om de les te worden gelezen.

Elk woord over het geloof, is er één teveel,

Hetzelfde over ethiek, ook dat is weer hetzelfde lied,

Komt het goed uit, prima, is het anders, krijg je het mes op de keel,

Opportunistisch gezever, gebral en gezweer is dan je deel.

Kom je met kritiek, dan moet je weten,

Lijm een beetje, anders wordt je met huid en haar opgevreten,

Wat men wil is vleierij en eer,

Bedrieg hem dus en kniel voor hem neer.

De schone schijn is het hoogste goed,

De werkelijkheid beboet, die wil niemand horen,

Denk je dat ik wil verglijden in deze modderpoel, houd je smoel,

Wegrottend in de mest van onze varkensstal?, ben je mal.

Kerstfeest, het vreetfeest is weer geweest,

De vrome wensen weer verstuurd, loze woorden gesproken,

De pijlen weggeschoten, geld verkwist aan loten,

En weer is er niets veranderd voor het beest.

Janneman, 3 januari 2012.

Vlees noch vis.

2011-11-23T14:33:00.000+01:00

Laatst las ik in het schaakmagazine van de Nederlandse Schaakbond een verslag van voorzitter Peter Nieuwenhuis van de 125-jarige schaakclub Utrecht. Hij pleitte o.a. voor modernisering van het competitiewezen ( twee competities van vier maanden in één seizoen) , samenwerking tussen verschillende schaakverenigingen binnen een bepaald gebied en ook voor afschaffing van de 13 regionale bonden. Alles kan z.i. verwerkt worden op één persoonlijke computer.

Een vooruitstrevend denker, een realist en een afscheidsspeech, waarin je wel eens meer waarheden uitgesproken hoort worden.

Dat moet je even vergelijken met die in de marge opererende bijeenkomsten van oude zuurpruimen, die zich schakers noemen, overheerst worden door schaak- en verliesangst, (uitzonderingen daargelaten) en zich vanuit dien hoofde gezelligheidsschakers plegen te noemen. Zij zijn als het er op aan komt fanatieker dan de gemiddelde club- en bondsspeler, maar menen hun gekakel en chagrijn te mogen uiten ten koste van anderen, onder het mom van dezelfde gezelligheid.

Wanneer zij gezelligheid zoeken, moeten zij naar een carnavalsvereniging uitwijken, zei ik vroeger al, alwaar zij hun jarenlang opgebouwde frustratie en chagrijn wel mogen en kunnen uitschreeuwen.

De organisatie is ver te zoeken, Zij spelen met oud en achterhaald materiaal, versleten en kapotte klokken, niet bij elkaar horende stukken en borden en soms hoeft er helemaal niet genoteerd te worden. Alles onder de noemer van oude jongens krentenbrood.

De indeling gaat veelal op z’n jan boerenfluitjes en vaak verkeerd, zoals ik zelf heb moeten meemaken.

Voor de bond spelen is voor deze chagrijnen meestal een stap te ver. Of de tegenstander is te verafgelegen of de tegenstander staat hen niet aan, wegens een vroeger twistgeval , in ieder geval wensen zij met niet al te veel spanning geconfronteerd te worden, want je weet maar nooit met al die verhalen over hartkwalen en ritmestoornissen.

Het aanvangstijdstip van de partijen op de clubavond wordt steeds later, want vrijheid blijheid nietwaar. Zij zitten te schreeuwen aan de bar en niemand die er iets van zegt. De penningmeester komt langs voor de wekelijkse bijdrage van 1.50 euro. Sommigen hoeven niet te betalen indien zij niet komen en anderen moeten dat wel. Willekeur troef en dezelfde penningmeester kijkt je lelijk aan, indien je daarover iets durft te zeggen,want hij mag dan wel een hansworst zijn op schaakgebied, dat wil nog niet zeggen dat er iets mankeert aan zijn verlengde merg en hersenstam.

Fusies worden natuurlijk tegengehouden en dat terwijl zij op een eersteklas locatie spelen, waar menige zichzelf wel respecterende vereniging, zijn vingers bij zou aflikken.

Hun zeer goed ontwikkelde conservatief gedachtegoed behoed hen voor natuurlijke groei en ontwikkeling. Zij houden elkaar in een perfect tegennatuurlijk evenwicht. Zij lachen om het schreeuwwerk van anderen en wanneer jij een ander geluid laat horen, hebben zij dat ogenblikkelijk in de gaten. Eerst beginnen zij vriendelijk naar je te glimmen , maar op het einde van de avond aan de bar maken zij de balans weer in evenwicht via hun jaknikkende geestverwanten.

Zij kijken wel uit om elkaar te bekritiseren. Gezelligheid troef , nietwaar. Maar sommigen van hen spelen wel bij een andere club voor de bond, indien zij daarvoor gevraagd zijn geworden, dat wel natuurlijk. Schaakclub Burgum viert daar wel bij en lacht zich dood.

Zij zijn vlees noch vis. En wanneer jij iemand durft te wijzen op ongewenst gedrag, zoals bijvoorbeeld het te hardhandig neerzetten van de stukken, dan nemen ze het voor elkaar op. Dan kan je niet tegen je verlies en ben je kleingeestig!

Ooit hadden wij kennissen met kleine kinderen op bezoek.Deze kinderen deden alles wat verboden was. Zij gooiden met stenen naar elkaar en naar onze honden en katten, waarop dezen een veilig heenkomen moesten zoeken. Werkelijk niets was veilig voor deze klieren. De volgende ochtend deed ik hagelslag op mijn brood, waarop één van hen zei: “je doet teveel hagelslag op je brood”.

Zo iemand verdient een goede pak rammel en je zou wensen, dat je dat ook met die zichzelf voor de gek houdende , onnozele , maar als het er werkelijk op aankomt, o zo agressieve schaaksukkels zou kunnen doen.

Jan Posch, 22 november 2011.

Afgunst en vuilspuiterij

2011-11-22T11:23:00.001+01:00

Het is meer dan mijn tere ziel kan verdragen.

Onrecht, laster, jaloezie , afgunst en vuilspuiterij,

Zinloos, overigens, om je daarover te beklagen,

Dat is immers nog meer derrie op de hoop erbij.

De beerput van menselijk tekort, schier eindeloos, immens van ondragelijk falen,

Af en toe zichtbaar als topje in een serieuze krant,

Met protest en tegenwerping valt weinig eer en zege te behalen,

Alles bedekt en overwoekerd door een geheimzinnige en veelal onzichtbare hand.

Niets is historisch ten goede gekeerd, niets van het verleden geleerd,

Ongelijkheid , machtsvertoon, bandeloosheid , mateloze corruptie, exuberante zelfverrijking,

Zij zijn onuitroeibaar van alle tijden,

Bewustzijn en overdenking verergeren dit lijden,

Ontkenning, schijnaanpassing, ontvluchting, meeloperij als schijnbare genezing,

Rentmeesterschap als stront beheerd, hij is en blijft moreel onteerd.

Jan Posch, 21 november 2011.

Wie de schoen past, trekt hem aan.

2011-11-04T16:29:00.001+01:00

Neerslachtig en ver uit het zicht,

Had , nadien, de smiecht zich weer opgericht,

Zijn “vriend” beloftevol geflikt,

Een vreemd wijf gelikt,

En met een stalen gezicht,

Leugens bericht en verwarring gesticht.

Daarom had ik deze neurotische egoïst, ongezegd,

Terzijde gelegd, in afwachting van het nagerecht,

Daarin heeft de zelfingenomen eigenheimer zich gulzig verslikt,

Nog even gehikt, daarna gestikt, en het schijnt,

Dat hij nog behoorlijk heeft gefikt.

Janneman, 4 november 2011.

Deel III . Fatum.

2011-10-28T20:30:00.000+02:00

De wraakgodin verzon een uitermate listig en verraderlijk plan om Niets te treffen voor zijn absurde goedheid en tegennatuurlijkheid, waardoor hij een relatie van meer dan 17 jaar in stand wist te houden.. Zo liet zij hem zelfs, als beginnend vrijgezel, een relatiebureau beginnen en kreeg hij de eerste keus bij zijn bezoeken aan , naar liefde en/of sex hunkerende vrouwen. De één wilde het bad laten vollopen voor hij kwam, om daarna te gaan chinezen, een ander sprak openlijk over liefdes- en lustgevoelens en weer een ander zat openlijk aan haar kruis te krabben en ga zo maar door. Niets liet zich echter niet van de wijs brengen en bleef serieus proberen deze verlangenden te bemiddelen. Zo schreef hij een advertentie voor een geestelijk gehandicapte , waar helaas geen enkele reactie op kwam. Van de weeromstuit schreef hij een belachelijke advertentie, waarin hij beweerde steenrijk te zijn en over een zeer sportief lichaam te beschikken. De gedachte hierachter was om te bezien hoeveel reacties er dit keer kwamen. Dat bleek tegen te vallen. Dat waren er slechts vijf. In al zijn naïviteit ging hij er ook nog serieus op in en zo kwam hij met Beesthil in contact. De sluwe wraakgodin liet dit waarlijk monster stapel en stapel verliefd op hem worden, waardoor Niets zich ondanks zijn onbewuste bezwaren liet meeslepen door haar. Zo verkocht hij veel te snel zijn huis, waardoor hij zijn eigen terugweg afsneed . Op een keer werd Beesthil aangesproken door een onbekende, die zeer brutaal vroeg om bij haar binnen te komen. Niets wist toen voldoende , maar het was al te laat. Beesthil ontkende natuurlijk dat het haar gewoonte was om iedere onbekende bij haar toe te laten en zwoer hem trouw te blijven.

Ook ging zij met hem mee naar een onbekend oord, Friesland. Zij werkte daar zeer hard en serieus om hun bouwval enigszins bewoonbaar te maken. Pas veel later kregen zij door dat zij op Fatum beland waren, hetgeen geen Fries woord maar een Nederlands woord was voor noodlot.

Haar hysterie werd door alle huisvestingproblemen echter wel zichtbaar, maar desalniettemin stemde Niets in met een voor haar goddelijk huwelijk. De vele liefdesbrieven van haar hadden hem murw gemaakt voor de harde realiteit, daar zorgde onze wraakgodin de Verschrikkelijke Furie wel voor.

Na dit huwelijk kreeg zij de kriebels en begon allengs te veranderen. Zo ging zij , financieel geheel onnodig , als werkster bij een boer werken. Terwijl Niets een tonnenhandel op touw zette, begon zij met haar ziekelijke fantasieën problemen te scheppen en kwam wederom in de geestelijke gezondheidszorg terecht, iets waar hij in een vroeg stadium voor was gewaarschuwd door een zekere Nico. Ook voor hun kennismaking volgde zij namelijk groepstherapie voor verkrachting binnen het huwelijk.

Borderline is een gemene geestesziekte. Niets kwam stukje bij beetje achter de waarheid. Verkracht door velen, gemarteld via het uitdoven van sigarettenpeuken op haar naakte lichaam, geslagen, kind uit haar buik getrapt door eerste echtgenoot, in de hoerderswereld terechtgekomen en ga zo maar door. Zij kon het lonken niet laten en probeerde met iedereen het bed te delen. Zoekend naar serieus gezelschap had zij geprobeerd het noodlot af te wenden.

Toen Niets op een avond van familiebezoek thuiskwam vond hij een briefje op tafel met de woorden: ik ben vertrokken. Onbekende bestemming.

Niets zat weer helemaal alleen. De wraakgodin had haar huiswerk goddelijk uitgevoerd en kon uitermate tevreden zijn. Zoveel goedgelovigheid en naïviteit moest en kon niet anders dan op een gruwelijke manier afgestraft worden.

Mijn schitterende noodlotkinderen.

2011-10-11T19:21:00.000+02:00

Hoofdstuk I.

Triscine.

Triscine was de dochter van de natuurgod “Lot”. Zij was een zeer deugdzaam en serieus Femke , en zag er altijd beeldschoon uit. De Zonnegod “Helpollo” had een oogje op haar, maar zij wees hem resoluut af, aangezien zij stapel verliefd werd op de gewone sterveling Arend. Deze Arend was een begunsteling van de Wijngod “Bacdyon” en om zijn God gunstig te stemmen bracht hij vele offers aan deze God in de vorm van het nuttigen van veel alcohol, waardoor hij immer weer in een verregaande staat van sexuele opwinding geraakte. Triscine maakte dan kennis met een ongebreideld repertoire aan sexuele hoogstandjes, die zij niet altijd met evenveel plezier onderging.

Maar dat was niet haar enige probleem. Arend was een hoogintelligente nakomeling van de schone nimf Naheni en haar man Resandi, maar deze intelligentie voerde hem tot een bovenmatige boventoon, waardoor Triscine langzamerhand steeds meer weerzin begon te krijgen van zijn dominante optreden. Deze afkeer leidde uiteindelijk tot een vreemdgang met een bekende, die al sinds lang een meer dan buitengewone belangstelling voor haar koesterde.

Op een goede dag zat zij buiten in de zon en dat werd gezien door Helpollo, die nog steeds een oogje op haar had en tevens op wraak zon, wegens haar afwijzing. Hij liet de zonnestralen diep in haar erogene zones doordringen, waardoor het voor de nog aankomende bezoeker niet meer zo moeilijk zou zijn om haar te verleiden.. Deze bezoeker had een fabelachtige intuitie van zijn Godenvader meegekregen en doorzag direct de situatie. Hij legde haar een raadsel voor. Indien zij dat raadsel goed zou weten op te lossen, zou zij bij het zien van haar wettige echtgenoot weer spannende liefdesgevoelens voor hem gaan koesteren. Maar wanneer zij het raadsel niet zou weten op te lossen, zou zij gedurende een half uur volledig eigendom van haar bekende bezoeker worden.

Het raadsel luidde als volgt:

Voor hoeveel procent houdt jouw man nog echt van jou, Triscine.Is dat meer of minder dan 50%. De Godenzoon wist inderdaad dit antwoord.

Triscine dacht …. en dacht…… en dacht…. en uiteindelijk kwam zij tot een antwoord: minder dan 50%. Helaas, het was aanzienlijk meer, het was in werkelijkheid 90% en dus werd Triscine vol genomen door de Godenzoon.

Gekweld door schuldgevoel biechtte zij bij thuiskomst van Arend op dat zij een nare droom had gehad en dat zij gedroomd had van een buitenechtelijke penetratie, die wel een half uur lang geduurd had.

Arend werd zo kwaad bij het horen van dit onverwachte nieuws, dat hij haar beval om direct het huis te verlaten.

Sindsdien zwerft Triscine vrijwel onzichtbaar in een zeer kleurrijk gewaad tussen de nevelen van onze hemelen, aangezien De Godenzoon haar had volgespoten met kleurrijk hemelzaad, slechts af en toe zichtbaar bij gelijktijdige regen en zon, wanneer zij weer eens een van haar vele huilbuien heeft.

Hoofdstuk II.

Niets.

Op een zonnige dag, ik meen op een zondag, zwierf Lot ( onze inmiddels bekende natuurgod) weer eens door zijn zelfgeschapen bossen, van waaruit hem in de verte een glaszuiver gezang toeviel.

Naarmate hij dit zoetgevooisde stemgeluid naderde,werd het gebladerte in het struikgewas dichter en dichter, waardoor hij niet kon ontwaren, waar deze melodieuze klanken vandaan kwamen. Zeer nieuwsgierig geworden naar deze harmonische rijkdom, overzag hij een diepe kuil in zijn goddelijke bodem, maakte een val van 50 meter en kwam toe (tot stilstand) voor de schone voeten van een wonderbaarlijk mooie en oogverblindende schoonheid. Zij bleek een Liefdesgodin te zijn.

Zeer verward over deze grote toevalligheid en onder de indruk van elkaars voorkomen, raakten deze twee natuurlijk op slag smoorverliefd op elkaar. Lot noemde zijn geliefde “Toeval” en nam haar tot zijn wettige vrouw.

Hoeveel keren deze twee geliefden ook met elkaar de liefde bedreven, er kwamen geen nakomelingen . En dat dreef ze uiteindelijk tot grote wanhoop. Op het moment dat deze nood onleefbaar werd, besloot “Lot” Vader Tijd om goede raad te vragen. Deze stokoude man geloofde zeer in de geestkracht van schepselen, en gaf Lot de goede raad om drie boeken te gaan lezen. Een over de wereldgeschiedenis, één over natuur en wetenschap en één over de menselijke psyche. Hij moest deze boeken weghalen van het eiland “ De problematische mens” en kreeg als nadrukkelijke opdracht om daar vooral recht heen te varen en zich niet te laten verleiden door de zich als vermomde godinnen voordoende vrouwen van plezier aan de oevers van de rivier. Dat gold ook voor de terugweg. Hij mocht zijn plicht zeker niet verzaken. Wanneer hij deze drie boeken drie keer grondig zou hebben gelezen, zou hij zo wijs zijn geworden, dat hij in het bezit zou komen van de Heilige Geest , waardoor hij in staat zou zijn om “Toeval” zwanger te maken.

En inderdaad , nadat “Lot”deze drie boeken drie keer had gelezen, waar hij overigens wel drie jaar over deed, wist hij “Toeval” te bezwangeren.

Lot en Toeval waren natuurlijk zeer ingenomen met dit kind en noemden hem “Niets” om hem bescheiden te doen overkomen en agressie bij de ander te beteugelen. zoals een hond zich beschermt door op zijn rug te gaan liggen, wanneer hij bedreigd wordt door een grotere hond. Om hem nog meer te beschermen werd hij overgoten met een goddelijke liefdeszalf. Liefde overwint tenslotte alles nietwaar. Ook kreeg hij de goede raad: “Zorg ervoor dat je altijd trots kan zijn op jezelf”.

Niets groeide dus op in een zeer veilige, liefdevolle en beschermende omgeving. Behalve enkele kleine incidenten duidde er werkelijk niets op dat Niets in de problemen zou geraken. Maar……., waar de ouders van Niets geen rekening mee hadden gehouden, werd al op zijn 11^e levensjaar zichtbaar. Hij ontwikkelde zoveel liefdesgevoelens voor zijn vrouwelijke levenswens, dat hij er zelf dodelijk verlegen van werd. En deze verlegenheid werd in plaats van minder, alleen maar erger. Of zij nu Liesbeth de Swart, Marieloes Reek, Ria Smit, Gerda de Dood,of hoe dan ook heette, een roodharige, zwarte of een blondine was, Niets werd alleen maar meer verlegen en zijn trots om niet afgewezen te worden ook.

Het dreigde zo een grote ramp voor Niets te worden, dat zijn moeder besloot om in te grijpen. Zij halveerde zijn liefdesgevoelens en liet hem een keer veranderen in een paardenruiter met rijlaarzen.

Daarop werd hij aangesproken door een bijdehande en niet al te principiële jongedame, “Ergeramt” genaamd,waarmee hij zijn eerste sex-ervaringen ging delen.

Maar Niets was en werd daar natuurlijk niet gelukkig van. Zijn vader heeft naar het schijnt hem nog van een grote dwaling proberen te behoeden door “Ergeramt” nog bij een zeer zwaar auto-ongeval te betrekken, maar deze poging zou een averechts effect sorteren. “Ergeramt bleek zwanger en Niets zijn zware zelfdiscipline, plichtsbetrachting, grootmoedigheid, rechtvaardigheid, en gewetensvolheid inclusief onervarenheid stonden garant voor een totaal verkeerde beslissing. Daarmee vloekte hij onbewust tegen zijn eigen vader, het geen hem in latere tijden nog zwaar zou gaan opbreken.

Niettegenstaande de vele kansen, die hij voor open doel heeft gekregen, met name die van Marie José, in een tijd waarin zijn vrouw allang al vreemdgaanneigingen vertoonde, Niets bleef trouw aan zijn principes en werd eigenlijk alsmaar ongelukkiger en durfde niemand daarover iets te vertellen uit pure schaamte. Uiteindelijk vertrok zijn vrouw en met haar zijn opgestookte kinderen “Nidrama”en “Ariamanen” en bleef hij alleen achter in diepe droefheid en verlatenheid… ….

La Palma

2011-09-19T21:21:00.001+02:00

Een fantastisch mooi eiland in de Atlantische Oceaan ongeveer 500 kilometer uit de kust van Marokko. Het is één van de zeven Canarische vulkaaneilanden. Een bergeiland waar het Oosten van het Westen wordt gescheiden door een geweldige berg de Caldera. In het Westen schijnt veel meer de zon dan in het Oosten. Het eiland lijkt wel twee verschillende klimaten te hebben.

Wij waren er twee weken in het begin van september 2011 en hadden deze keer een hotel geboekt en vanaf het begin ook een huurauto, waarmee wij dagelijks op pad gingen om de mooiste plekken te bezoeken. Tevens om bergwandelingen te maken.

Het eiland is niet zo groot ( ongeveer 50 bij 30 kilometer), maar dat wil niet zeggen dat je er snel je eindbestemming kan bereiken. De hoofdweg slingert alle kanten op en gaat op en af en daardoor kan je met goed fatsoen niet snel rijden.

Twee keer hebben wij de Caldera bezocht en beklommen, twee vulkanen beklommen, twee moeilijke bergwandelingen gemaakt, de hippiegrotten bezocht in het Noorden, de zoutvelden in het Zuiden en Los Lanos en de hoofdstad Santa Cruz bezocht, waarbij wij tevens op mijn verjaardag een dierentuin(tje) hebben bekeken.

Twee keer naar het strand en zwembad en de herinnering van de krachtige opspattende zeestroom tegen de rotsen in Bombilla en de ondergaande zon in Puerto Naos in ons geheugen proberen vast te leggen.

Het hotel in Puerto Naos was super de luxe, alwaar de champagne bij thuiskomst op 14 september inclusief bloemstuk en glazen klaarstond om de jarige job aangenaam te verassen.

Van de oorspronkelijke bewoners hebben wij weinig gezien. Zij schijnen ook niet echt van de toeristen te houden maar meer te gedogen. Een noodzakelijk kwaad dus eigenlijk.

Ergerlijk was ronduit het rijgedrag van de inheemsen. Zij rijden veel te snel en zitten zomaar vlak achter je en ergeren zich op hun beurt aan hun “langzame” voorgangers.

Ook ergerlijk was de weg naar een arts, die wij moesten bezoeken, wegens een insektenbeet in de lies van Hannie. Hij woonde 30 kilometer van het hotel in de steile bergen en vroeg voor een consult van 10 minuten maar lieft 80 euro. Claus Voss sprak Duits en de medewerkers in de medische centra (medico de centro) alleen maar Spaans. Zij sturen de niet-spaans sprekenden door en weten je niet te vertellen hoe je de medicijnen in moet nemen.

De Belgische hostess wist ons bij aankomst op het vliegveld vrij behendig de verkeerde kant op te sturen om onze huurauto op te halen en repte met geen woord over de medische voorzieningen tijdens haar (overigens goede) presentatie, waarbij zij de bijkans perfecte toon aansloeg om de toehoorders in de bussen voor de (dure) excursies te krijgen.

Wij zouden ook nog naar Los Tilos in het Noorden, maar zijn daar niet meer aan toe gekomen. Een goede reden om nog een keer naar dit sprookjesachtige eiland te reizen.

Jan Posch, 19 september 2011.

Friezen en Limburgers

2011-08-31T21:04:00.000+02:00

Dat economen, zakenbankiers, hedgefonds-beheerders, toezichthouders en analisten een geweldige bijdrage leveren aan disfunctionerend leiderschap behoeft geen betoog meer.

Dat Berlusconi zwicht voor voetbalmiljonairs verbaast mij ook niet.

Dat de verkrachter "De Stijve Kwak" vrijuit gaat is een logisch uitvloeisel van een doorgerot rechtssysteem.

Dat een hysterisch wijf er ziekelijke fantasieën op na kan houden was mij ook al een tijd bekend.

Dat interimmanagers, adviesbureaus, projectgroepen, coördinatie-commissies bureaucratische geldverslinders zijn, zal inmiddels ook wel doorgedrongen zijn.

Maar dat er in Friesland bijna niemand (uitgezonderd de media) echt Fries spreekt en dat ze in Limburg nu ook een eigen taal willen was mij tot nu toe onbekend.

Wanneer ik beweer, dat de mensheid verziekt is krijg ik een storm van kritiek over mij heen. Niemand die dat wil horen en zeker niet van mij. De ontkenners van deze boodschap zijn echter de ware vijanden van de vooruitgang en de hoeders van dit Kwaad.

Zelf heb ik de hoop op een goede afloop allang opgegeven. Dat zal duidelijk zijn. Toch kan ik nog warmlopen voor een enkele uitzondering.

Zo een uitzondering is bijvoorbeeld de Belg Guy Verhofstadt. Wat hij beweert is mij uit het hart gegrepen.

Een federaal Europa, inclusief euro-obligaties. Landen, die niet kunnen betalen verliezen hun autonomie (totaal) aan Brussel.

Weg met het nationalisme, lang leve onze multiculturele samenleving.

Ik zou eraan toe willen voegen: weg met het kapitalisme. Laat iedereen met een inkomen van boven de 200.000 euro per jaar 95 % inkomstenbelasting gaan betalen.

Lang leve het vrije handelsverkeer over de hele wereld. En wat het onderwijs betreft: Laat iedereen naast zijn moedertaal nog één taal leren. Esperanto genaamd. Dat lijkt mij uitermate erbij passend.

En wat gentechnologie betreft: laat die in hemelsnaam zijn gang gaan, in plaats van tegen te werken. De wereld zal deze technologie nog hard nodig hebben. ( Paul Anderson).

Het klootjesvolk beschouwt deze uitspraken als van de duivel in eigen persoon, zij hechten zo een geloof aan hun eigen mening, dat deze gedachten hen woedend maakt. Net zoals de gereformeerden op uitspraken van de Paus, maar deze Gereformeerde beseft tenminste dat het Kwaad ook in hemzelf ligt. Dat ben ik weer eens gloeiend met je eens , Arnon.

Jan Posch, 31 augustus 2011.

De trieste zomer van 2011.

2011-08-11T23:24:00.000+02:00

Einde van onze welvaart, China op de kaart,

Behalve Australië een wereld in verval,

Europa en de Verenigde Staten.

Rovers in de Engelse straten,

Assad in Syrie vermoord zijn eigen onderdanen,

Honger in Afrika, corruptie in Zuid-Amerika,

Moordpartijen in Mexico, Maffia in Italië,

Noorwegen huilt , kerken in de doofpotten.

Schuldenbergen rijzen als lullen omhoog,

Voorzitters stelen als raven,

Armoedzaaiers als ratten in de val,

Boeren als vergiftigers en vervuilers, koeien zomers op stal.

De ellende heeft toegeslagen,

Chaos en verloedering troef,

De commercie heeft het hoogste woord,

Met de media als bondgenoot.

Waanzinnige bedragen als salarissen,

Voor onze moderne circusnarren,

Onbestraft mogen zij van ons stelen,

En genoegzaam voor mooi weer blijven spelen.

Graaien, naaien en paaien, in grote aantallen,

Naapen en papegaaien,

Liegen en bedriegen,

Niets is heilig voor onze categorie linkeballen.

Plunderen, roven en moorden,

Verkrachten, …… en ga zo maar door,

Deze trieste zomer van 2011,

Daar schaam ik mij voor.

Jan Posch, 11 augustus 2011.

Kinderverkrachting.

2011-06-25T00:27:00.001+02:00

Het misbruik in de katholieke kerk is inmiddels ongenoegzaam bekend. Over de hele wereld hebben de paters en priesters zich aan kinderen vergrepen. Zij proberen nu hun smerige handen te wassen door hun vunzigheid af te kopen.

Maar niet alleen in de kerk zijn kinderen de dupe van de gefrustreerde geilheid van hun toezichthouders. Ook in de jeugdzorg vergrijpen zich de begeleiders zich aan de hun toevertrouwde kinderen. Het schijnt schrikbarend te zijn.

Een commissie onder leiding van Rieke Samson heeft onderzoek verricht naar seksueel misbruik van kinderen vanaf 1945 die onder verantwoordelijkheid van de overheid uit huis zijn geplaatst in tehuizen of pleeggezinnen.

Dit misbruik neemt alleen nog maar toe, in ernst, in duur en in aantal keren per tijdsperiode.

Sommige kinderen worden zodanig gepenetreerd dat zij er blijvende lichamelijke schade van oplopen. Zij moeten bijvoorbeeld een stoma (= kunstmatige uitgang) krijgen om nog hun behoefte te kunnen doen. Niet alleen in Syrië worden kinderen dus mismaakt.

De duur van het misbruik is vaak jarenlang en het gebeurt soms elke dag met kinderen.

Eigenlijk is het te walgelijk voor woorden. Pleegvaders en mannelijke professionals bezondigen zich het vaakst aan deze vergrijpen, middels handtastelijkheid, verkrachting en lustbevrediging middels de mond .

Pleegmoeders weten het vaak en houden hun mond. Sommigen uit angst en anderen schijnen zelf klaar te komen bij het zien van deze ontucht.

De kinderen die deze praktijken aan het licht brengen worden heel vaak niet gelooft. Met 60% van deze aanmeldingen wordt niets gedaan.

Kinderen durven deze verkrachtingen uit schaamte of uit pure angst niet te vertellen en wanneer zij dat wel doen , krijgen zij het verwijt, dat zij proberen uit het pleeggezin of tehuis te komen. Boven dien zijn veel van deze slachtoffers al in hun eigen gezin verkracht, want binnen de gezinnen zelf schijnt het ook heel vaak voor te komen.

Ja, Bert, dan kun je wel zeggen, steek die 200 miljoen maar in je reet, Halbe Zijlstra, maar je moet zelf maar eens een paardenlul in je anus gedouwd krijgen.

Het grote probleem is natuurlijk weer de bewijsvoering, waardoor deze zaken eigenlijk niet echt aan de oppervlakte komen. Daarom is het nieuwe registratiesysteem voor (pedofiele) vrijwilligers in het verenigingswerk een zeer grote vooruitgang.

Maar wat moeten we nu doen met deze bovengenoemde verkrachters? In Syrië worden vreedzame demonstranten hun penis afgesneden, zitten vol met brandwonden, gaten en verbrijzelen ze daarna hun nek.

Laten we ze allemaal een commando-training geven, waarbij zij tijdens het parkoers te maken krijgen met potentiële verkrachters. Degenen die aan de eisen voldoen worden naar Libië gevlogen om Tripoli te gaan bevrijden. Als dat gebeurt is , gaan ze naar Syrië om de familie Assad uit te moorden. Degenen die terugkomen krijgen van mij een lintje, met als opschrift : “bevredigend afgelopen”.

Jan Posch, 24 juni 2011.

Slachtpartijen.

2011-06-23T18:17:00.000+02:00

Iedereen heeft een mening. Ik ook. Maar wie heeft de overtuiging. Wie komt het meest dichtbij de Waarheid, bij de ware ontleding van de werkelijkheid. Wie heeft de ware kennis om tot een schitterend gefundeerd oordeel te komen, zo die al bestaat, en ook zijn er verschillende gezichtspunten naar een object en leiden er meer wegen naar Rome.

In de meningsvorming rondom het verbod op de rituele slacht heeft Arnon Grunberg in ieder geval mijn sympathie voor hem op een grandioze manier weten te verspelen. Zijn heilige Joodse geloof ( en morbide gedachten) doet hem van de juiste weg afdwalen met zijn stellingname, dat het bij deze afschaffing niet gaat om het pijnloze dier maar om de verminking van zijn heilige joodse geloof.

Uitgerekend de christelijke partijen (CDA, SGP en Christen-Unie) waren tegen het verbod op onverdoofd slachten. Tel daarbij ook het Joodse geloof en de Islam en wij kunnen constateren dat de rentmeesters van ons Godendom de moordpartijen in stand willen houden, zoals zij dat al sinds mensenheugenis en jaar en dag gewend zijn.

Om te voorkomen dat feiten mijn verrukkelijke mening in de weg staan, geef ik de navolgende stellingen ter overweging:

Sommigen beweren dat het doorsnijden van de halsslagaders ruim voldoende is voor het verliezen van het bewustzijn wegens het wegvallen van de bloeddruk en dat zoiets bij verdoving nog maar de vraag is, wegens de niet afgenomen hartfunctie. (lees: bloedtoevoer naar het pijncircuit in de hersenen)

Zou U de keus hebben tussen direct afgeslacht te worden met een mes of eerst verdoofd worden, voor welke optie zou U dan kiezen?

Is godsdienstvrijheid belangrijker dan de wetenschap.?

Ik geloof dat mijn buurman een grote crimineel is. Ik dood hem met een vlijmscherp mes. Hij voelt er niets van. Zou ik wel of niet opgepakt worden?

De wet is er voor iedereen. Niet iedereen heeft dezelfde hobby.

3. Zijn de reguliere ( gebruikelijke) slachtpartijen erger of net zo erg dan de rituele slachtingen?

Alhoewel beroepspraktijken voor hobby’s gaan, zou daar , als dat het geval is, ook tegen opgetreden moeten worden.

Laat ik hopen dat mijn, niet zelf gekozen, vertegenwoordigers, de moed zullen hebben om deze keer eens geen zacht ei te leggen, of een halfbakken, onduidelijk en onwerkbaar compromis te baren. Maar ik vrees het ergste, onder druk wordt immers alles vloeibaar.

Jan Posch, 23 juni 2011.

Over wil, vrije wil, moraliteit en vrijheid.

2011-06-22T01:11:00.000+02:00

A .

1.Beschikken wij over een vrije wil?

2 .Waar zetelt onze wil en wat is onze wil?

3. Wat is moraliteit , hoe ontstaat/ontwikkelt zich deze? Of is deze aangeboren?

4. Zijn wij als mens vrij?

5. Is onze wil hetzelfde als ons denken? Of is het meer. Is het hetzelfde als ons ego, of is het ons zelfbewustzijn?

6. Wat is het verschil tussen willen en wensen? Heb ik de vrijheid om te kunnen willen?

7. Is ons leven een kwestie van toeval of van voorbeschikking en wat is de relatie daarmee met onze wil?

8. Hebben wij wel te willen of moeten wij ons te allen tijde aanpassen aan de omstandigheden en wat is de relatie met noodzakelijkheid?

9. Wat is de relatie van moreel handelen en vrijheid van willen.

10. Wat is de relatie tussen kunnen en willen?

Naar mijn mening is onze wil synoniem aan ons zelfbewustzijn. Wij zijn als het ware onze wil, ons ik. Dat betekent dat de vraagstelling moet luiden. Is de mens vrij, zijn wij zelf eigenlijk wel vrij, Het zal duidelijk zijn dat vrijheid een rekbaar, subjectief en relatief begrip is.

Wij zijn gebonden aan ons lot. Niemand heeft ons gevraagd om op deze wereld te komen en ook moeten wij er weer van af, ongeacht of wij dat willen of niet. Wij zijn ook gebonden aan onze omstandigheden en ook aan ons karakter en aan onze aangeboren vaardigheden of te wel onze talenten. Wij zitten als persoon op een bepaalde manier in elkaar en daaraan zijn wij gebonden.

In het maken van keuzes zijn wij vrij, maar wanneer wij eenmaal een keuze hebben gemaakt zullen wij moeten afzien van al die andere keuzemogelijkheden. Wij beperken onszelf door ons vast te leggen in het nemen van een besluit of beslissing. Zo gesteld werken wij dus mee aan onze eigen onvrijheid. Door het nemen van een besluit beperken wij als het ware onszelf.

Ook zal een gegeven entiteit zoals een mens feitelijk is, altijd weer kiezen voor hetzelfde , wanneer wij ons leven over mochten doen. Schopenhauer beweert om die reden dat de mens daarom geen echte vrije wil heeft.

Maar onze wil is feitelijk wel vrij, want wij zijn in staat om onszelf vrijwillig beperkingen op te leggen. Dat geldt met name voor moreel/zedelijke handelingen. Mandela liet zich vrijwillig opsluiten op Robbeneiland voor de goede zaak. Titus Brandsma liet zich doodmartelen op grond van zijn overtuigingen. Ook principes leiden dus tot meer onvrijheid.

Dus in de ethische handeling kunnen wij onze wilsvrijheid betonen, die onherroepelijk zal leiden tot een insnoering van buitenaf Hier speelt dus een strijd tussen individu en een Staat of andere individuen.

Maar ook wanneer wij te kwader trouw zijn kunnen wij wilsbeslissingen nemen, op straffe van insnoering van onze vrijheid Hier gaan dus ziekte en verslaving een rol spelen..

De mens is slechts vrij indien hij zich weet aan te passen aan zijn omgeving, maar daarmee is hij feitelijk niet vrij. Indien hij dat niet wil leeft hij dus in onvrijheid. Ook kunnen wij niet alles doen wat wij zouden willen, doordat dan de vrijheid van een ander beperkt wordt.

Wij zullen dus om vrij te worden onze wil moeten laten varen en ons schikken in het machtige lot. Ik gebruik het begrip Lot dus, waar anderen het begrip God zouden gebruiken. Het hoogste goed wat een mens gedurende zijn leven kan bereiken, noemen de Boedisten het Nirvana. Jezelf overgeven aan het Lot en beseffen, dat je eigenlijk Niets bent.

De mens is onvrij: bij zijn geboorte hij heeft er niet om gevraagd. Gedurende zijn opvoeding is hij afhankelijk van zijn opvoeders. Daarna moet hij zichzelf zien te vinden om vervolgens slaaf te worden van zijn geslachtsdrift. Hij moet concurreren tegen zijn lotgenoot en is slachtoffer van zijn sexprobleem. Hij heeft zijn gezondheid niet in zijn hand , is afhankelijk van zijn eigen karakter van de omstandigheden en ga zo maar door. Hij moet zien te overleven in de jungle, die maatschappij heet.

Slechts in het beperkte speelveld van de zedelijke handeling kan de mens zijn vrijheid ( zijn vrije wil)betonen.

Een mens kan op grond van zijn geweten een beslissing nemen die hem onvrij doet zijn. Vergelijk iemand die geen afstand doet van zijn geloof en overtuiging in noodsituaties, zoals de godsdienstvervolgingen. Maar ook kan iemand trouwen met een persoon die hij weliswaar niet gelieft maar louter op grond van gewetensvolheid om die ander niet te kwetsen, indien die zwanger is van hem en in een ziekenhuis is komen te liggen met gebroken armen, benen en een hersenschudding.. In de ethiek kan iemand dus een vrije keuze maken die past bij zijn persoon maar die feitelijk helemaal niet goed voor hem is. Daarom is de natuur heersend over de ethiek en moet ook de persoon zijn meerdere in de natuur erkennen.

Sartre gelooft wel in de vrije wil van de mens. Hij zet deze zelfs centraal en stelt dat deze op grond van zijn keuzes tot morele verantwoordelijkheid moet komen. De mens beschikt over een vrije wil die hem tot mens maakt, tot een specifieke entitieit.

Spinoza gelooft ook niet in een vrije wil. Hij ziet God niet als persoon die doelgericht is, maar als overal in de natuur. Alles is God. Omdat God alwetend is en bekwaam behoeft hij niet doelgericht te handelen, Spinoza was er bijna, Vervang het woord God door het woord Lot en je hebt de waarheid binnen handbereik. Het Lot is allesomvattend , overal en oneindig en volmaakt doordat alles wat gebeurt geen vooropgezet plan van wie dan ook is. Het is zoals het is. Het gaat, zoals het gaat, en als het anders gaat, gaat het ook (Brecht). Daar zit ook geen zedelijke kracht achter. De enige kracht die hier speelt is de natuurkracht.. Niet alleen de zwaartekracht/ kernkrachten en de electro-magnetische krachten, maar ook de oerkrachten van de sociale wetmatigheden.

Wij zullen ons dus moeten aanpassen aan die natuurkrachten en zoniet, dan komen wij in moeilijkheden. Tegen de stroom in roeien is zeer moeilijk , kan wel, maar dat is onnatuurlijk. Onze wil is dus ons probleem. Wij moeten onze wil zien te overwinnen en dan legt de weg open naar de Gelukzaligheid.

Sartre stelt dat wij door te kiezen moreel verantwoordelijk zijn voor onze daden en onze vrije wil bepaald door te kiezen wat zedelijkheid is. Bij hem is zedelijkheid dus geen objectief gegeven zoals bij Kant.

Kant namelijk, stelt via zijn categorische imperatief de moraliteit als een objectief gegeven. Deze regels zijn er en daaraan moeten wij ons onderwerpen.

“Ik heb de vrije wil om alles te willen, maar niets te doen” ( Jan Posch).

Willen en kunnen zijn als een twee-eenheid. Zij zijn aan elkaar gekoppeld, en daarom zijn Geest ( willen) en Materie ( handeling en fysieke daad) aan elkaar verbonden. De een kan niet zonder de ander. In de handeling komt iets tot stand. Creativiteit en Natuur zijn dus onze oorzakelijkheden, waardoor beweging plaatsvindt.

In zijn verslaving komt de onvrijheid van de mens het meest tot zijn recht. Een mens is behalve zijn moraliteit, niets meer dan een organisch geheel, dat onderworpen is aan de natuurkrachten.

Slechts in zijn zedelijk besef en handeling , komt hij tot waarachtig mens-zijn en spijtig voor hem leidt dat ook tot zijn ondergang. In de drama’s van Shakespeare wordt dat ten volle beschreven en uitgewerkt.

Hoe komt iemand tot moreel besef, hoe ontwikkelt zich een geweten?

Hier speelt het bewustzijn een grote rol. Hoe meer iemand zich bewust is van zijn en andermans tekortkomingen , hoe toleranter en milder , hoe genuanceerder hij zal worden en denken. Vergelijk de dominee met zijn wereldbeeld van menselijk falen. Maar ook het bewustzijn moet ontwikkelt worden via allerlei hersenverbindingen.

Volgens Schopenhauer komen wij via het begrip medelijden tot een morele handeling en dat lijkt sterk op de bewering van Dick Swaab in zijn “Wij zijn ons brein”, wanneer hij spreekt over empathie, het gevoel zich in te kunnen leven in de ander. Een psychopaat kan dat niet.

Hij stelt dat ons moreel handelen voortkomt uit een neuro-biologische oorzaak. De hersencellen in de z.g. prefrontale schors zouden zeer belangrijk zijn om onze moraliteit te ontwikkelen. Maar niet alleen die. Ook de recentelijk ontwikkelde neo-cortex, en de van oudsher ontwikkelde temporaal en parietaal kwab met netwerken onderling zouden van groot belang zijn voor deze ontwikkeling. In ons moreel denken en doen is ook sprake van een ontwikkeling. Wanneer er meer verbindingen gevormd worden tussen sen de verschillende hersengebieden is de kans groter op moreel gedrag. In de evolutie moesten wij ons aanpassen aan de groep om te kunnen samenwerken en overleven en vijanden maken was een slechte vorm van overleving. Lijmen met de ander leverde meer overlevingskansen op, ziedaar de reden voor onze geëvolueerde hersenverbindingen.

In de rechtsfilosofie wordt een onderscheid gemaakt tussen opgelegde rechtsregels ( bestaand rechtstelsel ) en ons natuurrecht. Het morele begrip rechtvaardigheid ( net als waarheid ,schoonheid en goedheid) stijgt ver uit boven onze rechtsregels. Dit begrip gaat boven wat mensen goed of kwaad vinden.

De christenen willen ons doen laten geloven dat ons gezag en alles wat daarmee samenhangt door God gegeven is. De menselijke autonomie wordt daarmee verloochent. De 10 geboden en de Bergrede bepalen de wetten van goed en kwaad. Zo ook de Sharia bij de moslims en de vijf voorschriften bij de boedisten. Daar wordt voor ons gedacht. Bij de Staatkundig Gereformeerden bepalen zelfs vreemde indringers/machthebbers het gezag. Daardoor kwamen zij in de tweede wereld oorlog in de problemen. Koningen en Prinsen en Overheden moeten de verdorven mens in toom houden. “Gij zult de borsten der Koningen zuigen”prediken onze zwarte kousen. De adel staat bij hen hoog in het vaandel, Wim! Gods woord is voor eeuwig en verandert niet. Calvijn, de kettermoordenaar blijven zij beschermen en in ere houden. Over totalitaire houdingen gesproken. De vrouw is genomen uit de man. Zij is tegelijk ondergeschikt aan de man, maar ook niet minderwaardig aan de verantwoordelijke man. Over kromheid in denken gesproken.

Nogmaals , in de morele handeling kan de mens zijn vrije wil laten zien. Ondanks al zijn beperkingen van binnenuit en buitenaf, kan de mens wel degelijk tot een zelfstandig denkend en handelend moreel en zedelijk besef komen. Daar heeft hij God niet voor nodig. Maarten Luther .”Hier sta ik, ik kan niet anders”, dacht er natuurlijk anders over. Dat moest uitgerekend de vertegenwoordiger van het vrije woord Geert Wilders hem ook nog zo nodig nazeggen tijdens zijn proces.

Indien iemand beweert dat de mens geen vrije wil heeft, dan geeft degene die dat beweert daar toch blijk van? Hij kan en wil dat toch zeggen in volle vrijheid.

Wanneer iemand zich ontwikkelt heeft tot een vrij mens en tot een zelfstandig denkend wezen en kritisch individu, ( hetgeen de doelstelling is van het onderwijs), en hij geeft daar blijk van, waarom staat hij dan gelijk bloot aan scherpe kritiek en achterdocht van het gezag. Waarom vormt hij dan een groot gevaar voor de zittende en gevestigde macht , wat dat ook moge zijn?

Waarom werden de dissidenten in Rusland, zoals Sacharov en Solsjenitschin als een gevaar gezien.

Hoe kan iemand met een hoge intelligentie als Dick Swaab met zoveel stelligheid en aplomb beweren dat een vrije wil op een illusie berust, waar zoveel filosofen elkaar tegenspreken en een zekere Jean Paul Sartre het tegendeel beweert. Hoe kan een mens zich vrijmaken, zonder een eigen vrije wil? Of zit Dick Swaab op grond van zijn eigen neuro-biologische structuur zodanig in elkaar, dat hij tot geen andere conclusie kon komen? En datzelfde argument zou dan ook opgaan voor iemand als J.P.Sartre?

Ze zeggen dat de mens naar het evenbeeld van God geschapen is. Had God dan ook geen vrije wil? Hoe heeft hij dan in Godsnaam de hemel en aarde en de mens weten te scheppen. Kon hij echt niet anders? Of verloor de mens die vrije wil door van de verboden vruchten te eten? Dat was dan behoorlijk stom van God, dat hij dat niet voorzien had, en dat voor een Alwetende, Almachtige.

Wanneer iemand voor de vrijheid van de wil zou moeten pleiten, zou dat toch een wetenschapper als Dick Swaab moeten zijn. Als geen ander kent hij de neuro-biologische structuren in de hersenen van mensenhoofden. In zijn zeer leesbare boek “Wij zijn ons brein”, geeft hij onder meer aan, dat de ontwikkeling van moreel gedrag ontstaat en zetelt in de prefrontale cortex ( = voorhersenschors) De ploegbaas Gabe kreeg een ijzeren staaf door zijn hoofd en verloor daardoor zijn verantwoordelijkheidsgevoel.

Darwin (geen pleitbezorger voor de vrije wil) beschreef dat moreel gedrag ontstond door sociale instincten , die belangrijk waren voor de overleving van de groep. Moeten samenwerken dus. (apen, wolven, olifanten) Bovendien schijnen (sommige) dieren ook medegevoel te hebben voor hun soortgenoten.

Ook vele andere hersengebieden zijn betrokken bij het nemen van morele beslissingen, Zoals de temporaal kwab, met een amandelvormige kern (amygdala) en de hypothalamus Interacties tussen de verschillende hersengebieden zorgen voor emoties zoals schaamte, schuldgevoel, walging, woede, medelijden trots verachting, dankbaarheid, verontwaardiging.. Beschadigingen van de prefrontale cortex leiden tot immoreel gedrag (psychopaten)

Neen, Dick , dan is de godsdienst consistenter in hun filosofie. De mens heeft geen vrije wil, Die is voorbehouden aan zijn schepper. Het Christendom heeft een zeer lage dunk van de zondige mens. Die moet in toom gehouden worden door een door God gegeven gezag. Ook al is dat gezag afkomstig van een vreemde machthebber en ook al bestaat die machthebber uit een optelsom van individuen.

D. Vragen.

1. Moeten geestelijk gehandicapte mensen ook verantwoordelijk worden gesteld voor hun daden? Of geldt voor hen een uitzondering?

2. Indien wij geen vrije wil hebben, waarom worden wij dan wel geacht ons aan de wet te houden en worden wij wel beboet, indien wij ons niet aan wetten en regelgeving houden.?

Wij hebben toch ook de vrije wil om geen gordel te dragen. Om geen helm op ons hoofd te zetten, ook al belemmeren we onszelf dan in onze eigen vrijheid.

3. Kunnen mensen wel moreel handelen en toch geen vrije wil hebben?

4. Kunnen mensen wel autonoom zijn en toch geen vrije wil hebben?

5. Komt een mens zelf tot een zedelijke handeling via zijn besluiten, zoals Sartre beweert of bestaan er inderdaad onafhankelijke (Platoonse) Ideeën zoals Rechtvaardigheid, Waarheid, Schoonheid en Goedheid, waar wij ons aan zullen moeten houden?.

E. Conclusies.

De mens is tegelijkertijd een autonoom wezen met een hoog of minder hoog gehalte aan zedelijk waarden en normbesef en moraliteit, maar ook (en meer nog) een beperkt en ingesnoerd wezen gebonden aan natuurwetten. Bovendien is hij een kuddedier. De machthebbers zijn in principe bang voor de elkaar nalopende en alles vertrappende kuddes en horden.

Ook is hij een verscheurd wezen in zichzelf, onderworpen aan twijfels, en mengsels van haat en liefde..Hij wil macht, ( Nietzsche en Thomas Hobbes)……) en maar kan ook liefde en meegevoel opbrengen voor andere wezens. Hij is allebei.

Antwoorden, bij A.

Ja en Neen. Hij heeft enige speelruimte.
Hij zetelt in ons zelfbewustzijn en is het menselijk streven,
Dat is het besef van zedelijkheid, normen en waarden en zetelt in de prefrontale hersenschors en ontwikkelt zich via een netwerk van hersenstructuren.
In principe zijn wij onvrij. Het lot bepaald. Wij zijn wel vrij in het maken van morele keuzes en kunnen ons wel gedeeltelijk ontworstelen aan ons lot via kennis en ervaring, waardoor wij onze wil beheersbaar houden.
De wil is denken, voelen en bewustzijn, Ons ik dus.(=ego)
Wij kunnen niet willen willen. Ik zou wel veel kunnen wensen in gedachten, maar willen is gebaseerd op realiteit.
Ons leven is toeval en wordt bepaald door het Lot. Van voorbestemming of predestinatie kan geen sprake zijn. Wij kunnen ons lot maar zeer beperkt beïnvloeden.
Om te overleven zullen wij ons wel moeten aanpassen aan de omstandigheden. Des te minder je daartoe bereid bent, dus des te meer je je eigen wil laat gelden, des te moeilijker je het voor jezelf maakt.
In de morele handeling komt onze wil wel volledig tot zijn recht.
Dat heeft een causaal verband. De een kan niet zonder de ander. Een wil moet ook uitgevoerd kunnen worden, anders is het een wensgedachte.

Antwoorden bij D

Ja, maar degene die hen opdrachten geeft is ook verantwoordelijk voor hen.
Wij hebben de vrije wil om in onvrijheid te leven.
Neen, volgens mij niet.
Neen, volgens mij niet..
De mens is verantwoordelijk voor zijn eigen daden en bepaalt daarmee tevens zijn eigen zedelijkheid. Maar de objectieve waarden komen verrassend dichtbij de Goddelijkheid en aangezien ik niet in God geloof, maar in het Lot, moet ik eerlijk bekennen dat ik deze begrippen eigenlijk niet kan plaatsen en voor mij dus raadselachtig blijven, ook al vind ik ze zelf levensbepalend en dus het einddoel van mijn reis. Jan Posch, 21 juni 2011.

Stellingen/wijsheden.

2011-06-17T15:58:00.000+02:00

Geef mij de kracht mijn tekortkomingen te aanvaarden, geef mij de moed mijn talenten te ontplooiien en geef mij de wijsheid om die twee te onderscheiden.
Alleen de allerwijste en de allerdwaaste, veranderen nooit van mening.
Geef werk wat bij me past en ik hoef nooit meer te werken.
1 op de 5 mannen gaat vreemd, 1 op de 10 vrouwen gaat ook vreemd.
Hoog opgeleide vrouwen gaan vaker vreemd dan laag opgeleide vrouwen.
70% van alleenstaande vrouwen boven de 30 jaar, heeft een relatie gehad met een getrouwde man.
Vrouwen zeuren over kleine dingen in plaats van waardering te geven.
Mijn vijanden gun ik het vermogen te onthouden, mijn grotere vijanden het vermogen te doorgronden en mijn grootste vijand het vermogen te weten wat anderen denken. (J.P.)
Ons Koningshuis betaalt geen inkomstenbelasting.
Rood vlees en veel vet, dragen zeer veel bij aan de ontwikkeling van darmkanker.
Een relatie moet net als een auto onderhouden worden en je moet kunnen accepteren dat het vaak tobben is.
onze pampergeneratie (20-30) schijnt weinig frustratie-tolerantie te hebben.
Vrouwen gebruiken een vibrator als extra en kunnen daarmee makkelijker klaarkomen.
Het verschil tussen een psychiater en zijn "patient" is hun piekhoogte van hun agressie. De psychiater heeft veel meer piekmomenten dan zijn clientele, maar die laatsten hebben een hogere top,wanneer zij dat piekmoment hebben!
Een kwart van de vrouwen heeft problemen /moeite met klaarkomen.
Een Nederlander zou het liefst van een neukpartij een morele les willen maken.
Wie bepaalt wat goed is?
Beleefdheidsleugentjes maken het sociale verkeer mogelijk.

Janneman, juni 2011.

De valse profeet, Rien van Troon.

2011-06-16T23:02:00.001+02:00

Aan deze prediker van Gods woord,

Hangt de geur van bedorven integriteit,

Zijn gestoorde gevoel voor rechtschapenheid,

Komt tot openbaring in zijn handelingspraktijk.

Met de Bergrede in zijn hand,

Bestrijdt hij onrecht en onvolkomenheid,

Maar in werkelijkheid,

Pleegt hij verraad aan zijn eigen soort.

Jan Posch, juni 2011.

Beschaving.

2011-05-26T23:47:00.000+02:00

Laatst ontmoette ik tijdens een wandeling een man die mij naar het afschieten van ganzen vroeg. Wij kwamen al snel tot een filosofisch gesprek en op een bepaald moment vroeg hij aan mij wat ik van de zin van het leven vond. Toen ik zei, dat volgens mij de zin van het leven , behalve totaal zinloos, de zin in het leven was, zei hij: “dus ook een redenatie vanuit het individu, ik vind het zinvol iets voor anderen te betekenen, al slaag ik daar lang niet altijd in”.

Aan deze woorden moest ik terugdenken, toen ik het relaas las van Evelien Tonkens over Arnon Grunberg. Volgens Arnon is er geen zinvol menselijk streven. Je kunt volgens hem hoogstens je eigen streven opgeven en je leven in dienst stellen van een ander. Maar zelfs dat loopt op niets uit. (de Asielzoeker) of eindigt in gruwelijkheid (Tirza).

Zij kritiseert hem, omdat volgens haar in het universum van Grunberg geen plaats is ( of weinig) voor hoop, schoonheid of goedheid.

Grunberg schijnt zich laatdunkend uit te hebben gelaten over middelmatigheid en daarmee pakt zij hem bij zijn kloten. Zij stort zich als een leeuwin op haar prooi om hem te verscheuren. Volgens haar is het maar goed dat er ook middelmatigheid is.Zij beschouwt zichzelf ook als middelmatig. De leukste van die middelmatigen zijn voor haar degenen, die zich bewust zijn van hun middelmatigheid, onder het mom van: een gepast besef hebben van hun tekortschieten. Zij stelt: in een beschaafde samenleving heerst dit besef. Onbeschaafde mensen zijn gewelddadig. Middelmatigheid is ook onvolmaaktheid en onbeholpenheid en waardering daarvoor betekent tevens tolerantie en dus minder geweld.

En tenslotte vindt zij kunst geen medicijn om onbeschaafd gedrag te voorkomen, slechts hulpmiddel, terwijl Grunberg (actieve) kunst wel een manier vindt om onbeschaafd gedrag tegen te gaan.

Zelf geef ik Grunberg gelijk in zijn stelling over de zinloosheid van ons bestaan. Zoals ik al eerder betoogde, zijn (aktieve) creativiteit en humor de enige ontsnappingsmechanismen uit de dwaalwegen der doolhoven.

Ik ben het niet eens met zijn stelling over middelmatigheid, in die zin dat de genieen nog veel erger kunnen zijn dan de middelmatigen. De armoe houdt mij knap zou mijn overleden vader zeggen. De getalenteerden zijn, wanneer zij de kans krijgen, nog erger dan die middelmatigen, waartoe zich ook Tonkens toe rekent. Dat is de grote arrogantie van de bescheidenheid, Tonkens, denk maar eens aan de spreuk van Godfried Bomans. En denk ook eens aan de wijze waarop De Sperma Kwak (= DSK oftewel Dominique Strauss Kahn) te keer ging tegenover de 32-jarige kamervrouw, die hij bij haar kruis pakte om haar vol te kunnen gieten met zijn geile overmoedsperma.

Neen, Grunberg, de ergsten zijn de getalenteerden, omdat zij zich superieur voelen, en in plaats van kritiek, valse waardering krijgen van het klootjesvolk.

Voor talent hoef je tenslotte niets te doen. Dat wordt soms zomaar tussen de benen geschoten door onbeschaafde intellectuelen, die zich meestal beschaafd voordoen , net even meer dan die middelmatigen en het overige plebs.

Jan Posch, 26 mei 2011, de dag waarop een groot talent en een grote massamoordenaar Ratko Mladic werd opgepakt.

Uit eten.

2011-05-26T20:25:00.000+02:00

Onlangs verbleven wij een paar dagen ,

In een boerenhotel te Schagen,

Nabij Callantsoog,

Op de terugweg van het Callantoogse strand,

Streken wij neer in een zonovergoten plaatselijk restaurant,

Waar vetzucht en obesitas zich moeizaam voortbewoog.

Daar konden wij getuige zijn van zich volproppende ,meestal verbrande vleesmassa’s, vetblubberend op te kleine stoelen, zich volstouwend met ongezonde pasta’s,

Zwetende vetrollen en rolkwabben, vergezeld van patatgeur die er niet om loog.

Een zegen vergeleken met de patserig schreeuwende dorpspenoze,

Wier ademuitwerpselen de drankinvloed verraden en betweterig hun frustraties blijven lozen,

Maar mijn eetlust was toch al niet meer geheel zonder zorgen.

Hopend op verlossing uit deze litanie van opeengestapelde volksbanaliteit,

En zelfverkozen misère, viel mijn oog op een handkrijtschrift, badend in schoonheid,

Ouderwets aandoende gotische witte letters, aan de muur hangend, waarlijk onbedorven.

Deze orchidee op de mestvaalt, was als een reddingsboei voor een drenkeling,

Lang en vol ongeloof bleef ik staren naar deze onverwachte verrassing,

“ Dagmenu voor 9.50 euro, geldt ook voor morgen”.

Janneman, 23 mei 2011.

Malta

2011-05-19T20:07:00.001+02:00

8 dagen naar Malta met Hannie, Wim Frenkel en Cathy Beuving. Vanaf 9 mei 2011 zijn wij met z’n allen deze riskante onderneming begonnen, die zou duren tot en met 16 mei.

Hannie en ik waren al opgewarmd in de bedstee in Schagen, waar wij sliepen en ontbeten om vervolgens de gehele dag in Callantsoog te vertoeven bij Hillie en Leo Posthumus om te wandelen , eten en te kaarten.

Midden in de nacht vertrekken is geen pretje en voor Wim en zijn volle BMW al helemaal niet. Hannie had het parkeergeld op Schiphol al betaald en er hoefde nu alleen nog maar een code ingetoetst te worden. Er kwam echter geen kaartje. Gelukkig zat er nog een knop op het apparaat, die ingedrukt bleek te kunnen worden, gevolgd door een kaart , waarmee de slagboom omhoog ging.

De vliegreis vervloog voorspoedig en na ruim twee en een half uur bereikte wij slaperig de vlieghaven van Malta , alwaar een bus klaarstond om ons naar onze hotelbestemming in Ramla Bay Resorts te brengen.

Doodvermoeid moesten wij na aankomst in het schitterende hotel de gestresste uitleg van Jacqueline aanhoren over onduidelijke buslijnen, nadat zij er nadrukkelijk op had gewezen, dat het niet de bedoeling was een gratis ontbijt te nuttigen. Gelukkig bleken Jan en Willem zo verstandig dat al gedaan te hebben, waardoor zij net nog de energie voor een middagwandeling konden opbrengen. Terug in het hotel stelden de dames voor om te gaan boodschappen met de bus naar Mellieha , wat wij na enige aarzeling van Wim ook uitvoerden. Na het eten in een restaurant in Mellieha Bay keerden wij weer buswaarts naar ons hotel om doodvermoeid vroeg naar bed te gaan.

De tweede dag werd een busreis naar de oude hoofdstad Medina, waar paardenkoetsen stonden om onze voeten te sparen, waar wij geen gebruik van maakten. Integendeel, nadien liepen wij door naar Rabat en zouden ook nog naar een glasblazerij gelopen zijn op vier kilometer afstand, wanneer wij niet teruggeworpen zouden zijn door drukke snelwegen. De middeleeuwse stad Medina bleek in het teken te staan van auto’s , commercie en overmatig toerisme. Komisch was deze dag, doordat wij te vroeg uitstapten en in Mosta belanden voor de Koepelkerk. Pas nadat ik via andere toeristen de onjuistheid van handelen had vastgesteld, bleken Cathy en Wim hun foutieve meningen te willen herzien. Ondertussen was de prachtige kerk om 12.00 uur dichtgegaan.

Op de derde dag bezochten wij de prachtige hoofdstad Valetta ,nadat wij hadden besloten geen auto te huren , maar onze uitstapjes via het openbaar vervoer te doen. Valetta is een oude vestingstad tegen de Turken, gebouwd door Jan Parisot de la Valetta, alwaar geen autoverkeer is toegestaan. Op de terugweg zouden wij op voorstel van Cathy nog een kerk bezoeken, echter zonder haar. Hannie wist ons nog een hele steile trap op zoek naar een restaurant te laten beklimmen, maar na vele omwegen wisten wij toch onze magen gevuld te krijgen.

De vierde dag zijn wij voor 60 euro naar het eiland Gozo gevaren met de veerpont, rondgereden over het hele eiland met de open jeep, onderbroken door een lunch, en met een snelboot via de z.g. Blue Lagoon weer terug naar het vasteland van Malta. Deze 12^e meidag zal ik nooit meer vergeten. Het schitterende weer was onze koopman, maar dat Wim op 67^e jarige leeftijd niet meer uit de jeep kon komen omdat hij vast bleef zitten achter mijn voet was pas echt onvergetelijk lachwekkend.

's-Avonds pizza-eten in hotel Riviera, alwaar wij Wim zover wisten te krijgen om de rekening te betalen. Hij werd opgehaald door twee heren en meegenomen naar beneden, met een gezicht alsof hij werd opgebracht naar de martelkamer. Zelden heb ik zo gelachen. Lang bleef hij weg, maar aan zijn opgewekte gezicht bij terugkomst kon ik zien, dat mijn fantasieen weer eens sterker waren geweest dan de werkelijkheid.

Op de vijfde dag scheiden de wegen van de dames en de heren. De dames hadden gekozen voor een strand-en zwembaddag, terwijl de heren besloten om een wandeling te gaan maken naar Dingli, de hoogst gelegen plaats van Malta. Deze dag kenmerkte zich door de lange wachttijden van de wrakke bussen en de lange stadswandeling, voordat wij ons aanvangspunt bereikten. Ook het verdere verloop van onze wandeling zou improviserend blijven.

De zesde dag gingen wij naar de “Golden Bay”. Aangekomen bij het hotel de “Golden Sands” bleek er een mistnevel via de zee naar het land te stromen, waardoor de dames afzagen van een zonnebad. Zij gingen met ons mee teruglopend naar ons hotel. Dat hebben wij geweten. Via onherbergzaam privaat terrein en waarschuwingen voor honden wisten wij uiteindelijk weer in de buurt van Popeye Village de gewone weg te bereiken, na een levendige discussie tussen Wim en Cathy over de juistheid van plaatsen in de verte. Wim won op punten, maar bleek daar niet van onder de indruk. Een rode kerk gaf ons een aangrijpingspunt en een vraag aan plattelanders een structuur. De dames bleken echter eigenwijs en gingen hun eigen weg, waardoor zij de kerk veel eerder bereikten dan Wim en Jan, al moet gezegd dat Wim enige moeite kreeg met de beklimming. De dames schitterden door hun vooraf ingenomen stelling moeite te hebben met wandelen, wegens lichamelijke problemen, maar gingen door roeien en ruiten om hun doel te bereiken.

De kerk bleek gesloten.

’s-Avonds zouden wij gaan eten in Mellieha en stonden te wachten op de bus. Hij was vol. Wachten op de volgende bus. Die kwam, maar was te duur; in plaats van 0.56 eurocent, 1.16 eurocent. Wachten op de volgende bus dus. Die kwam echter niet, althans niet snel genoeg. Eten dus in het dure nabijgelegen Riviera hotel, alwaar Cathy na afloop de rekening betaalde en voor mijn neus weggriste, toen ik die even wilde bekijken, om te zien hoe groot de schade bedroeg.

De laatste dag op zondag 15 mei besloot ik daarom om naar het eiland Comino te gaan met de boot. Gelukkig liet Wim mij niet in de steek en samen gingen wij wandelen op een verlaten eiland, dachten we, terwijl de dames zich gingen vermaken met bus en markt in het rustige plaatsje Marsaxlokk.

Ook deze dag bleek weer een voltreffer. Ideaal weer, oude burchten, verlaten varkensboerderij, wildernis en onherbergzaam gebied. Op het einde van deze dag ontdekte wij een fantastisch hotel en te laat dat wij de boot van half drie net hadden gemist. Nu moesten wij ruim een uur wachten met uitzicht op de Blue Lagoon, waar een immense drukte van toeristen , zwemmers, zeilers en patserige vaarders ons een onaangenaam gevoel gaven.

Maar de terugreis met de boot via steile rotswanden naar ons hotel maakte weer veel goed.

Maandag 16 mei vertrokken wij weer vroeg in de ochtend na een zeer karig ontbijt en een niet afgelopen wekker weer met een busje richting vliegveld, waar een vliegtuig van Transavia klaarstond om ons weer veilig en wel naar ons geliefde en regenachtige kikkerlandje te brengen. Na een reis van drie uur landen wij omstreeks 12 uur in de middag op Schiphol. Na het ophalen van de koffers, spoedden wij ons naar buiten om met een bus ( voor de verandering) naar de lange parkeerplaats 3 te worden gebracht. Wim moest zich even opwarmen voor de terugrit, dacht alles overwonnen te hebben, maar een egoïstische treuzelende automobilist en een dichtblijvende slagboom brachten hem al gauw weer op andere gedachten. Gelukkig bleek het systeem te falen en niet wij.

In hotel Wieringermeer hebben wij bijgetankt en zonder kleerscheuren wisten wij om een uur of drie Leeuwarden te bereiken.

Einde van een schitterende vakantie, ondanks ego’s , betweterigheid, sarcasme, vervelende eigenschappen en wat al niet meer.

Hannie, bedankt voor de koffie en thee, in de avonduren.

Jan Posch, 19 mei 2011.

Rode Willem en Keet.

2011-04-29T22:29:00.000+02:00

Vandaag 29 april 2011 zijn rode Wim en zijn Keet in het huwelijk getreden. Voor de rest wil ik er niets over weten Ik heb vandaag de radio en de TV uitgezet en ben vroeg naar buiten gegaan om te tuinieren. De krant zal ik morgen niet kopen en overmorgen wil ik mijn gewone ritme weer proberen op te pakken.

Het koningstheater is een achterhaald fenomeen en dit sinterklaasfeest voor volwassenen laat perfect zien waartoe het volk in staat is. Wagons vol lieten zij doodgewoon naar de slachtbank rijden en bij deze sprookjesfestijnen staan zij uren in de rij om maar een glimp te kunnen opvangen van volstrekt overbodige geldslurpers .

Het (oliedomme) volk is de olie die dit anachronistisch geldmachinemonster draaiende houdt.

Lang leve de lintjesregen en het monarchaal stelsel.

Janneman, 29 april 2011.

Grondpeilers.

2011-04-18T22:19:00.000+02:00

Mijn Grondpeilers,

Ik geloof niets, tot het officieel is ontkend en vertrouw niemand, inclusief mijzelf. Wel blijf ik altijd hopen, ook tegen beter weten in en verliefdheid vind ik een gevaarlijk en bedrieglijk virus en liefde, behalve een synoniem voor narcisme, een bijna perfecte manier van zelfbedrog.

Humor is de pleister op de wonde en de bloem op de mestvaalt en lachen het klaarkomen van de ziel door middel van het uitspuwen van mentaal afval. Eigenlijk een sociaal geaccepteerde uitlaatklep van opgekropte frustraties en agressie.

Blijft over oprechte bezorgdheid, onterechte overbezorgheid, mededogen en welgemeend en ongemeend medeleven....

Jan Posch, 18 april 2011.

Hypotheeklening. Per 2011

Inkomengrens per jaar: 37.000 = 118.000 euro verschil met 2010 = 48.000

50.000 = 231.000 euro verschil met 2010 = 11.000

Wist U dat......

2011-04-18T21:37:00.000+02:00

Alles wat wij waarnemen, in minder dan een halve seconde gewaardeerd wordt......

Lachen het klaarkomen van de ziel is door middel van het uitspuwen van psychisch afval.....

Wij 30 tot 40 miljard vetcellen bezitten, die elk 50 keer zo groot kunnen worden.......en dat overgewicht voor 40% uit een genenpakket bestaat en de rest de schuld is van een combinatie van te veel eten en te weinig bewegen......

Janneman, 18 april 2011.

Linda

2011-03-30T21:11:00.000+02:00

Bij radio 10 Gold werken allemaal zachtmoedigen. De een is nog vriendelijker dan de ander en weermannen en kookmannen worden bijkans doodgeknuffeld, althans dat risico lijken zij te lopen.

Het toppunt van dit poppentheater is de stem van Linda de Bruin van de verkeersinformatiedienst. Linda spreekt de A van tovenaar en Haarlem uit als de a van Assen en Amsterdam. Het is werkelijk niet om aan te horen. Ik denk dat zij werkelijk denkt over een zeer speciaal talent te beschikken en dat iedereen aan het toestel gekluisterd zit, wanneer zij haar stem laat horen.

In onze moderne tijd kan iemand met een duidelijk en opvallend spraakgebrek kennelijk normaal functioneren in een poging commercieel garen te spinnen. De betrokkene zal op den duur natuurlijk andere geluiden te horen krijgen en waarschijnlijk uiteindelijk uitgekotst worden, zoals de slachtoffers van de z.g. Loverboys. Dat vind ik zielig voor Linda.

Voorlopig zet ik de radio uit, wanneer zij met de verkeersinformatie op de proppen komt. Het maakt mij dan niets meer uit hoeveel opstoppingen er in dat vermaledijde Nederland zijn, tengevolge van wat dan ook. Linda heeft een desastreuze invloed met een zeer verlammende uitwerking op mij.

Janneman, 30 maart 2011.

Andrianov. (1952-2011)

2011-03-24T19:37:00.000+01:00

15 olympische medailles behaalde deze Russische turner tussen 1972 en 1980. In 2000 werd hij door de internationale turnfederatie uitgeroepen tot turner van de 20^e eeuw.

Hij leed aan een neurologische aandoening, waardoor hij zijn armen en benen niet meer kon bewegen. Ook het spreken was hem onmogelijk geworden. Zijn laatste jaren moest hij in bed verblijven. Hij stierf straatarm op 58-jarige leeftijd.

Jan Posch, 24 maart 2011.

Analyse en vragen.

2011-02-25T12:10:00.001+01:00

In studio-sportvoetbal lieten ze een beeldopname zien van een zekere Toivonen, die op een zeer opzettelijke en gemene wijze op de voet ging staan van zijn tegenstander. Deze laatste liet zich provoceren en gaf hem een duw, waarbij Toivonen zich direct overdreven op de grond liet vallen. De scheidsrechter stuurde daarop vervolgens zijn duwer uit het veld met een rode kaart.

Jan Mulder vond dat die Toivonen hard zou moeten worden aangepakt voor zijn gedrag en vroeg zich af of de tuchtcommissie deze beelden zou kunnen opvragen om met terugwerkende kracht deze speler alsnog een straf te geven, zoals ze dat ook met de naar Engeland verhuisde Uruquaan Louis Suarez hadden gedaan door deze nekbijter voor zeven wedstrijden te schorsen. Hij vond dus dat er te slap werd opgetreden tegen deze aanstellers en provocateurs.

Jack de kale van Gelder vond dit voorval niet ernstig genoeg om zich daarover op te winden. Wel werd hij boos op Mulder, die de euvele moed had om hem te bekritiseren. Daarmee liet multimiljonair van Gelder de kans voorbijgaan om het werkelijke bestaansrecht van dit soort programma’s aan te tonen. Dachten jullie nu werkelijk dat er via daadkrachtige stellingnames op de Nederlandse televisie een bijdrage wordt geleverd aan gezonde meningsvorming, laat staan daadwerkelijk optreden?

De Nederlandse (vredes)missie naar Kunduz in Afghanistan gaat door, omdat daar politiemensen opgeleid worden voor vredelievende doeleinden, terwijl deze agenten zelf beweren te willen worden opgeleid om te kunnen vechten tegen de Taliban. Het is daar doden of gedood worden, zeiden de zes ondervraagden.

Dachten jullie nu werkelijk dat die niezende en zwaarverkouden vierjaarsstem van jullie van enige invloed is op het zieke politieke klimaat in Nederland?

Jullie weten inmiddels hoeveel aandacht er wordt besteed aan een onschuldige koffer- en baarddragende Braziliaan, die werd verdacht van terroristische praktijken. Hij werd vermoord. Dat moeten jullie even vergelijken met die massamoordenaar en staatsgevaarlijke gek, die zich Kadhafi noemt. Hij wordt niet vervolgd.

Waarom zeggen zo weinig mensen hun lidmaatschap op van de katholieke kerk, terwijl dat een kindergevaarlijk instituut is?

Waarom zijn er geen protesten tegen de moordenaar Desi Bouterse, die zijn moordenaarsdag verheven heeft tot nationale feestdag in Suriname?

Waarom kan een moordenaar President van een land worden?

En waarom weet een dictator zoveel macht te verkrijgen? Omdat hij al lichtgestoord is en niet afgeremd wordt op een moment, dat zoiets dringend noodzakelijk is. Dit is te vergelijken met vervelende kinderen, die niet gestraft worden. Zij ontwikkelen zich dan tot ware etters.

Jan Posch, 25 februari 2011.

Een onvermomde Duivel.

2011-02-23T20:01:00.001+01:00

Eindelijk weet ik hoe de duivel er uitziet.

Op dinsdag 22 februari konden wij gratis naar een duivelsvoorstelling kijken. Daar hoefde je niet eens voor naar het theater. Op de verziender liet een gestoorde gek zijn ware gezicht zien. Een kat in het nauw schijnt rare sprongen te maken, maar wat te denken van een zwaargestoorde psychopaat, die de naam Kadhafi draagt.

Die ongelukkige stumperds in Libië dachten even snel van deze dwaas af te komen, net zoals Ben Ali in Tunesië en Mubarak in Egypte. Maar zij verkeken zich op deze zieke despoot, die zich in de loop der tijden heeft bekeerd van zwijn tot varken , maar eigenlijk tot een ware duivel.

In plaats van te vertrekken gaf hij opdracht om zijn burgers/onderdanen te gaan beschieten, niet alleen vanaf de grond door zijn betaalde hielenlikkers , maar ook vanuit de lucht door straaljagers. Deze lafaard laat het vuile werk ook nog eens opknappen door huurlingen. Dat zijn dus mensen zoals U en ik, die voor geld, anderen die een goed doel nastreven, aan flarden schieten, hoogstwaarschijnlijk met een prettig gevoel.

Kunnen wij met z’n allen deze massa-moordenaar zomaar zijn gang laten gaan? Hebben wij niet met z’n allen de morele plicht om dit weerloze volk bij te staan? Waarom roepen wij het volk in Libië niet op om massaal te gaan staken en waarom doen zij dat eigenlijk zelf niet.

Is het nou werkelijk zo moeilijk om zijn miljarden te laten bevriezen, om een internationale troepenmacht op hem af te sturen, om hem op te pakken en voor het Internationale Strafhof in Den Haag te laten berechten? Over een economische boycot zul je mij niet horen praten, dat is uiteindelijk alleen maar slecht voor het arme volk zelf.

De Verenigde Naties blijkt eens te meer een machteloze instelling met Ban Ki-moon als tandeloze bijter aan het hoofd. Wat zal die van zichzelf vinden, wanneer hij weer eens urenlang op iemand inpraat en niets bereikt? Zou die zichzelf nog serieus nemen, mede gelet op de voortdurende jarenlange moordpartijen in Congo in Afrika.

De Afrikaanse landen snakken naar vrijheid en wensen niet meer onderdrukt te worden door allerlei soorten van despoten en tirannen, met hun eerloze trawanten, slijmerige aanhang en corrupte meelopers. Deze onderdrukte en uitgebuite volken zouden geholpen moeten worden door de vrijgemaakte Europese landen via hun blauwhelmen, indien blijkt dat leiders misbruik maken van hun macht en rijkdom.

Maar , omdat wij onze handen niet durven te branden aan moeilijke en smerige klusjes, laten wij deze tirannen , weliswaar omsierd met veel pompeus boegeroep, hun moedige burgers gewoon uitmoorden en afslachten.

Ik troost mijzelf met de gedachte, dat een onvermomde duivel uiteindelijk aan het kortste eind zal trekken, zij het met achterlating van grote sporen van vernieling en verderf, omdat een afgeworpen masker meestal als het begin van het einde kan worden gezien.

Jan Posch, 23 februari 2011.

Moderne hekserij.

2011-02-23T19:46:00.000+01:00

Wanneer jullie mochten denken dat hekserij alleen in de Middeleeuwen voorkwam en nu uitgestorven is, dan moet ik jullie ernstig teleurstellen.

Alles natuurlijk wel weer gerelativeerd in overdrachtelijke betekenis en gebaseerd op de nuances van de glijdende schaal.

Heksen waren meestal zeer eigenzinnige, in hun streven gedwarsboomde vrouwen, die zeer in de natuur zijn gaan geloven en niets moesten hebben van het christelijke gezeur en gezever. Zij legden de nadruk op het spiritisme en kwamen soms tot vormen van tovenarij en opereerden af en toe in groepsverband en in het geheim om aan vervolgingen door de katholieke kerk te ontkomen.

Wanneer iemand met een despoot/dictator getrouwd blijkt te zijn , die te kennen heeft gegeven haar te zullen vermoorden indien zij onverhoopt zou willen vertrekken, blijkt zij dus te copuleren met Satan hemzelf. De duivel verschijnt aldus in de gedaante van een man, die in ruil voor geld haar feitelijk tot zijn slavin heeft weten te maken , aangezien zij hem, door doodsangst gedreven, zal moeten blijven gehoorzamen.

De moderne heks is dus een gewoon menselijk wezen, gewoonlijk een vrouw, die door huwelijk een contract met de duivel blijkt te hebben gesloten, af en toe doorboord wordt door zijn slang in haar lijf, aan duivelsverering doet door zijn woord te moeten blijven spreken en aldus verwordt tot zijn roemloze dienares .

Prikkelbaarheid, haat en wraakzucht zullen dan op de loer gaan liggen en iedere kans aangrijpen om zich een uitweg te banen naar verlossing, meestal gericht op en ten koste van bekenden, zoals buren en familie.

Afhankelijk van de aangeboren persoonlijkheidskenmerken van de heks in kwestie zal deze wraakzucht verschillende vormen aannemen.

Denkend en voelend vanuit hun afgunst en haat worden zij allengs meer bezeten door hun boze geest en wensen zij anderen het kwaad toe, zonder daarvoor externe middelen te gebruiken. Zij wijken vaak van het normale gedrag af en geven zich steeds meer over aan hun maleficium. Dat wil zeggen dat zij gaan proberen schade aan anderen toe te brengen door middel van occulte krachten.

Zoals de vampier bloed nodig heeft om te kunnen overleven en functioneren heeft de moderne heks informatie nodig om haar negatieve energie te kunnen ontladen, in de regel op nietsvermoedende en goedhartige personen.

De moderne heks kan haar toevlucht nemen tot moderne voodoo praktijken en zal haar morbide en ondermijnend gedrag op een listige wijze in vervulling willen zien gaan, om zich maar van haar last te kunnen ontdoen. Op een uiterst berekenende en koele wijze zal zij haar doelen trachten te volbrengen.

Je moet een behoorlijk goed doorziensvermogen hebben ontwikkeld om deze figuren te kunnen herkennen. Op een zeer geniepige manier weten zij hun negatieve gedachten in de maag van de nietsvermoedende, te goeder trouw zijnde. goedgelovige te splitsen, waardoor deze gemakkelijk besmet kan raken. En reken er maar niet op dat deze ongelukkige heks snel een afdoende bevrediging zal vinden in haar snode plannen en duivelskunsten.

Er vliegen er meer rond dan je denkt, alleen niet op een bezemsteel.

Jan Posch, 22 februari 2011.

Tietje Jippes van der Wouden.

2011-02-21T12:27:00.000+01:00

Beppe Tietje zal ik mij altijd blijven herinneren als de vrouw die de soep klaar had staan, wanneer Hannie en ik naar St.Anne kwamen op vrijdagmiddag voor het boodschappen doen, wier gezicht opklaarde wanneer ze mij of andere bekenden zag binnenkomen, hetgeen, helaas voor haar, lang niet altijd het geval was, en die nooit op vakantie wilde , behalve toen zij het niet meer kon.

Maar dat gezicht klaarde bepaald niet op, wanneer je kritiek durfde te leveren op de bijbel. Integendeel, dan verharde haar gezicht en kon zij behoorlijk venijnig worden. Je moest niet aan haar bijbel komen, dan zou Hij je later zomaar eens kunnen bestraffen.

In haar laatste jaar, toen zij reeds miljarden neuronen had moeten inleveren, kocht Hannie een bijbel met grote letters voor haar. Zij was er intens gelukkig mee. Maar zelfs in deze eindfase kon zij nog alle Bijbelboeken, van Genesis tot Openbaringen, in sneltreinvaart achter elkaar opnoemen. Ja de bijbel heeft haar gelukkig veel troost kunnen schenken.

Zelf kon ik zeer goed met haar opschieten. Niet in de laatste plaats door haar gemis aan gecompliceerde dubbelhartigheid. Zij was zeer eerlijk, oprecht, goedhartig en belangstellend naar een ander en sprak met een enkelvoudige tong. Iedereen die bij haar wegging, wilde zij wel wat meegeven. Eenvoud was vermoedelijk haar sterkste troef, zoals nu ook weer blijkt, en dat trok mij sterk.

Een en ander wil overigens niet zeggen, dat zij heilig was. Helaas kon ook zij zeer onredelijk te keer gaan tegen iemand die dat het minst verdiende, Hannie, waardoor zij één van mijn laatst overgebleven illusionaire bolwerken ernstig wist te beschadigen. Maar goed, Hannie was nu eenmaal de klosdochter en vooral …..Beppe was tenslotte ook slechts maar een mens, nietwaar.

Ook moest zij vaak de erotische toespelingen van haar schoonzoon en neef aanhoren, die voortdurend verwoede pogingen ondernam om haar op de kast te krijgen, maar die , eerlijk is eerlijk, uiteindelijk toch het onderspit moest delven tegen zijn schoonmoeder en tante. Beppe heeft namelijk glansrijk met 4-1 van Leo de Leeuw gewonnen en de kenners onder ons snappen wel wat ik daarmee bedoel. Neen? Beppe had er vier en de Leeuw maar één.

Ik maak van deze gelegenheid gebruik om haar dochter en mijn vriendin Hannie te bedanken voor haar weergaloze inspanningen, die zij met volle liefde heeft gedaan voor haar Moeder. Hannie voelde zich zwaar verantwoordelijk voor diens wel en wee en geen enkele inspanning was haar teveel, om het haar Moeder naar de zin te maken. Wanneer Beppes dromen zullen zijn uitgekomen zal zij nu ongetwijfeld met haar duim omhoog zitten in het paradijselijk oord samen met haar grote liefde Hans, met geheven glas, meewarig neerkijkend en glimlachend toeziend op die mallotige schijnbewegingen in dat aardse tranendal, er even van uitgaande , dat ook de hemel met zijn tijd is meegegaan natuurlijk.

Beppe heeft helaas nog een paar zeer moeilijke en benauwde uren moeten meemaken, ondanks eerder gemaakte afspraken hierover om dat te voorkomen. In dit stadium heeft haar kleindochter Ester haar gebruikelijke alertheid kunnen vertalen naar moedig steungedrag, en wisten beide, reeds vier dagen wakende, dochters de verantwoordelijke persoon aan te sporen tot daadkrachtig en doelmatig optreden. Zo kan je dus ook oprechte liefde gestalte geven.Voor het overige is Beppe feitelijk op een natuurlijke wijze tot haar einde gekomen. Zij is allengs steeds zwakker geworden en toen zij niet meer kon , wilde zij het ook niet meer. Zich uitend in het niet meer willen/kunnen eten en drinken, net zoals Tante Yfke , zeven jaar geleden.

Wanneer uitzichtloosheid centraal komt te staan in dit bestaan en pijn de naargeestige verwachting, zal niemand daarin willen blijven vertoeven. Dat zou op zichzelf genomen een zeer troostrijke gedachte moeten zijn, ware het niet dat er een enorme leegte achterblijft met name voor haar echte liefhebbenden. Ik wens hen dan ook bij hun zoektocht naar zingeving in deze, alle wijsheid en kracht toe, die daarvoor nodig zullen blijken te zijn.

Beppe Tietje is niet meer,

Zij is van ons heengegaan,

En met haar, haar blijde lach,

Die immer sprankelde , als ze jou weer eens zag.

Onze zeer geliefde Beppe is ons allen voorgegaan.

Jan Posch,14 februari 2011.

Saaiheid.

2011-02-04T19:02:00.000+01:00

Het is allemaal zo voorspelbaar,

Ik heb het allemaal al eens gezien,

Er is hoogst zelden echt iets nieuws onder de zon,

Het is slechts een herhaling van een herhaling,

Steeds meer van hetzelfde , commercie viert hoogtij,

Weelde voor de huichelarij,

Domheid en tegenstrijdigheid, het boeit mij niet meer,

Integendeel, ik walg en kots ervan, steeds weer.

Er is geen nieuw perspectief geen nieuw elan,

Er is geen nieuw denken, geen echte vooruitgang,

Armoedzaaiers en onderdrukten tellen een vergrote aanhang,

En de rest houdt elkaar voor de gek en in de tang.

Ziek wordt je ervan, al die ellende, al die ruzie en oorlog,

Steeds weer dat zelfde gekunstelde gelul, gezwets en gebral,

Altijd dat vreselijke egocentrisme en materialisme,

Eeuwig voortdurend gelallebal en verontschuldigend, ik vergis me.

Dat onuitstaanbare gedrocht, die verrekte huichelaar,

Zich manifest etalerend in een glansrol aan de openbare borreltafel,

Die zelfingenomenheid, waarmee hij zit daar, welk een gebazel,

Die opportune betweterigheid, ik ben er in ieder geval mee klaar.

Het zal mij allemaal nog kale worst zijn,

Voor mij heeft het zijn zin en betekenis allang verloren,

Wel vraag ik mij steeds vaker af, hoe groot het leger is,

Dat zich mateloos aan mij is gaan storen.

Jan Posch, 4 februari 2011.

Wist U dat

2011-01-18T13:00:00.000+01:00

Er iedere dag in Nederland zich vier mensen vrijwillig van het leven beroven.

Dat de bouwstenen van het aardse leven,koolwaterstofverbindingen zijn.

Dat complexe moleculen, zoals het bekende DNA-molecuul, opgebouwd zijn uit eenvoudige atomen, zoals koolstof verbonden met het oplosmiddel water.

Wij onze hersenen kunnen gebruiken om dingen te begrijpen en verbanden te kunnen leggen, kortom om creatief te kunnen zijn, zoals een roman te schrijven, iets wat een computer niet kan.

Onder invloed van beeldschermtechnologie ons concentratievermogen afneemt en geweld en verslaving toenemen.

Over Jan, Piet en Klaas.....

2011-01-16T21:58:00.001+01:00

Terwijl Jan zat te bikken, liet zijn vader de hond het zout tussen zijn tenen van zijn voeten likken.

Bertus naaide zijn wijf als een stormram in haar achterlijf, bekeken door zijn keukenmeid, die hij ook wel eens nam, van tijd tot tijd.

Siem ging vreemd met Sien en met haar dochter bovendien, en

Piet, is dat niet, die kerel van die griet, die zo akelig scheel ziet?

En Gerrit is hij, die zijn scheiding niet heeft verwerkt en sindsdien achter het schijthuis werkt.

Klaas kwam klaar in Klaar, boerde en liet een scheet, allemaal terwijl hij naar de televisie keek.

Antje is de vrouw van Freek, die akelig veel op haar buurman leek, en die in lichterlaaie stond, toen hij haar wilde naaien in haar kont.

Over Mohammed gaan nog veel meer verhalen, die ik hier niet durf te herhalen.

Bijzondere, buitengewone belachelijke bepalingen beperken boze Belgische blootlopers behoorlijk betere bedrijfsvoering, beweerde bekeerde baron Berend Blootkont bijkans bedroefd .

Karin had zo’n zin in dat ding, dat Jeroen er zomaar in ging en Koos was boos op zijn Toos, hij mocht niet in haar doos.

Hoeveel vrouwelijke sloven, liggen boven, wanneer zij zich van hun maagdelijkheid laten beroven?

Aleid, is die sukkel, die met zijn moeder vrijt en Joe stopte zijn lul in de anus van een koe, en werd prompt voor iedereen taboe.

Jet was te vet en kwam nooit op tijd uit haar bed. Zij werd later haar huis uitgezet door haar man Manfred, die het hield met Beth.

Nico lag met een ander dik wijf in bed, Engeltje, zijn eigen, kroop daar bij en hij had dolle pret, tussen al dat vet..

De vrijer van Eva, een jonge leraar, kwam daarna ook klaar in haar Ma.

Thijs lag stijf tegen zijn wijf, nam het verkeerde gat , die gaf een gil, om die penetratie tegen haar wil en ze zeggen dat hij er nog jaren spijt van heeft gehad.

Jippe lag weer eens een keer met de meid van de thuiszorg te wippen, dat werd gezien en smakelijk doorverteld bovendien.

Margreet in korte rok, werkte bij de slager, nog voor zij er erg in had trok hij haar slip van haar gat en lag die een stuk lager.

Liesbeth zoende haar baas vol op zijn bek, en die vond dat, vreemd genoeg, helemaal niet gek.

Alex stond naar boven te schreeuwen:” Liesbeth, ben je vrij, schat”, ik stond er boven bij en zei: “hoeveel keer heb jij die al tussen je benen gehad”?

Getrouwde Jans ging alleen op vacans naar Transpomerance . De 12- jarige Frans, rook zijn kans. In volle zee, ging hij met haar mee en zei tegen zijn waternimfomane: wat een heerlijke krullebol heb jij, gelukkig sta ik op een kei, om je vol te kunnen laden.

Anita fluisterde tijdens het vrijen met haar neefje, tjonge wat heb jij een kleine, ja, zei hij, maar heus ,die past wel perfect in jouw scheve neus .

Nel ging vaak met haar hond naar de buitenplee, wij vroegen ons altijd af waarom zij dat dee.

Guus en Truus gingen op partnerruil met Trees en Kees, en dat werd de aanleiding tot een dubbele echtscheiding en heel veel gehuil.

Marjolein wist Willem, de timmerman , over te halen om hem in natura te betalen.

Puck had zich weer eens bij haar tieten laten pakken, terwijl zij koekjes stond te bakken en Gerda kreeg een kleur, omdat Hans haar borsten tekende op haar garagedeur.

Obsessieve Henk naaide, alles, los en vast, man of vrouw, nuchter of verdwaasd, maar het liefst met zijn gillende copulerende vrouw in de kamer ernaast.

George liet zich verleiden door twee onbekende meiden, maar toen hij daar eenmaal tussenlag was er niets dat hij nog vermag.

Gehandicapte Fred werd, met rode konen, afgetrokken , door zijn bloedmooie lerares Simone, met haar wonderschone , pijpenkrullende blonde lokken.

Ooit hoorde ik op het werk, dat Leo het met Theo doet, achter de kerk.

Paulien zou ooit eens voor mij koken en alvast het bad vol laten lopen. Toen ik daar kwam zat zij met een vent met een lelijke smoel te wippen op een schommelstoel.

Ik reed een keer met de fiets op de dijk, hoor tikken, en terwijl ik in een lager liggend huis naar binnen kijk, zit Sonja daar breeduit op tafel met haar benen wijd, en Herman haar poes schoon te likken.

Gerard moest zijn Marjan eens lekker beffen, dan zou zij hem daarna eens lekker pijpen. U zult begrijpen, dat ik daarover niet veel ga zeggen.

Het moge duidelijk zijn dat men eindeloos lang kan doorgaan met deze banale en triviale rijmelarij.

Daarom stop ik ermee. Belinda, een kleine blonde fee, komt straks en daar wil ik ook klaar voor zijn. Belinda heeft altijd zoveel verhalen, eens deed zij het met een kale, waarvoor zij zich liet betalen en …….

Janneman, 16 januari 2011.

Reclame-kots.

2011-01-13T20:01:00.001+01:00

Hoi, ik ben Paul van Car-glass,
Ik ben ingehuurd om U op een aangename manier,
Een rad voor ogen te draaien,
En uit dien hoofde uw dag heerlijk te verfraaien.

Ik behoor tot de commerciëlen,
Die u dagelijks tientallen malen komen vervelen,
Met hun prietpraat , gemeenplaatsen en clichés,
Om U lekker te maken en klaar te stomen,

Voor ons zeer hoogwaardig product,
En U zo in vervoering te laten komen en geraken,
Dat U zonder schuldgevoel, neen zelfs verrukt,
Uw beurs zult openmaken en virtueel laat kraken.

Wij werken namelijk in op uw onbewuste, en weten,
Met vrij grote zekerheid en waarschijnlijkheid,
Dat U op den duur en te zijner tijd,
Uw onwillekeurige voorkeur niet meer zult vergeten.

Dat U , voor uw eigen lusten in ons aas zult bijten,
Hoopvol naar ons toe zult neigen,
Voor even en liefst altijd,
Het is slechts een kwestie van geduld en tijd.

Wij zijn U met gemaakte liefde aan het bespelen,
En vinden het o zo fijn,
Om U , als één van de ontelbare velen,
Ludiek helemaal de baas te zijn.

Om U zodanig te kneden en masseren,
Dat U zich, zonder verwijt en spijt,
Opgewekt en zeer verrukt,
Met graagte zult willen laten bestelen.

Jan Posch, 12 januari 2010.

Over oorlog en andere goede bedoelingen.

2011-01-11T20:25:00.001+01:00

Dat de Joden en de Amerikanen heersers zijn over deze wereld (lees: de meeste macht en invloed hebben) zal velen bekend in de oren klinken. Zij beschikken over het meeste kapitaal, over de beste militaire wapens en….over de sluwste spionage-en inlichtingennetwerken.

Israëlische spionnen lopen over de hele wereld en dus ook in Iran. Dat is dat land wat geen atoomwapens mag hebben. De Joden zijn zo bang voor dit gevaar, dat zij uit voorzorg de knapste Iraanse koppen vakkundig liquideren, waarschijnlijk met hulp van hun grootste vrienden, onze lieve Amerikanen.

In 2010 hebben zij een natuurkundige opgeblazen voor zijn huis in Teheran en ook twee andere kerngeleerden waren onlangs doelwit van hun staatsterreur, waarbij een zekere Majid Shahriari de dood vond.

Pieter Hilhorst schrijft wel aardige stukjes over de obsessie van Wilders met de Islam, maar hoe zit het met de obsessie van onze moderne moordenaars met het Islamitische Iran?

Daar hoor je onze Pieter niet over.

Is het rechtvaardig dat een land als Iran geen kernwapens mag hebben, terwijl anderen die wel hebben?

Is het rechtvaardig om de Taliban te vermoorden, omdat zij bermbommen plaatsen? Peter Giesen zit er niet mee, maar het is maar net vanuit welke invalshoek je bereid bent te willen gaan denken.

Wat hebben wij daar in Afghanistan te zoeken eigenlijk? Dat wij daar democratie zullen invoeren en een heilstaat zullen stichten? Wie denkt werkelijk dat dat zal gaan lukken? Met onwillende honden is het slecht hazen vangen. Wij kunnen beter onze schaarse middelen inzetten voor een land als Haiti, waar misschien nog wel wat op te bouwen is. Die opleiding van politie-afghanen onder een corrupt regime lijkt mij eerder een heilloze weg. En die papavervelden roeien zij toch niet uit.

Joris Luyendijk beschreef al in 2008 ij zijn boek “Het zijn net mensen”dat wij hier in het Westen voortdurend en altijd op het verkeerde been worden gezet met betrekking tot voorlichting, vooral over de Arabische landen. De Israëlische voorlichting is perfect opgeleid om die taak uit te voeren. Wij krijgen de zuivere motieven van onze zogenaamde vijand niet te horen, omdat wij die hier niet willen horen. Zo willen wij ook niet horen, dat onze Amerikaanse bondgenoot aan het martelen is en al helemaal niet dat zij er soms genoegen in scheppen om onschuldigen voor de lol dood te schieten en daarover weddenschappen afsluiten.

Wat wij willen met Afghanistan is een oorlog verdedigen met morele middelen ( zie Hans Achterhuis – Met Alle Geweld) en dat is een gevaarlijke bezigheid, aangezien het een tegenspraak in zichzelf is. Een goed praktijkvoorbeeld van deze stelling zijn de Kruistochten, de zending en de missie van de goede christenen en natuurlijk de communisten.

Eigenlijk denkt iedere oorlogsvaarder het bij het rechte eind te hebben en nobele en morele daden na te streven. Hitler en Stalin, maar ook een Pinochet en een Videla en al die andere moordenaars en uitroeiers.

Onze zeer gelovige kerkvader Augustinus heeft hiervoor een geweldige aanzet gegeven. Hij zou met zijn hoge intelligentie wel een verzoening tot stand brengen tussen de wereld van de veroveraar en die van de onderdrukte. Wij moeten met liefde onze oorlog voeren, het is namelijk in hun eigen belang, dat zij onderworpen worden. Zei hij ook niet, dat de onderdrukte zelf eigenlijk blij zou moeten zijn met zijn veroveraar? Een ruime interpretatie van die andere wang van Jezus in zijn Bergrede, zal hij ongetwijfeld gegeven hebben, want anders had deze ultieme draaikont nooit zolang kunnen overleven.

Wat heeft onze zeer hooggeachte kerkvader Augustinus eigenlijk een zeer eindeloze aanzet gegeven voor het plooibare geweten van onze christelijke moordenaars, plunderaars en veroveraars. Daar kan Mohammed nog een puntje aanzuigen.

Jan Posch, 11 januari 2011.

Schaakvakantie in Hoogeveen 2010.

2011-01-05T10:47:00.000+01:00

Geen Toon Mentink dit jaar. Jammer. Wel weer Anneke en Jan Schol, waarmee het ook dit jaar weer goed toeven was. In de avond spelletjes doen, waaronder het befaamde torenbouwen en overdag geen last van elkaar hebben.
Mariëtte Kroese , onze gastvrouw, had dit jaar een nieuwe vriend ontmoet, die uit het ons bekende Dieren afkomstig was. Ook hij heette Jan.

Het schaken verliep vlotjes, maar ook niet meer dan dat. Ik haalde 6 punten uit negen partijen en daar had meer in gezeten, maar goed.
Veel fietsen weer dit jaar en steeds maar weer verder. Eigenlijk was het min of meer perfekt, zo ontspannen was het. Beter kan eigenlijk niet. Daarom was het zo buitengemeen jammer, om een paar weken na afloop, het bericht van de ernstige ziekte van haar Jan te moeten ontvangen. Sterkte, Mariette.

Karpathos

2011-01-04T20:58:00.000+01:00

Vakantie op Karpathos. ( 21 september – 4 oktober 2010)

Een prachtige eerste week, waarin wij ons optimaal terug hebben kunnen vinden via avontuurlijke belevenissen en heerlijke temperaturen. Ons wit-blauwe huisje lag bovenaan het gehele appartementen-complex en keek trots neer over de overige huisjes. Wij konden zelfs naar beneden verhuizen aan de kolkende zee om van daaruit de stormachtige wind te ervaren. Juist op die verhuisdag gebeurde het.

Boven in de bergen reden wij op de scooter op verboden wegen, toen het zachtjes begon te regenen, waardoor wij ons genoodzaakt voelden om terug te keren naar een herberg, alwaar naar later bleek een Griek een Bulgaarse hoerenmadam aan de haak had geslagen. Het was daar uitermate gezellig. Wij waren aan de praat geraakt met Engelssprekende Noren onder het genot van wijn en bier en hadden daardoor te laat in de gaten dat het buiten veel harder was gaan regenen , waardoor de bergwegen uitermate glad waren geworden. En wij moesten met onze scooter nog 50 kilometer terug naar beneden. Tijdens een spiegelgladde en zeer steile kronkelige en bochtige afdaling gleed ons voertuig toch nog onverwacht onderuit.

Ikzelf klapte vol op mijn rechterarm en Hannie viel voornamelijk op haar rechterknie.

Behalve vele schaafwonden, had ik een gapende wond in mijn onderarm , waar het bloed en straatvuil het eerste aangezicht van vormden.

Wat moesten wij daar in het donker, op een spiegelgladde weg, met allebei, vrij ernstige verwondingen in hemelsnaam beginnen, met nog een kleine 30 kilometer voor de boeg?

Verder rijden was een onmogelijkheid, zeker gezien de steile en spiegelgladde weg.

Bij het eerste het beste huis na 500 meter klungelen hebben wij aangebeld in een poging om daar onze wonden af te spoelen met water. Na lang bellen, werd er tenslotte opengedaan en zagen wij een oud vrouwtje, die zo vriendelijk was om ons binnen te laten.

Na een kleine tien minuten stonden wij weer buiten en vroegen ons af wat ons nu te doen stond. Daar kwam een auto aan en Hannie had de tegenwoordigheid van geest om die auto aan te houden. Het bleken twee Duitsers te zijn. Een man en een vrouw. Na een uitleg onzerzijds konden wij bij hun in de auto stappen. Zij toonden zich bereid om ons naar de enige EHBO-post op dit eiland te brengen. Dat was de hoofdstad. Scooter achtergelaten in het weiland.

Ik kreeg geen pijnstillers. Ook geen tetanus-injectie. De dienstdoende arts-assistent vond een verband met spuitjodium voldoende. Wel kreeg ik een recept mee voor de apotheek en de mededeling, dat ik de volgende dag terug moest komen.

Wanneer je spierkrampen krijgt, die vervolgens het hart treffen, maak je de volgende dag niet meer mee. Mijn volgende dag vormde het begin van een 10 weken durende , vaak pijnlijke herinnering aan dit gebeuren. Onze vakantie was vergald. Wel hebben wij nog enkele wandeltochten ondernomen, maar de echte bezieling was weg. Het enige vermeldingswaardige was de viering van de onafhankelijkheid van Griekenland in 1944, alwaar toeristen mochten aanschuiven bij een gezamenlijke eetpartij met wijn.

Een prachtig eiland. Zonder ziekenhuis ben en blijf je kwetsbaar. Het reisbureau en diens vertegenwoordigster in deze vreemde waarschuwen je onvoldoende voor de gevaren van het scooterrijden op natte bergachtige wegen. Ook met betrekking tot excursies vormt dit een potentieel gevaar. Je moet op eigen gelegenheid naar de hoofdstad, alwaar de bussen vertrekken. Dat betekent , dat je het risico loopt om in donker en met gladde wegen terug te moeten naar je hotel of appartement op onbekende wegen en terreinen.

Onze dank gaat uit naar Georg Overs en zijn vrouw, de twee Duitsers , die zo vriendelijk waren om ons kosteloos naar de hoofdstad te brengen, daar een uur te wachten om ons vervolgens weer terug naar ons appartement te brengen. Dat zal ik nooit vergeten.

Jan Posch, januari 2011.

Kerstschaaktoernooi in Groningen 2010.

2010-12-31T22:37:00.000+01:00

Vol goede moed begon ik aan dit traditionele schaaktoernooi rondom de kerstdagen. De eerste drie dagen vanuit de Oude Venen (55km), de volgende drie, vanuit Leeuwarden (66 km) en de laatste drie vanuit het postiljon-hotel in Haren (10km) , van waaruit ik fietsend via sprookjesachtig aandoende landschappen nieuwe fietswegen moest gaan ontdekken op weg naar het blauwborgje in Groningen. Helaas was mijn vriendin Hannie grieperig geworden, waardoor onze hoteldagen van 16 euro inclusief ontbijt en fiets behoorlijk hoestend en proetsend doorgeworsteld moesten worden met een gemiddelde slaaptijd van twee uren per nacht.
Wanneer ik mijn schaatsen had meegenomen en tijd had gehad, was ik onderweg op het ijs gestapt, zo verleidelijk waren die mooiweer-schaatsers aan het ijsrijden. Maar in plaats daarvan moest ik binnen een uur op het Zernicke-complex zien te arriveren, teneinde mijn schaaktegenstander niet te ontrieven. Helaas was de kortste route een glijbaan geworden, waardoor ik mij genoodzaakt voelde om een schonere omweg te nemen, mij onderwijl wel afvragend waar deze omweg naar toe zou leiden.
Enfin, om een kort verhaal lang te maken, ik sprak een van achter naderende jongedame aan om mij meer wegwijs te maken en gelukkig bleek het een bekende van het universiteits-dependance-complex te zijn. Via het stadspark zou zij mij voorgaan. Tijdens het naderen van het viadukt onder de A7, herkende ik tot mijn vreugd het Martini-Plaza gebouw. "Bedankt en succes, ik red het nu verder zelf wel", waren mijn slotwoorden aan haar.
Mijn partijen waren als vanouds, zeer goede stellingen wist ik om zeep te helpen. Of zij verzanden in roemloze remises of zij stranden in het zicht van de haven. Het ergst was de nachtmerrie in de voorlaatste partij. Op een bepaald ogenblik geeft Fritz +15, maar op een bijzondere ingenieuze wijze wist ik dit om te toveren tot -15. Volgens Johan Mostertman een kunst op zichzelf .
Heerlijk zo een schaaknegendaagse, wat een voorrecht om daar ieder jaar weer zo een feest van te kunnen maken.

Jan Posch, oudejaarsavond 2010.

Aan de schaakleden van s.c. Drachten.

2010-12-29T21:31:00.000+01:00

Johan van den Berg sprak mij op het afgelopen schaakfeest in Groningen 2010 aan.

Hij vond dat ik de schaakclub Drachten in de steek gelaten had, zeker als clubkampioen. Zulke spontane reacties kan ik altijd wel waarderen, ook wanneer ik het niet met de stelling eens ben, en zeker van iemand als Johan.

Ik heb hem proberen duidelijk te maken, dat de enige gedupeerde, de man was, die tegenover hem stond. Een schaker in hart en ziel, de trotse clubkampioen, de nieuwe teamleider, de eerste bordspeler in de promotieklasse, wat wil een eenvoudig mens nog meer, die afstand doet van dit alles en weer helemaal opnieuw moet gaan beginnen.

Daar zullen dus wel zwaarwegende overwegingen aan ten grondslag hebben gelegen. Inderdaad.

Ik heb de eerbiedwaardige voorzitter Biem Barendsen een afscheidsbrief geschreven, waarin ik stelde , dat ik absoluut niet in een team wil zitten met een gestoorde competitievervalser.

Niet alleen heeft hij zich misdragen in de interne competitie door in gewonnen positie tegen Frank Schuurmans remise aan te nemen, hetgeen de aanwezige Jaap Weidema de uitspraak deed ontlokken van pure competitievervalsing, ook heeft hij dit onsportieve gedrag getracht te rechtvaardigen via een artikel in het clubblad, nadat de voorzitter in een onderling belegde mini-vergadering moest erkennen geen enkel deugdelijk argument van zijn kant te hebben gehoord in zijn verdediging over zijn gedrag.

Dit alles heb ik voor lief genomen.

Op de jaarvergadering zat Martien Veldman weer eens te raaskallen. Hetzelfde gebral dat voor een actief clublid als Lammert Ausma een jaar eerder aanleiding was geweest de schaakclub Drachten de rug toe te keren.

Ik heb Johan de volgende dag mijn schaakprijs laten zien van het op het nippertje behaalde kampioenschap. Een medaillon met als inscriptie : ratingwinnaars groep 1 2009-2010. Aan de voorzitter heb ik gevraagd wie daarvoor verantwoordelijk was.” Dat zul je moeten opnemen met de materiaal-commissaris” , Jan. “Wie is dat, Biem?” “Dat is Martien, Jan.”

Het werd mij pas echt teveel, toen ik van dezelfde voorzitter te horen kreeg, dat ik mij moest proberen te verplaatsen in de zielenroerselen van Veldman.

Conclusies:

1. De voorzitter liet het afweten, toen hij de kans kreeg het aanwezige kankergezwel, weg te snijden.

2. Ik laat mij altijd weer door strontkarren overrijden, hetgeen op zichzelf ook stom is, dat ben ik met je eens , Johan.

Jan Posch, 29 december 2010.

.Verachting.

2010-12-23T10:38:00.001+01:00

Verachting.

Heb je geen macht, sta je machteloos,

Wordt je in feite onderdrukt,

Is er sprake van repressie,

En tolerantie in schijn,

Politiek , persoonlijk of familiaal,

Is stille aanpassing onvermijdelijke noodzaak,

En resteert, slechts of louter nog, berusting,

Uiterlijkheid, reserve, diplomatie, zwijgzaamheid,

Vriendelijkheid, kalmte en beleefdheid,

Indien nodig, ook nog, behulpzaamheid,

Dan is ware, totale en diepe verachting,

Voor bijkans alles en iedereen,

Bepaald geen zeldzaamheid, helaas,

En niet in het minst, ook, op den duur,

Onontkoombaar, onverbiddelijk en onherroepelijk,

Voor je droevige zelf.

Jan Posch, 22 december 2010.

Over marktdenken, staatsdenken en sociale ongelijkheid.

2010-12-22T10:38:00.000+01:00

Wat is beter voor onze economie en de wereldeconomie, een door de Staat gereguleerde economie of een economie gebaseerd op het vrije marktmechanisme?

Op het eerste gezicht het vrije marktspel natuurlijk. Alles wat aan regels gebonden is werkt nu eenmaal stroef. Adam Smith (1723-1790) , de uitvinder van het liberalisme , schreef al in 1776 in zijn hoofdwerk Wealth of Nations over de voordelen van vrijhandel en arbeidsdeling. Weg met alle handelsbeperkingen en weg met het protectionisme (=bescherming van eigen handelsposities).

Deze filosofie maakte na de val van de Berlijnse muur in 1989 en de ineenstorting van de voormalige Sovjet-Unie grote opgang. De vrije handel zou onze maatschappij in hosanna-sferen brengen.
Wij weten nu allemaal wel, waar een onbeperkte en ongelimiteerde markthandel toe kan leiden. Zelfverrijking en zakkenvullerij zijn de ongewenste gevolgen van het loepzuivere liberalisme. Het verschil tussen arm en rijk neemt toe. Het geld verdwijnt voor 90% in de zakken van de 10% kapitalisten.

Je zal dus een methode moeten zien te vinden, waardoor de uitwassen van dit kapitalisme beperkt zullen blijven. Toezichthouders zullen ongebreidelde zelfverrijking moeten beteugelen. Bovendien zal een gezonde concurrentie op de markt prijsverlagend uitwerken. Monopolies zijn in deze het kwaad en dienen verboden te worden, waarover onze Neelie Smit Kroes kan meepraten.

Bovendien moet je openbare nutsbedrijven niet op commerciéle basis inrichten. Zulke instellingen kunnen beter in handen blijven van een semi-overheid, maar dan wel zonder winstbejag.

Maatvoering dus en geen raszuivere ideologie, zoals de Amerikaanse filosoof Francis Fukuyama reeds voorspeld had. Het vrije-marktdenken heeft de neiging tot korte termijn-denken en dat levert op termijn geen groei op.

Overigens had de reeds gememoreerde Adam Smith hiervoor al gewaarschuwd. Hij wilde de economie een morele bedding geven. Hij doorzag de trivialiteit van de gepriviligeerde adel en monopolie-positie van de Britse Oostindische Compagnie maar al te goed.
Deugdzaamheid en zedelijkheid waren voor deze verlichte denker en moraalfilosoof absolute voorwaarden voor het succes in de economie.
Hij was niet voor niets een aanhanger van zijn landgenoot David Hume, die stelde dat onze rede, de slaaf van onze passies was en het christendom als een sprookje naar de prullenbak verwees.
Maar zij waren geen idealisten, die geloofden in het goede van de mens. Zij zagen heel goed dat de mens alleen goed doet, wanneer hij er zelf beter van kan worden. De medemens moet verleid worden tot het afnemen van goederen. Hoe realistisch. Iedere dag kunnen wij getuige zijn van deze uitgesproken opvattingen. Wat zijn ze aardig voor je, wanneer je iets aan je denken te kunnen verdienen. Het opportunisme zit genetisch in de mens gebakken en verankerd.
Echter bij monopolies en bankiers gaat deze vlieger niet op. Daar is geen persoonlijk gewin bij. Daar is niemand meer persoonlijk verantwoordelijk. Daar kan men zich achter iedereen verschuilen. En dat noemen wij dus verloedering en verloedering is moreel verval en daaraan gaan zogenaamde beschavingen zoals de Romeinen aan ten gronde.
Smith zei: het verval ligt niet aan de markt, maar aan de voorwaarden, waaronder die markt moet functioneren. Op deze manier bezien, mag het geen wonder heten, dat links niet beloond wordt voor de financiéle crisis. Het is het systeem, het is het instituut , het is de instelling, het is feitelijk de Staat, die faalt.

Jan Posch, 22 december 2010.

N.B. De liberalen en de socialisten kunnen dus nog een aardig robbertje vechten over de vraag wie de verantwoordelijkheid moet dragen over deze ontstane sociaal -economische ongelijkheden. Wie is hier conservatief-behoudend en wie is hier progressief-rekkelijk wanneer het aankomt op de vraag in welke mate er verandering moet komen in deze gesignaleerde ongelijkheid. Daarom dus, is politiek zo lastig, vooral wanneer je bedenkt, dat sociale ongelijkheid aan ons bestaan verkleefd zit. Denk maar eens aan grondbezit in met name agrarische samenlevingen, kapitaal en grond bij de adel, kapitaal in industriële en kennis in de huidige samenleving. En vergeet vooral niet de aanwezige hoeveelheid genetische potenties bij vruchten in de baarmoeder.

Janneman.

Raadsel.

2010-12-20T17:12:00.000+01:00

Van wie zijn de navolgende uitspraken:

1. “Wij zijn geprogrammeerd om te leven” .

2. “Het leven is een nachtmerrie, waar men zich slechts doorheen kan slaan met een flinke dosis zelfbedrog”.

“Je kunt in rede niet rechtvaardigen, waarom het leven het waard is om geleefd te worden, het betekent niks, wij zijn als planten, als amoebes, we komen en we gaan, het is volkomen zinloos”.

3.“Om te overleven, zul je jezelf voor de gek moeten houden en wie dat het beste kan, zal het meest gelukkig worden”.

4.“Joden hebben een agressieve en afschuwelijke persoonlijkheidsstructuur”.

Wie deze vier raadsels goed weet op te lossen, kan een prijs van 1000 euro tegemoet zien.

Jan Posch, 16 december 2010.

t-Week(t)je wel.

2010-12-20T17:09:00.000+01:00

11-18 december.

· Volgens de vertrekkende Adri Duyvenstein van Almere is de PVV van Geert Wilders een destructieve partij. Daar zou ons toekomstig Eerste Kamerlid wel eens helemaal gelijk in kunnen hebben. Wat een zooitje randfiguren heeft zich in die partij verzameld. Hero Brinkman schiep er genoegen in om een kraker eens lekker met zijn wapenstok te bewerken. Heerlijk. Dat kon hem zeer deugd doen. We zullen het maar niet hebben over hun oorlog tegen Iran. Neen, het Parlement wordt er niet beter op, het begint al aardig een afspiegeling te worden van ons volk.

· Femke Halsema houdt het na 12 ,en vooral ook die half, jaar voor gezien. Toen zij kon regeren wilde zij niet en toen zij wilde regeren kon zij niet. Het enige goede aan Halsema in de politiek is haar gedachte over een progressief liberale stroming en een sterke partij daaromtrent. Jammer dat zelfs haar opvolger, de econome Jolanda Sap nog niet eens over een fusie met D’66 durft te spreken. Wat zouden die sociaal-liberalen een hoop zetels halen. Maar die halfzachten durven alles, behalve echte (harde) knopen door te hakken.

· Zembla zond een tv-programma uit over WikiLeaks. Een enorm goed programma. Mijn complimenten. Het is één van de weinige goede tv-programma’s. De laatste zin in die documentaire was: “zonder openheid geen democratie”. Prachtig.

· Van de week las ik ergens een uitspraak van wijlen Harry Mulisch: “Als ik er ben, is de Dood er niet en als de Dood er is, dan ben ik er niet”.

· De zaken rondom de pedofielen in Amsterdam en de kinderdagverblijven nemen hysterische vormen aan. Wij kunnen nu gerust spreken over moderne heksenjachtpartijen op kinderliefhebbers. Wanneer een directeur zijn secretaresse tweemaal per week van achteren neemt onder kantoortijd, , dan is hij stoer en mannelijk, behalve Jack de Vries natuurlijk, en wordt hij alom gerespecteerd, vooral door vrouwen. Het lijkt wel alsof ons misnoegen parallel moet blijven lopen aan ons ingebeeld beschavingsgevoel. Neen, dan wist onze alom gerespecteerde Gouverneur-Generaal Coen in 1629 wel een betere oplossing voor twee sex-zondaars, die het lef hadden om in zijn ambtsverblijf gemeenschap met elkaar te hebben. De jongeman ( vaandrig) moest worden onthoofd en het meisje moest met stokslagen bewerkt worden, nadat hij die eerst in een vat had willen laten verdrinken.

· Waarom maken wij ons met z’n allen niet zo druk om die katholieke kerk met zijn geinstitutionaliseerde kinderpedofielpraktijken? Waarom zeggen wij niet massaal ons lidmaatschap op en roepen de Paus niet ter verantwoording? Waarom slopen wij die kerkgebouwen niet? In plaats van om Iran aan te vallen, wat die achterlijke Partij voor onze Vrijheid wil en daarmee een lont bij het kruidvat houdt, zouden zij een Aktie moeten ontketenen tegen die schijnheilige Katholieke Kinderverkrachters.

· Wisten jullie, dat de meeste politieke wereldleiders grote criminelen zijn? Neem nu een land als Kosovo. De nieuw gekozen leider was de baas geweest van een criminele organisatie. Is dat vreemd? Natuurlijk niet. Een fatsoenlijk persoon was daar allang dood geweest.

· Barack Obama zal het om diezelfde reden maar dan in omgekeerde zin geredeneerd, niet redden. Die man is wel uit het goede hout gesneden. Neem, Berlusconi. Deze rokkenjager redt het wel. Die schuinsmarcheerder weet zich altijd weer uit glibberige situaties te redden. Met een miniem verschil wist hij wederom zijn hachje te redden. En wat dacht u van een zekere Poetin? Alle kritische journalisten worden daar met ijzeren staven bewerkt. De ware verdediger van het Kremlin bewerkt zijn vermeende opposanten met knuppels, ijzeren staven of ander wapentuig. Daarover kunnen Anna Politkovskaja en Paul Klebnikov niet meer meepraten. Oleg Kashin met zijn gebroken kaak, geamputeerde vinger en ingeslagen schedel nog net wel. En laten we het maar niet hebben over de leiders van Wit-Rusland en Ivoorkust.

· Neen, laten wij alstublieft een voorbeeld nemen aan Liu Xiaobo. Die kreeg de Nobelprijs voor de Vrede, omdat hij opkwam voor onderdrukte groeperingen in China, dat grote land in Azië, dat dictatoriaal bestuurd wordt. Wat vreemd nu, dat deze man een gevangenisstraf van 11 jaar uitzit in datzelfde grote land.

Opmerkelijk

2010-12-20T17:02:00.000+01:00

· Wist U dat 1 op de 4 personen uit het leven stappen, wanneer zij te horen krijgen dat zij een ongeneeslijke ziekte onder hun leden blijken te hebben.

· Wist U ook dat 1 op de 4 personen de bovengenoemde ongelukkige de rug toekeren, na het horen van het slechte nieuws?

· Wist U dat het feitelijke economische belang van de zogenaamde primaire landbouw ( =akkerbouw en melkveehouderij) slechts 2% is. En dat zij meer dan de helft ( =50%) van het grondgebied in gebruik heeft?

· Winterbanden zijn absoluut veiliger dan zomerbanden bij een temperatuur onder de 5 graden boven nul. Maar wanneer het daarboven is , slijten de banden sneller dan zomerbanden en wanneer het regent in de winter kan je beter met zomerbanden rijden.

Body-scan en medische APK

2010-12-10T17:55:00.000+01:00

Onlangs kreeg ik het oprechte advies van Wim Frenkel ( drs. in de Spaanse letterkunde) om mij eens uitgebreid medisch te laten onderzoeken, met het oog op mijn kwaal. Hijzelf is een zeer gezonde man van 67 jaar, die zich het liefst elk jaar aan dergelijk onderzoek zou willen onderwerpen.

Mijn voornaamste antwoord was dat ik dergelijk onderzoek overdreven vond voor een gezond persoon, dat ik mijzelf ooit wel had laten onderzoeken op mijn kwaal en dat zij toendertijd niets hebben kunnen vinden.

De vraag is of het inderdaad zinvol is om jezelf ieder jaar of om de twee jaar te laten scannen.

Hier doemen een aantal vragen op.

1. De leeftijd van de persoon.

2. De stijgende kosten in het algemeen van de gezondheidszorg.

3. De frequentie.

4. De risico,s van medisch onderzoek.

5. De zekerheidsfactor van de uitslag.

6. De nadelen van een dergelijk onderzoek. Met name geldt dit voor de commerciële instituten met CT-scans.

7. Leveren vroegtijdige opsporingen ook inderdaad gezondheidswinst op?

Wim Frenkel zei: wacht niet tot het te laat is, wanneer ze een gezwel of een dichtslibbend bloedvat opsporen ben je niet te laat en heb je nog jaren voor de boeg, dan kunnen wij samen nog jaren genieten van onze jaarlijkse wandelvakanties in Duitsland.

Ben je inderdaad vrij van kwalen, indien je een dergelijk onderzoek heb laten uitvoeren. Dat is natuurlijk nog maar de vraag, immers alles kan niet opgespoord worden.

Wanneer ze wel iets ontdekt hebben, is het nog maar de vraag of daar een adequaat recept of medicijn voor bestaat. Zeker is in ieder geval, dat je verder moet leven met die wetenschap. Hoeveel mensen zullen er met kanker of een andere ziekte rondlopen, waar ze geen last van hebben of zodanig weinig last, dat zij daarmee oud kunnen worden, zonder opgezadeld te worden met een psychische last. Hoe ellendig kunnen de therapieen zijn, die ondergaan moeten worden en waarvan lang niet altijd vast staan dat zij het gewenste resultaat opleveren. Hoeveel risico loop je op een besmetting in een ziekenhuis. Hoe groot is de kans dat zij een verkeerde diagnose stellen en de werkelijke afwijking missen.

Een mens lijdt het meest aan het lijden wat hij vreest en heeft vanuit dien hoofde de neiging om een bodyscan als een nieuwe religie te omarmen, bij een goede uitslag.

Ook heel oud worden doordat de kwaal wel op tijd ontdekt en bestreden is, kan als een nadeel in sommige gevallen uitpakken. Persoonlijk heb ik er geen enkele behoefte aan om jarenlang verzorgd te moeten worden op grond van mijn ouderdomsgebreken.

Neen, geef mij maar een natuurlijke dood.

De heren medici zouden beter, desgevraagd, een zelfmoordpil ter beschikking kunnen stellen, opdat onnodig lijden voorkomen kan worden.

Bovendien bestaan er geen echte medicijnen voor onze psychische kwalen, daarover kunnen treinmachinisten nog wel het een of ander vertellen.

Al met al acht ik de nadelen vooralsnog groter dan de voordelen en zie daarmee af van een totale body-scan, beste Wim, met uitzondering natuurlijk van cholesterol, bloeddruk en suiker op zijn tijd. Die vrijwillige APK voor boven de 45-55 lijkt me dus wel een goed idee.

Jan Posch, 10 december 2010.

Wijsheden.

2010-11-26T23:40:00.001+01:00

Er is pas sprake van echte liefde, wanneer je elkaar niet meer wilt verbeteren.
Er zijn twee manieren om het leven te bekijken; doen alsof niets een wonder is en doen alsof alles een wonder is. (Einstein)
Wist u dat mensen meestal niet doen wat zij willen?
Wist u dat mensen in crisis-situaties het helemaal niet erg vinden dat de leider autocratisch te werk gaat? In niet-crisis situaties ook niet, mits de leider duidelijke doelen aangeeft.
Een leider, die dingen wil veranderen, loopt altijd tegen de wetmatigheden van menselijk gedrag aan, Dit is echt een open deur.
Mensen willen het liefst in hun oude bekende gedrag blijven hangen, ook al is het op termijn minder gunstig voor hen.
Er bestaat een grote spanning tussen wat mensen zeggen en wat mensen uiteindelijk doen.
Er bestaat een tegenstelling tussen bewust gepland gedrag en onbewust automatisch gedrag.
Grofweg is slechts 5% bewust gedrag en de rest dus onbewust, ongepland en automatisch gedrag. Deze twee processen spelen zich af in één mensenbrein en zitten elkaar voortdurend dwars.
Is het leven dat wij leiden een gevolg van wat wij willen, of is ons willen een gevolg van het leven wat wij leiden?
Onze wil past zich veel gemakkelijker aan ons gedrag aan, dan dat ons gedrag zich aanpast aan onze wil.
Het grootste gedeelte van ons gedrag is gericht op het vermijden van pijn en verlies. Onze angst daarvoor is veel groter dan het verlies zelf.
Sommigen zijn gek genoeg om ook normaal te (kunnen) doen.
Naarmate ik ouder word, des te angstiger word ik van mijn medemens en des te troostrijker de muziek.
Wanneer je twijfelt om een einde aan je leven te maken, moet je op (een drukke) verjaarsdagvisite gaan.
Aan mijn vijanden wens ik het vermogen toe om te kunnen onthouden; aan mijn grotere vijanden om te kunnen doorgronden en aan mijn grootste vijand het vermogen om te weten wat anderen denken.

Jan Posch, 9 september 2010./ 7 maart 2011.

Schaakvakantie in Dieren en Beekbergen.

2010-11-26T23:33:00.000+01:00

Schaakvakantie in Dieren en Beekbergen.

Op de heenweg op maandag 26 juli 2010 kwam ik vol goede moed in een file bij Zwolle terecht. Stilstaan, te laat aankomen en moeten plassen bevorderen dan je gemoedsgesteldheid niet en daarom besloot ik uit deze file te gaan en mijn geluk te gaan beproeven op zijwegen. Maar ik zou van de regen in de drup komen, want van een bord met Genemuiden en Kampen erop, wordt je ook niet vrolijk.

Terug dus en gelukkig bleek de file opgelost, waardoor ik nog net voor half één in de speelzaal wist te arriveren.

Na de van te voren bekende schaakuitslag moest ik wederom mijn weg zien te vinden naar een voor mij volslagen onbekend hotel in Beekbergen. Ik vond namelijk een dagprijs van 28 euro inclusief ontbijt behoorlijk concurrerend vergeleken met een pensionprijs van 24 euro in Doesburg, waar je lakens een week lang onberoerd blijven en iedereen zich aan dezelfde edammer zit te vergrijpen. En in dit Fletcher-hotel kan de kamerdeur wel op slot. Enfin, met het nodige geluk wist ik zowaar zonder naar de weg te vragen dit “Veluwse Bos” hotel te bereiken.

Na een slechte eerste dag , zou ik vijf wonderschone dagen gaan beleven. Vooral het fietsen door de bossen naar Dieren heeft mij enorme impulsen gegeven. Iedere dag een andere route nemend, om maar zoveel mogelijk te kunnen zien was heel onderhoudend en spannend. Een lekke band zou deze feestvreugde reeds kunnen bederven, maar dit onheil is mij gelukkig bespaard gebleven.

Elke avond een andere eetlocatie uitzoeken is een ander fenomeen.

Ook ben ik nog op een ochtend naar mijn dochter in Noord-Apeldoorn gefietst kris-kras door de stad en ook die plek wist ik met één blik op de stadskaart te bereiken. Jammer, alleen dat zij op vakantie bleek te zijn.

Dat rijden door die bossen op onbekende paden, heuvel op en heuvel af geeft mij altijd weer een kick en ik wist dan ook zowaar mijn tweede en derde partij te winnen met goed en degelijk schaakspel.

Op de vierde dag deed ik vooraf een boodschap en bij de kassa miste ik mijn portemonnee, die ik toch echt dacht mee genomen te hebben. Bij terugkomst in het hotel zocht ik tevergeefs naar dat ding en in redelijke paniek vroeg ik aan de receptie of zij misschien via de schoonmaakster iets gevonden hadden. Een aanvankelijk ja bleek naderhand een definitief neen. In opgewonden toestand zocht ik voor de derde keer in mijn rugtas en groot was mijn vreugde toen ik hem onderin mijn tas zag liggen, waar ik dus twee keer overheen had gekeken. Alleen met volledige rust in mijn hoofd kan ik presteren, dat is mij onderhand wel duidelijk geworden.

De laatste partij tegen Anneke Schol kwam ik reeds snel totaal gewonnen te staan. Ik zag dat ik een volle toren kon winnen,maar toch verkoos ik het om een paard tegen twee pionnen te offeren. Fritz bleek het achteraf volkomen met mij eens te zijn, alleen met dit verschil dat die nog een stuk offerde, het geen ik dus niet deed. Daarom duurde deze partij toch nog langer dan nodig was.

Ik zal deze afwisselende bosritten van ongeveer 30 kilometer door de Oost-Veluwe van Beekbergen naar Dieren nooit meer vergeten.

Jan Posch, 13 augustus 2010.

Vakantie in Duitsland.

2010-11-26T23:29:00.001+01:00

Vakantie in Duitsland,

Met Wim Frenkel, Hannie en Tineke Drion ben ik begin juli op wandelvakantie geweest in Paderborn. Wij hadden zeer mooi en warm weer getroffen in dat weekeinde. Daarom besloten wij om in plaats van te wandelen de eerste dag te gaan fietsen. Bij het station hadden wij net de laatste vier fietsen gehuurd en daarmee dachten wij het zeer getroffen te hebben. Maar halverwege onze bestemming, met 36 graden op het digitale bord, begonnen wij daar langzaam anders over te denken. Tineke besloot niet verder te willen rijden en daarmee konden wij instemmen. De terugtocht naar het schitterende hotel bleek sneller te gaan door het aflopende parkoers, waardoor er ruimschoots tijd overbleef voor een gezellig zitje bij een wegrestaurant .

De dag erna konden wij na de voetbaloverwinning van het Duitse team met klinkende cijfers tegen de Engelsen getuige zijn van een uitgelaten menigte, die al toeterend en vlaggen zwaaiend de wegen onveilig maakten. Net op het moment dat wij er genoeg van begonnen te krijgen brak er een hevig noodweer los, voorafgegaan door angstaanjagende windvlagen. Terstond was het uit met de pret en konden wij weer met een gerust hart door de regen terug naar ons hotel.

De volgende dag was het fietsen in de nabije omgeving wel een succes. Ik had voor de verandering een kapiteinspet op mijn kop gezet en werd terstond voor veel meer aangezien, aangezien een jeugdig uitziende jongedame mij vroeg of ik allang kapitein was. Dat tot groot genoegen van mijn vriendin, die daar maar niet over uitgesproken raakte.

Na het terugbrengen van de fietsen zijn wij een stadswandeling door het zeer mooie en moderne Paderborn gaan maken, hetgeen zeer de moeite waard bleek te zijn.

Op de terugweg naar Buitenpost konden wij het niet laten om eens te kijken hoe de Nederlandse “Blauwe Stad “ eruit zou zien. Kaal en verlaten, vonden wij en ook zeer duur.

Voor 12,50 euro mocht ik meerijden met Wim en voor die 69 euro hotelkosten voor drie overnachtingen hoef je zoiets ook niet te laten.

Jan Posch, 13 augustus 2010.

Chalet

2010-11-26T23:20:00.000+01:00

Chalet.

Ik ken een man die in 2007 een chalet kocht in Oudega. Zijn vriendin had een advertentie gezien en samen zijn zij op een open dag naar deze plaats gereisd om te gaan kijken. De makelaar was reeds vertrokken, maar een bord met telefoonnummer was nog aanwezig. De verkoper bleek 55.000 euro te willen en geen cent minder, zoals hij door de telefoon orakelde. Op een eerste herfstvakantiedag vatte hij de moed op om een laatste bod uit te brengen: 50.000 en geen cent meer. Aan de hand van de weifelachtige reaktie van autoverkoper Bijma wist hij de uitkomst al, voordat deze definitief terugbelde; bij het station in Hoogeveen, waar zijn schaakvriend Vincent Duin zou arriveren hoorde hij het definitieve bod van 50.000 euro inclusief lidmaatschap coöperatieve vereniging van 4.300 euro.

Deze beslissing zou verstrekkende gevolgen hebben, waaronder een ongekende hoeveelheid werk. Na een stroeve gewenningsperiode, kwam een aarzelend weekend-bezoek. De omgeving was ver en verlaten en doodlopend. De naaste winkel op 5 kilometer en de echte stad op 16 kilometer.

Tijdens het tweede weekeinde ontplofte de aanwezige en bij de inventaris behorende televisie van zijn voorganger. Oorzaak: oververhitting.

In het voorjaar van 2008 had hij de euvele moed om een erfafscheiding van beplanting te engageren, waardoor zijn grondgebied plotsklaps veel groter leek, aangezien Bijma daarvoor te lui was geweest. Hij moest daarvoor wel zelf zijn gras gaan maaien.

In het chalet zelf behoorde een schitterend interieur tot de oorspronkelijke aanwezigheid. Maar het steeds meer krakende piepgeluid niet en na verloop van zekere tijd kwam hij erachter dat een vloeistofplas onder zijn heiligheid te voorschijn kwam, iedere keer na een afwasbeurt.

Zijn caravan bleek te verzakken. Met zand aanstampen gedurende een vorstperiode bleek de ware oorzaak. De beheerder bleek bereid een uur lang op zijn rug en buik slangachtige bewegingen te maken, waardoor er minstens 20 stoeptegels onder de donkere, stoffige en smerige ruimte verdwenen.

Een ander chalet misschien? Voor 75.000 euro kon hij deze kant en klaar laten zetten, met vrij uitzicht, inclusief grondprijs van 25.000. Het niet permanent mogen wonen deed hem van dit duivelse dilemma afzien, na een turbulente week-overdachtenis.

Inmiddels was het zomer 2008. Hij had kiespijn en moest naar een geïmproviseerde tandarts in Oranjewoud die op zijn boerderij een praktijkruimte had ingericht, met zijn vrouw als assistente. Zij hadden een ziekelijke dochter, die aan kanker leed en mooie gedichten schreef. Henk zag er tegenop op die kies te trekken, met name omdat hij op doorreis was met de fiets , om een recreatiewoning te bekijken in Boyl. Een grote hijskraan bij de buren zorgde voor de oplossing: Henk en zijn patient gingen daar kijken om te zien hoe dat immense gevaarte het voor elkaar kreeg om beton in de achterschuur te storten.

De recreatie-woning bleek tegen te vallen en daarom ging hij met een kies minder terug naar Heerenveen om door de stront rijdend bij zijn daar geparkeerde auto te komen.

Een en ander had wel duidelijke gevolgen: vriendinlief had wederom een chalet gezien op een park in Eastermar. Drie chalets bekeken , waarvan twee met een makelaar van de verkopende partij. Te duur en daarom zag hij er van af.

Na zes weken belt Alex Kooistra van Woonaccent hem op met de vraag of hij nog interesse had. “Neen, Alex het is mij te duur voor die 80.000 euro”. “Wat wil jij dan geven”, vroeg hij. “Niet meer dan 60”, was zijn antwoord.

Enfin, na een uur belde hij weer met de mededeling dat Wietse Herder bereid was om te zakken naar 65.000 euro. Aangezien hij bij zijn eerdere bod bleef, verraste hij hem behoorlijk toen hij de volgende dag aankondigde dat hij een chalet gekocht had in Oostermeer op zijn Hollands. Op 13 oktober vond de overschrijving plaats bij de notaris, ruim twee maanden na de koop.

Nu zat hij met drie woonruimten, met de woning van zijn vriendin erbij gerekend met vier.

Aangezien er vorst op komst was, besloot hij voor de kerstdagen 2008 de kraan af te sluiten. Tijdens het dichtdraaien daarvan had hij slechts de kraan los in zijn handen. Deze kranen waren totaal gecorroseerd wegens nalatig onderhoud. De beheerder, die eigenlijk helemaal geen beheerder wou zijn, zou de reparateur bellen in Sumar. Maar Bouma kwam niet direkt, met als gevolg een kapot gevroren leiding onder het chalet, waar het water uitspoot.

Hij stelde de parkeigenaar verantwoordelijk voor de kosten en deze stelde voor om de kosten door drieën te delen, aangezien die vond dat hij te laat was geweest met het afsluiten van de hoofdkraan, hetgeen hij terecht bestreed met de opmerking, dat het park gedurende het hele winterseizoen open was. Uiteindelijk hebben zij , parkeigenaar, Bouma en hij, de kosten door drieen gedeeld, met de aantekening dat de gedupeerde alle kosten uit de verzekering vergoed kreeg.

Waar hij helemaal geen rekening mee had gehouden was de twist tussen parkeigenaar en de chaleteigenaren. Die verhouding was te vergelijken met die tussen water en vuur. Hij kreeg tot zijn grote ongenoegen te maken met een bombardement aan e-mails over en weer en ook tussen de chaleteigenaren onderling ontstond grote onenigheid over de te volgen strategie om Keijer aan te pakken. Ed Berfelo was in deze oorlog uiteindelijk degene die met grote juridische kennis van zaken, Keijer tot overgave wist te bewegen. Hij heeft voor hem nog een gedicht geschreven, “het parkconflict”genaamd. Deze oorlog was namelijk al uitgegroeid tot het afsluiten van gasleidingen, waardoor de vaste bewoners zich genoopt voelden tot de aanschaf van privé gastanken, door Berfelo “gasbommen” genoemd.

Tijdens één van zijn “werkbezoeken”aan dit chalet kwam hij tot de onthutsende wetenschap, dat de elektriciteitsvoorziening faalde. Oorzaak onbekend. Pas veel later kwam hij erachter dat zijn buurman zijn hoofdschakelaar had uitgezet wegens kortsluiting door regeninslag in het buitenstopcontact. Twee buurmannen hadden daar dus schade van, waarop één van hen deze buitenvoorziening heeft afgesloten. Gelukkig was installateur Harm Feenstra zo vriendelijk om deze in augustus 2010 voor 20 euro ook weer aan te sluiten onder sterk verbeterde omstandigheden.

Maar dit alles was peanuts vergeleken met de gebeurtenissen in Oudega in Smallingerland. Zijn vriendin was namelijk gek op bomensnoeien en dat deden zij dan ook. Let wel , ongevraagd. Dat kwam hen op een ( te grote) uitbrander van het bestuur te staan, waarop een brief door hem werd geschreven, die als een bom insloeg. Verzoenende gesprekken moesten eraan te pas komen om de verhoudingen te normaliseren.

Ook had hij een boot gekocht bij een bedrijfje in Leeuwarden aan de kade tegenover het Ziekenfonds Westfriesland, op aanraden van wederom zijn vriendin. Dat heeft hij geweten. Het motorslot werd niet geleverd, maar was wel betaald. Het dekzeil paste niet over de boot met vastgekoppelde motor, ook wel console genoemd. Grote plassen met water in het dekzeil was het gevolg. Rein was een beste vent, daar niet van, maar je kon niet van hem op aan. Het eind van het liedje was de boot weer in de verkoop bij Rein. Precies één jaar na dato, ging hij weer eens bij hem langs om te informeren. Toen bleek dat hij op zaterdag nauwelijks open was geweest wegens interne problematieken. Het gevolg was dat hij zijn boot terug nam, nu met een trailer erbij, maar zonder ligplaats dit keer, die inmiddels aan een ander vergeven was.

Bij een poging om deze boot te water te laten bij een watersportvereniging in Jirnsum bleek de elektriciteitskabel vast te zitten aan deze trailer. De boot kwam vast te zitten en wonder boven wonder bleek de schade mee te vallen. Dat was bepaald niet het geval toen hij bij een scherpe bocht de boot op de weg zag schuiven bij het toevallig achteromkijken. Schuren en lakken in plaats van varen dus.

In het chalet ging de gaskachel af en toe gewoon uit en tijdens een strenge winter kan dat noodlottig worden met het oog op bevroren leidingen en alle daarmee verbonden systemen. Op een koude winterdag in 2009 kwam hij per geluk één dag vroeger thuis als gevolg van een onenigheid. Alles behalve één kraan was bevroren. Zelfs in de kopjes stond het ijs, en niet te vergeten in het koffiezetapparaat en in de toiletpot. Het water spoot uit de douchekraan. Onder het chalet zou later nog een koppeling van een warmwaterleiding het begeven. Na reparatie zaten zij op een regenachtige avond naar de t.v. te kijken, toen het regenwater via de ramen naar binnen sloeg. Twee dagen heeft hij samen met Peter Toering op het dak gestaan om de kosten te drukken tot 1500 euro.

Genoeg van dit verhaal?

Na deze dakreparatie kreeg hij tijdens een gasuitval zijn geyser niet meer aan de praat. Wouter heeft hem toen weer aan de praat gekregen, dat was degene die hem aanspoorde een nieuwe kachel te kopen, en ook degene die in eerste instantie de koppeling en de douchekraan wist te herstellen. De kachel werd echter gerepareerd door de firma Bouma uit Sumar, die zo handig was om het defect op te sporen. Aangezien hij ook niet op tijd zijn afspraak nakwam ontglipte hem ook de dakreparatie, zoals gezegd.

Echter…., de geyser begaf het in een later stadium wederom. Ook deze keer moest Peter Toering weer aan de slag, nu voor de installatie van een nieuwe geyser.

Problemen achter de rug?

Hij was bij zijn broer in Oostzaan aan het werk, toen er opgebeld werd door de beheerder. Hij en de voorzitter waren toevallig bij zijn chalet geweest en hadden een gierende geyser gehoord en een wasemdamp ontdekt in zijn chalet. Het bleek wederom om een lekkage te gaan onder zijn chalet. Wout had de koppeling niet goed genoeg vastgezet en wederom moest er gebeld worden naar Toering. Die zat echter in Frankrijk en gaf hem het nummer van een collega uit Drachten. Gelukkig bleek deze jongeman bereid om onder het chalet zijn moeilijke en smerige werk te doen.

In dit zelfde weekeinde lag er zomaar water op het aanrecht. Eerst had ik het nog niet door, maar na wat beter opletten konstateerde ik een …lekkend koffiezetapparaat. Dat deed hij alleen tijdens het opwarmen en niet wanneer je er water ingooide….

Er is nog zoveel meer gebeurd, zoals het vogelnest dat in het afvoerkanaal van de afzuigkap zat, waardoor deze slechts een brommend geluid wist te produceren in Oostermeer en …….. zal ik nu ook maar het verhaal vertellen waarom ik aan al deze ellende ben begonnen?

Jan Posch, vrijdag 13 augustus 2010.

Woningstichting Noordwest Friesland weigerde mij ontheffing te geven van huurbetaling, ondanks dat ik zelf voor vervangende woonruimte kon en wilde zorgen.

Wat was het probleem?

In mijn veredeld kippenhok was namelijk de zwam binnengeslopen. Dat was ook al bij de buren het geval, dus ze wisten precies van toeten en blazen. De hele voor- en achterkamer inclusief alle balken moesten gestript worden. Daardoor werd deze woning dus onbewoonbaar. Maar omdat deze woningen bij vertrek gerenoveerd werden, stelde ik voor om deze woning dan ook helemaal te renoveren, Dat was voor hen zonder meer financieel aantrekkelijker.

Dat kon wel, maar mijnheer Posch, dan moet u wel de huur doorbetalen, want wij hebben met de Huurdersbelangenvereniging!! afgesproken, dat wij renovatie alleen op verzoek doen met doorbetaling van de huur.

Ook een gesprek met Hagenaars zette geen zoden aan de dijk, en ook drie brieven hierover niet.

Zoals gebruikelijk, ga je dieper op de zaak in , dan kom je inderdaad weer op stront uit.

Dit illustratieve voorbeeld geeft aan waarom mensen ondergronds gaan en zich van deze maatschappij afkeren. De bureaucratie viert hoogtij , evenals de lamlendigheid. Hagenaars blijft lachen en zijn medewerkers denken dat zij alles weer goed hebben gedaan. En dan te bedenken, dat zij dure brochures verspreiden, waarin de klantvriendelijkheid de hoogste prioriteit krijgt toebedeeld.

Natuurlijk heb ik de huur opgezegd. Nooit van mijn leven zal ik meer huur betalen. Ik betaal nu 800 euro per jaar en anders zou ik 12 x 450 euro = 5400 euro betaald hebben en laat ik maar zwijgen hoe ik hen dat met andere dingen betaald heb gezet.

Jan Posch, 16 augustus 2010.

Naschrift:

Op donderdag 2 september , terwijl ik toevallig in mijn chalet bezig was, hoorde ik plotseling een sissend geluid. Het bleek uit de geyserruimte te komen. Het bleek een waterlek te zijn, waarna ik terstond de hoofdkraan heb dichtgedraaid. Er bleek een afsluiting te disfunctioneren, tengevolge van warmtewerking. Geleidelijk was deze afsluiter naar beneden gezakt. Wanneer ik niet aanwezig zou zijn geweest, had er gedurende 9 dagen een spuitende waterstraal vrij spel gehad en in eerste instantie mijn isolatievloer doordrenkt met H2O. De ramp was niet te overzien geweest.

Janneman, 26 november 2010.

De heerlijke hel van Liesbed-verrot.

2010-11-25T18:17:00.000+01:00

De heerlijke hel van Liesbed-verrot.

Liesbed, je hoerige jaren,
Gaven ons oneindig veel plezier,
Wanneer onze pijlen mochten trillen,
In de scheur van je kier.

Jouw dijen en billen,
Deden ons rillen, en
Klaarkomen in je harige varkenskot,
Deden ons gillen van verrukking en genot.

Er gold geen taboe voor je brandende hel,
Rammende stampers, criminelen of Heren,
Overspeligen of vol met zweren, dikken en vetten,
Iedereen kon jouw blazoen onteren en bevlekken.

Achterlijken en dwazen,
Dieren en wilde stieren,
Door iedereen liet je je doorboren,
Van achteren en van voren.

Alles wilde je wel slikken, behaarde en kalen,
Jonge en bejaarden, wortels en peren,
Overgoten door het sperma van de jongeheren,
Liet je je rijkelijk door en voor het schuim betalen.

Rijen ondenkbaar,
Opgewonden stijve lullen,
Hebben in de loop der jaren,
Je stinkende kut mogen vullen.

Als trots rechtopstaande pluimen,
Liet je ze eerloos bij je binnenglippen en kruipen,
Om ze je in je geweldige ruimte,
Kreunend en soppend te laten wippen en neuken.

En je ingewanden vol te laten spuiten,
Met het zaad van die geile beren,
Ontelbare aantallen keren,
Om die woede te castreren.

Hele dorpen en steden,
Heb je zich laten vermaken in je prangende darmen,
Volksstammen vol heb je doen vlammen en verlammen,
Door ze woest in je lijf te laten rammen.

Als zielige hopen slap bungelend vlees,
Kropen ze tenslotte uit je lijf,
Het uitgekotste zaad bij je achtergelaten,
Verslagen, door een door-en-door verrot wijf.

Een vieze penetrante geur, van kuttenlucht,
Riekend naar verzuurd-hoer-zijn-verrot,
Niets kon ons beletten,
Op weg naar het hoogste genot.

(ziel-uitwerpselen van Jan Posch, 8 januari 2008.)

Marteling.

2010-11-10T11:42:00.000+01:00

George Bush , ooit de machtigste man op deze wereld, vindt watermarteling geschikt om mensen te doen doorslaan. Niet alleen Amerikanen martelden systematisch de Irakezen, ook de Britten doen dat. Niet alleen om bekentenissen af te dwingen, maar ook terwille van hun eigen plezier. Zij martelen aangezien zij door niemand worden teruggefloten. De rechten van gevangenen via de Geneefse Conventie worden aan de laars gelapt.
Zo worden gevangenen uitgehongerd, geslagen natuurlijk, moeten sexuele venederingen ondergaan en krijgen elektrische schokken toegediend. Eèn van de gevangenen zegt dat hij al enkele dagen niets heeft gegeten, wordt om die reden geblindoekt afgevoerd en vervolgens beestachtig mishandeld. Sommige vrouwen zouden bij het aanhoren van dit gekrijs ongetwijfeld zwaar zijn klaargekomen.

Sommige Irakeze gevangenen werden doodgemarteld. Bij een receptionist werden 93 verwondingen aangetroffen, nadat hij was doodgemarteld.
De Britse regering weigert een diepgaand onderzoek naar deze barbaarse praktijken. Zij huldigt het gluiperige officièle diplomatieke standpunt, dat bovengenoemde praktijken slecht incidenten betreft.
Denk niet dat deze martelingen incidenten zijn. De mensheid heeft te alle tijden gemarteld en overal. Het begint al bij kleine kinderen met pesten van leeftijdgenoten. Er zijn experimenten uitgevoerd bij studenten, die werden verdeeld in bewakers en gevangenen. Na één week moest dit experiment gestopt worden, aangezien de bewakers de gevangenen ongekend heftig gingen tormenteren.
Ook was er ooit een experiment met het toedienen van elektrische schokken bij het geven van foutieve antwoorden op gestelde vragen. Twee derde van de proefpersonen (=66%) gingen door met het toedienen van deze steeds heftigere schokken totdat de patient zou zijn overleden.
Het sadisme zit in de mens verweven. Wij zitten doodeenvoudig niet beter in elkaar. Geef je de ergsten in sociaal opzicht de kans, dan verliezen zij ook hun laatste remming en martelen de ander net zo lang totdat de dood erop volgt.
Dat is ook de onderliggende reden, waarom vrouwen klaar kwamen op de tribune van de arena, waar slaven uit elkaar gescheurd werden door leeuwen.
Het verwondert mij ook niet meer,wanneer ik hoor dat er grote aantallen vrouwen reageren op relatie-advertenties van zware criminelen en moordenaars. Zij schijnen het heerlijk te vinden om doorboord te worden door een moordenaarslul.

Jan Posch, 10 november 2010.

Moeder Posch 91 jaar.

2010-11-08T20:29:00.000+01:00

Vandaag verbreek ik mijn stilzwijgen en feliciteer ik mijn moeder van harte met haar 91e verjaardag. Zij moet iedere dag gespoeld worden en woont nog zelfstandig. Het is een kranig persoon, zeer slecht ter been , en doet alles nog zelf.
De ontwikkelingen gaan zo snel, dat ik ze zelf amper kan bijhouden. Zelfs wanneer ik niets te doen heb, verveel ik mij niet. Soms probeer ik mij te vervelen, maar mijn denkprocessen verhinderen dat. De competitie-vervalser probeerde mijn kampioensprijzen te saboteren en daar moet je bij mij niet mee aankomen. Gesteund door een zwakke voorzitter kon deze blamage ongestraft blijven. Maar niets blijft ongestraft natuurlijk. Verder dan deze opmerkingen ga ik voorlopig niet.

Jan Posch, 8 november 2010.